Supreme Court dismisses request to transfer case due to judge's role as court president.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected a request to transfer the case to another court of equal jurisdiction. The lower court sought transfer because the case involved a complaint against the president of the district court, raising potential impartiality concerns. The Supreme Court ruled that the allegations concerned only administrative duties and that no disciplinary proceedings were underway, making the transfer ungrounded and counterproductive to judicial impartiality.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; The mere fact that a case concerns the president of a court does not automatically require transfer to another court, especially when allegations relate solely to administrative duties and no disciplinary proceedings are pending.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V KO 98/19 POSTANOWIENIE Dnia 7 listopada 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie zażalenia R.M. na postanowienie Prokuratury Rejonowej w S. o odmowie wszczęcia śledztwa, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 listopada 2019 r. wniosku Sądu Rejonowego w S. z dnia 4 października 2019 r., sygn. akt IV Kp (…), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku UZASADNIENIEWniosek Sądu Rejonowego nie jest zasadny.Sąd Rejonowy w S. zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, z powołaniem się na okoliczność, że przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest zażalenie na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa złożone przez R.M..
Zawiadomienie o przestępstwie wniesione przez skarżącego dotyczy wskazanego personalnie sędziego pełniącego obowiązki prezesa Sądu Okręgowego w S..W ocenie Sądu Najwyższego sam fakt, że postępowanie dotyczy prezesa sądu, nie oznacza automatycznie konieczności przyjęcia, że spełnione zostały przesłanki z art. 37 k.p.k. poprzez możliwość zrodzenia się w opinii publicznej wątpliwości co do bezstronności wszystkich sędziów orzekających w określonym okręgu sądowym. W tym wypadku najistotniejsze jest to, że stawiane sędziemu zarzuty mają charakter wyłącznie wiążący się z jego zwykłymi czynnościami administracyjnymi i nie toczy się przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne o to samo zachowanie.
Również skarżący bliżej nie uzasadnia na czym miałoby polegać w popełnienie, w realiach niniejszej sprawy, przestępstw o ściganie których wnosi, zwłaszcza z art. 247 k.k., czy 228 k.k.Czyni to przekazywanie sprawy z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, innemu sądowi równorzędnemu, niecelowym. Wcale bowiem nie służy wytwarzaniu w społeczeństwie przekonania o bezstronności sądów, lecz przeciwnie, może budować przekonanie o łatwości manipulowania ich ustawową właściwością.Trudno też nie odnieść wrażenia, że wprost realizowałoby to intencje skarżącego i skutkowało zbędnym rozbudowywaniem czynności procesowych.
W tej sytuacji należy uznać, że brak jakichkolwiek podstaw do uwzględnienia niniejszego wniosku.Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.as