Legislator Case Law & Legislation
V KO 97/25 AI generated

Supreme Court dismisses prisoner's request to retry parole denial proceedings as procedurally inadmissible under Polish Criminal Procedure Code.

Case Number V KO 97/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused to accept a prisoner's request for a retrial initiated by the appellate court on its own motion. The prisoner alleged procedural flaws regarding the judge's appointment and sought compensation, arguing the proceedings lacked legality. The court ruled that decisions denying conditional early release do not constitute final judgments and therefore cannot be the subject of a retrial, rendering the request inadmissible by law.

Legislator headnote

AI generated

Art. 540 § 1 k.p.k.; Art. 542 § 3 k.p.k.; Art. 439 § 1 k.p.k.; Art. 530 § 2 k.p.k. - A request for retrial cannot be filed regarding decisions on conditional early release as such rulings lack the definitive character required by law to trigger retrial proceedings.

Keywords

AI generated
conditional early release retrial proceedings procedural inadmissibility final judgment requirement Criminal Procedure Code Supreme Court ruling prisoner rights

Cited Legislation

AI generated
Art. 540 § 1 k.p.k.
Art. 542 § 3 k.p.k.
W przypadku potwierdzenia istnienia tego rodzaju uchybienia, mogłoby dojść do wznowienia postępowania z urzędu, gdyż wznowienie postępowania karnego na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. z powodu wystąpienia jednego z uchybień wymienionych w art.
Art. 439 § 1 k.p.k.
z powodu wystąpienia jednego z uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k., może nastąpić tylko z urzędu (por.
Art. 530 § 2 k.p.k.
postanowienie SN z dnia 8 kwietnia 2016 r., II KO 7/16 i wskazana tam literatura).Zgodnie z art. 530 § 2 k.p.k. prezes sądu, do którego wniesiono kasację, odmawia jej przyjęcia także wówczas, gdy zachodzą okoliczności, o których mowa w art.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
warunkowego przedterminowego zwolnienia, uchybienia należącego do katalogu bezwzględnych przyczyn odwoławczych z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
art. 542 § 3 k.p.k
W przypadku potwierdzenia istnienia tego rodzaju uchybienia, mogłoby dojść do wznowienia postępowania z urzędu, gdyż wznowienie postępowania karnego na podstawie art. 542 § 3 k.p.k.
art. 439 § 1 k.p.k
z powodu wystąpienia jednego z uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k., może nastąpić tylko z urzędu (por.
art. 540 § 1 k.p.k
art. 530 § 2 k.p.k
postanowienie SN z dnia 8 kwietnia 2016 r., II KO 7/16 i wskazana tam literatura).Zgodnie z art. 530 § 2 k.p.k.
art. 429 § 1 k.p.k
prezes sądu, do którego wniesiono kasację, odmawia jej przyjęcia także wówczas, gdy zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 429 § 1 k.p.k., a więc w sytuacji, gdy środek odwoławczy jest niedopuszczalny z mocy ustawy.

Cited Case Law

AI generated
AI generated
III KO 96/22
Supreme Court dismisses ex officio retrial request regarding a prior retrial denial as procedurally inadmissible.
IV KO 38/23
Supreme Court dismisses appeal regarding judge delegation as it already ruled on the same facts previously.
III KO 26/25
Supreme Court dismisses retrial request for parole denial as procedurally inadmissible due to lack of finality.
I KO 3/25
stwierdzić brak podstaw prawnych do wszczęcia przez Sąd Najwyższy postępowania o wznowienie z urzędu, wskazanego przez skazanego postępowania; odpis zarządzenia doręczyć skazanemu wraz z pouczeniem, że nie jest ono zaskarżalne zażaleniem. UZASADNIENIESkazany D. M. złożył do Sądu Najwyższego (data wpływu 10.01.2025 r.) pismo sygnalizujące (w trybie art. 9 § 2 k.p.k.) potrzebę wznowienia z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 8 kwietnia 2024 r., sygn. akt II AKzw 758/24, utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 14 lutego 2024 r., sygn. akt IV Kow 5493/23/wz, o odmowie udzielenia skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności.W swoim stanowisku skazany podniósł, iż podstawą jego sygnalizacji jest ujawnienie w sprawie uchybienia stanowiącego tzw. bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., do jakiej doszło w sprawie jeszcze w toku posiedzenia przed sądem I instancji - Sądem Okręgowym w Opolu w dniu 14 lutego 2024 r., w sprawie o sygn. akt IV Kow 5493/23/wz.
III KO 99/25
Supreme Court excludes judge from retrial case due to impartiality doubts regarding KRS appointment procedure.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

V KO 97/25 ZARZĄDZENIE Dnia 8 lipca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Bojańczyk w przedmiocie wniosku o wznowienie z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 18 października 2024 r., sygn. akt II AKzw 1943/24, utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 19 sierpnia 2024 r., sygn. akt VI Kow 1780/24/wz o odmowie udzielenia mu warunkowego przedterminowego zwolnienia, zarządził: odmówić przyjęcia wniosku skazanego A. D. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 18 października 2024 r., sygn. akt II AKzw 1943/24, utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 19 sierpnia 2024 r., sygn. akt VI Kow 1780/24/wz, o odmowie udzielenia mu warunkowego przedterminowego zwolnienia, jako niedopuszczalnego z mocy ustawy.

UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 6 maja 2025 r., zatytułowanym „skarga”, skierowanym do Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, skazany A. D. wystąpił z wnioskiem sygnalizującym wystąpienie w sprawie o sygnaturze akt II AKzw 1943/24 zakończonej postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 18 października 2024 r., utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 19 sierpnia 2024 r., sygn. akt VI Kow 1780/24/wz o odmowie udzielenia A. D. warunkowego przedterminowego zwolnienia, uchybienia należącego do katalogu bezwzględnych przyczyn odwoławczych z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

W uzasadnieniu pisma wskazał, że z powziętych przez niego informacji wynika jakoby SSA X.Y. rozpoznający jego zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 19 sierpnia 2024 r., sygn. akt VI Kow 1780/24/wz był wadliwie powołany („nieuprawniony do orzekania”, „nominowany przez neo-KRS”). W związku z powyższym („brakiem praworządnośći”) wniósł o przyznanie 20.000 zł zadośćuczynienia i uznanie jego skargi w całości (k. 3-4 akt). Nadto, w drugim piśmie datowanym na 6 maja 2025 r., zatytułowanym „wniosek”, skierowanym również do Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, skazany wniósł o zwolnienie z opłaty „za rozpatrzenie skargi w sprawie Neo-Sędziego” (k. 2 akt).

Oba te pisma wraz z aktami sprawy VI Kow 1780/24/wz Sąd Apelacyjny w Gdańsku przesłał do Sądu Najwyższego w dniu 27 maja 2025 r. (prezentata) jako stanowiące sygnalizację mogącą uzasadniać wznowienie z urzędu postępowania prawomocnie zakończonego orzeczeniem Sądu Apelacyjnego z uwagi na ewentualne zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej (k. 1 akt).Pisma te uruchomiły przeprowadzanie czynności z urzędu, a więc wszczęcie w sprawie postępowania. W przypadku potwierdzenia istnienia tego rodzaju uchybienia, mogłoby dojść do wznowienia postępowania z urzędu, gdyż wznowienie postępowania karnego na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. z powodu wystąpienia jednego z uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k., może nastąpić tylko z urzędu (por. uchwałę SN z dnia 24 maja 2005 r., I KZP 5/05, OSNKW 2005, z. 6, poz. 48).Procesowe weryfikowanie istnienia podstaw wznowienia postępowania z urzędu zaktualizuje się jednak dopiero wtedy, gdy zostanie stwierdzone, iż postępowanie poprzedzające wydanie orzeczenia w ogóle podlega wznowieniu, a więc stanowi "postępowanie sądowe zakończone prawomocnym orzeczeniem" w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k.

Takim postępowaniem jest wyłącznie tego typu postępowanie, które cechuje się przymiotem definitywnego zamknięcia (rozpoznania) danej kwestii i przez to mające cechy trwałości (zob. postanowienia SN: z dnia 25 kwietnia 2019 r., II KO 4/19, Lex nr 2653090; z dnia 3 września 2015 r., V KO 43/15, Lex nr 1783194).Do tej kategorii nie zaliczają się postanowienia wydane w postępowaniu prowadzonym w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia, które nie mają trwałego charakteru. Nie prowadzą one do trwałej transformacji sposobu czy trybu wykonania kary.

Wprawdzie; co oczywiste, odmowa udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia ma negatywne konsekwencje dla sfery wolności osobistej skazanego, nie zmienia to jednak faktu, iż rozstrzygnięcie to nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne w zakresie odnoszącym się do odpowiedzialności karnej […], gdyż takim orzeczeniem jest prawomocny wyrok skazujący (tak np. postanowienie SN z dnia 15 marca 2017 r., IV KO 104/16, Prok.i Pr.-wkł. 2017/5/20, KZS 2017/5/48, LEX nr 2307093 czy z dnia 10 marca 2021 r., III KO 10/21, LEX nr 3252609).

W dowolnym momencie skazany może ponowić wniosek o udzielnie warunkowego przedterminowego zwolnienia. Zatem orzeczenie wydane w tej sprawie nie rozstrzyga nieodwołalnie w tej materii i dlatego w tego rodzaju sprawach postępowanie nie może być wznowione, zaś wniosek o wznowienie postępowania nie może być w tych sprawach skutecznie złożony. Analogiczny pogląd wyraziła najwyższa instancja sądowa w sprawach zakończonych postanowieniem o odroczeniu wykonania kary albo o odmowie jej odroczenia (zob. postanowienie SN z dnia 8 kwietnia 2016 r., II KO 7/16 i wskazana tam literatura).Zgodnie z art. 530 § 2 k.p.k. prezes sądu, do którego wniesiono kasację, odmawia jej przyjęcia także wówczas, gdy zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 429 § 1 k.p.k., a więc w sytuacji, gdy środek odwoławczy jest niedopuszczalny z mocy ustawy.

Przepis ten znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu wznowieniowym. Oznacza to, że prezes sądu (przewodniczący wydziału, upoważniony sędzia) odmawia przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania m. in. wówczas, gdy jest on w ogóle niedopuszczalny. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania wniosku zbadać bowiem wpierw należy, czy omawiany wniosek w ogóle przysługuje. Jeżeli nie jest on dopuszczalny, to nie podlega przyjęciu.Wobec powyższego należało odmówić przyjęcia osobistego wniosku skazanego o wznowienie postępowania jako niedopuszczalnego z mocy ustawy, nie odnosząc się do merytorycznej oceny zasadności podniesionego we wniosku zarzutu i wniosku, gdyż w realiach procesowych sprawy byłoby to bezprzedmiotowe. [J.I.][r.g.]‎