Supreme Court dismisses retrial claim based on ECtHR ruling as it lacks statutory basis under Polish Civil Procedure Code.
Pologne (PL)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Supreme Court of Poland rejected a retrial request filed by a company against a municipality, arguing that a subsequent European Court of Human Rights ruling warranted a new trial. The court held that the Civil Procedure Code strictly enumerates grounds for retrial and does not include a general provision for differing judicial interpretations or ECtHR decisions. Consequently, the court determined that the mere existence of a later ECtHR judgment, even if it found a violation of the right to a fair trial, did not constitute a statutory ground for reopening the final proceedings.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 401 ust. 1 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: A request for retrial is admissible only if based on one of the statutory grounds enumerated in the Civil Procedure Code; a subsequent judgment by the European Court of Human Rights or a different interpretation of the law by the Supreme Court in another case does not constitute a statutory ground for retrial.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IAJurisprudence citée
Généré par l'IATexte complet
Sygn. akt V CO 28/08
POSTANOWIENIE
Dnia 23 października 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Antoni Górski
w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Produkcyjno - Usługowego "P.(...)"
Sp. z o.o. w Ś.
przeciwko Gminie Miasta Ś.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 października 2008
r.,
skargi strony powodowej o wznowienie postępowania w sprawie kasacji od
postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 29 maja 1998 r., sygn. akt I ACz (…)
zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 10 czerwca 1999 r. sygn. akt
III CKN (…),
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
W dniu 22 lipca 2008 r. powód Przedsiębiorstwo P.(...) Sp. z o.o. w Ś. wniósł
skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem
Sądu Najwyższego z dnia 10 czerwca 1999 r., III CKN 9…). Wskazano, że Europejski
Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu uwzględnił skargę powoda, jednakże Sąd
Najwyższy postanowieniem z dnia 19 października 2005 r., V CO (...), odrzucił skargę
o wznowienie postępowania. Powód powołał się na wydane w późniejszym czasie
postanowienie SN z dnia 17 kwietnia 2007 r., l PZ 5/07, w którym stwierdzono, że wyrok
Europejskiego Trybunału Praw Człowieka uznający, że doszło do naruszenia prawa
strony do rzetelnego procesu sądowego, gwarantowanego przez art. 6 ust. 1 Konwencji
o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4
listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284 ze zm.), może stanowić okoliczność
uzasadniającą wznowienie postępowania z powodu jego nieważności (art. 401 pkt 2
k.p.c.), także wówczas, gdy postępowanie nie zakończyło się wyrokiem, lecz
postanowieniem o charakterze formalnym. Powód twierdzi, że rozbieżność w
orzecznictwie powstała na tle interpretacji przepisów k.p.c. tworzy nową sytuację prawną
powoda, co daje podstawy do uwzględnienia wniosku o wznowienie postępowania
sądowego. Jako podstawę wznowienia wskazano orzeczenie Europejskiego Trybunału
Praw Człowieka w Strasburgu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniesiona skarga o wznowienie postępowania podlega badaniu na podstawie
art. 410 § 1 k.p.c., które polega na sprawdzeniu, czy sporządzona skarga opiera się na
ustawowej podstawie wznowienia. Badanie sądu ogranicza się do oceny, czy
twierdzenia skargi stanowią ustawową
podstawę
wznowienia, a nie czy są
merytorycznie zasadne. Innymi słowy, zasadnicze znaczenie w przedmiotowej prawie
ma kwestia, czy skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, co stanowi
przesłankę jej dopuszczalności.
Skarga o wznowienie postępowania jest instytucją wyjątkową w tym znaczeniu,
że przysługuje od ściśle określonych orzeczeń i na ściśle określonej podstawie. Ratio
legis
takiego
jej
ukształtowania
stanowi
potrzeba
zabezpieczenia
stabilności
prawomocnych merytorycznych orzeczeń, a poprzez to ładu prawnego przez nie
stworzonego.
Podstawy
wznowienia
postępowania
zakończonego
prawomocnym
rozstrzygnięciem zostały przez ustawodawcę enumeratywne wyliczone w ustawie.
Nawet sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom art.
401 - 404 k.p.c. nie oznacza oparcia skargi kasacyjnej na ustawowej podstawie
wznowienia, jeżeli z uzasadnienia skargi wynika, że wskazywana podstawa nie zachodzi
(por. postanowienie SN z dnia 28 października 1999 r., l UKN 174/99, OSNP 2001, nr 4,
poz. 133, postanowienie SN z dnia 18 kwietnia 2008 r., IV CO 3/08, niepubl.). W
przedmiotowej
sprawie
strona
wskazuje
na
odmienne
rozstrzygnięcia
Sądu
Najwyższego wydane w sprawie V CO 16/05 oraz w sprawie l PZ 5/07. Należy zwrócić
uwagę, że powstanie nieuniknionych czasem rozbieżności w interpretacji przepisów
prawa, związane z dokonaniem odmiennej wykładni, nie stanowi podstawy wznowienia
postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym rozstrzygnięciem sądu. Fakt
wydania odmiennego rozstrzygnięcia w innej sprawie nie modyfikuje sytuacji prawnej
strony w danej sprawie cywilnej. Należy zatem uznać, że odmienna ocena prawna,
poczyniona w innym postępowaniu nie stanowi podstawy wznowienia postępowania
(por. postanowienie SN z dnia 29 stycznia 2008 r., IV CZ 2/08, niepubl.).
Zgodnie z utrwalonym poglądem w orzecznictwie Sądu Najwyższego, skarga o
wznowienie postępowania podlega odrzuceniu nie tylko wtedy, gdy powołana w niej
podstawa wznowienia została sformułowana w sposób nie odpowiadający ustawie, ale
także wówczas, gdy wskazane w niej okoliczności wskazują, że w rzeczywistości
podstawa ta nie występuje (por. wyrok z dnia 16 maja 2007 r., III CSK 56/07, niepubl.,
postanowienie SN z dnia 30 maja 2007 r., l CZ 40/07, niepubl., postanowienie SN z dnia
18 marca 2008 r., IV CZ 20/08, niepubl.).
Z przedstawionych względów uznając, że skarga powoda o wznowienie
postępowania nie została oparta na ustawowej podstawie, Sąd Najwyższy orzekł jak w
sentencji (art. 410 § 1 k.p.c.).