Supreme Court transfers appeal case to another military court due to perceived lack of judicial objectivity.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court ordered the transfer of an appeal case regarding the dismissal of an investigation to a different military court. The appellant argued that the original court's small size and frequent professional contacts with the prosecution involved in the case compromised judicial objectivity. The court agreed that these circumstances threatened the public good of justice, necessitating a change of venue.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; The transfer of a case to another court of equal jurisdiction is permitted only when real circumstances threaten the good of justice, such as creating a false impression of a lack of objective adjudication due to small court composition or frequent professional contacts between judges and prosecutors.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt: WO 2/17 POSTANOWIENIE Dnia 30 stycznia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Wiesław Błuś w sprawie z zażalenia ppłk. A. B., po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 30 stycznia 2017 r., wystąpienia Wojskowego Sądu Garnizonowego w L. z dnia 19 stycznia 2017 r., sygn. akt: Kp …/17, o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Garnizonowemu w W.
UZASADNIENIE
Prokurator Wydziału do Spraw Wojskowych Prokuratury Okręgowej w P. umorzył śledztwo w sprawie:1.działania w okresie od 18 marca do 28 czerwca 2016 r. w L. oraz D. na szkodę interesu publicznego, poprzez niedopełnienie obowiązków przez funkcjonariusza publicznego – prokuratora Wojskowej Prokuratury Garnizonowej w L., a następnie Działu do Spraw Wojskowych Prokuratury Rejonowej w L. w stopniu kapitana oraz przez ustalonego funkcjonariusza Placówki Żandarmerii Wojskowej w D. w stopniu starszego chorążego, którzy nadzorując i prowadząc śledztwo w sprawie o sygnaturze początkowo Pg.Śl.
…/15, a następnie […] dopuścili do uszkodzenia zabezpieczonego jako dowód rzeczowy nośnika elektronicznego w postaci dysku twardego komputera marki Samsung HD161H, tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k.- z uwagi na to, że czynu nie popełniono;2.działania w okresie od września 2015 r. do 11 lutego 2016 r. w L. oraz D. na szkodę interesu publicznego, poprzez niedopełnienie obowiązków przez funkcjonariusza publicznego – prokuratora Wojskowej Prokuratury Garnizonowej w L., a następnie Działu do Spraw Wojskowych Prokuratury Rejonowej w L. w stopniu kapitana oraz przez ustalonego funkcjonariusza Placówki Żandarmerii Wojskowej w D. w stopniu starszego chorążego, którzy nadzorując i prowadząc śledztwo w sprawie o sygnaturze początkowo […], a następnie […] dopuścili do zapoznania z aktami nieuprawnionej osoby, przesłuchanej w charakterze świadka, tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k.- z uwagi na to, że czynu nie popełniono;3.działania w dniach 16 i 17 listopada 2015 r. w D. na szkodę interesu publicznego, poprzez przekroczenie uprawnień i niedopełnienie obowiązków przez ustalonego funkcjonariusza publicznego, żołnierza Placówki Żandarmerii Wojskowej w D. w stopniu starszego chorążego, który prowadząc śledztwo w sprawie o sygnaturze […] włączył do akt głównych sprawy o sygn.
Pg.Śl. ../15 kserokopie materiałów objętych ochroną informacji niejawnych, w postaci rozkazów dziennych Dowódcy Jednostki Wojskowej […] z lat 2008 i 2009, tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k.- z uwagi na to, że czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego. Orzeczenie to zaskarżył zażaleniem ppłk A. B., który był osobą składającą zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa. Po stwierdzeniu, iż wskazany środek zaskarżenia spełnia wymogi formalne został przyjęty do rozpoznania i w związku z tym przekazany z aktami sprawy Wojskowemu Sądowi Garnizonowemu w L.Wojskowy Sąd Garnizonowy w L. postanowieniem z dnia 19 stycznia 2017 r., na podstawie art. 37 k.p.k., zwrócił się do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania sprawy dotyczącej rozpoznania zażalenia innemu sądowi równorzędnemu.
Sprawa dotyczy umorzenia śledztwa o niedopełnienie obowiązków m.in. przez prokuratora Wojskowej Prokuratury Garnizonowej w L., a następnie Działu do Spraw Wojskowych Prokuratury Rejonowej w L. Zdaniem wnioskującego z uwagi na to, że w Wojskowym Sądzie Garnizonowym w L. orzeka zaledwie kilku sędziów, a i Dział do Spraw Wojskowych Prokuratury Rejonowej w L. liczy niewielu prokuratorów, dochodzi między nimi do częstych kontaktów zawodowych. Okoliczności te w odbiorze powszechnym mogłyby wywoływać (błędne) przekonanie o braku obiektywizmu w orzekaniu w sprawie Wojskowego Sądu Garnizonowego w L.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Nie budzi wątpliwości, że stosowanie przepisu art. 37 k.p.k. ma wyjątkowy charakter z uwagi na możliwość odstąpienia od właściwości miejscowej sądu.
Przekazanie sprawy powinno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują realne okoliczności, które mogą zagrażać, w wypadku rozpoznania sprawy przez sąd właściwy, dobru wymiaru sprawiedliwości. Za takie okoliczności można uznać tego rodzaju sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie, nawet mylne, o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 lipca 1995 r., III KO 34/95, OSNKW 1995, nr 9 -10, poz. 68 i z dnia 13 listopada 2008 r., IV KO 130/08, R-OSNKW 2008, poz. 2280).
Wystąpienie takich okoliczności sygnalizuje w przedmiotowej sprawie Wojskowy Sąd Garnizonowy w L., zażalenie bowiem dotyczy postanowienia prokuratora odmawiającego wszczęcia śledztwa m.in. przeciwko prokuratorowi Wojskowej Prokuratury Garnizonowej w L., a następnie Działu do Spraw Wojskowych Prokuratury Rejonowej w L. Bezsprzecznie małe liczebnie składy osobowe obu organów i częste kontakty zawodowe osób pełniących służbę w tych organach, w odbiorze społecznym mogłyby wywoływać przekonanie o możliwości braku obiektywizmu orzekających w tej sprawie sędziów.W związku z tym, Sąd Najwyższy w pełni podzielając argumentację sądu występującego zawartą w uzasadnieniu postanowienia, uznając jednocześnie, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga zmiany właściwości miejscowej sądu, przekazał sprawę dotyczącą rozpoznania zażalenia na postanowienie prokuratora Wojskowemu Sądowi Garnizonowemu w W. jako równorzędnemu Wojskowemu Sądowi Garnizonowemu w L.
Pouczenie: Na niniejsze postanowienie zażalenie nie przysługuje.