Supreme Court transfers criminal case to another district court to ensure judicial impartiality and public confidence.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court ordered the transfer of a criminal case involving the defamation of a Vice-President of a District Court to a different District Court. The prosecution alleged that the defendant sent false reports about non-existent crimes to various entities, while the original court sought the transfer to protect its judicial independence. The Court ruled that transferring the case was justified to prevent public perception of bias and ensure the principle of impartiality under the Code of Criminal Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; Art. 4 k.p.k.: The Supreme Court may transfer a case to another court of equal jurisdiction when the original court's handling could create a public perception of bias or threaten judicial independence, thereby necessitating a change to safeguard the principle of impartiality.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt V KO 86/18 POSTANOWIENIE Dnia 20 grudnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek w sprawie G.N. oskarżonego z art. 226 § 1 i art. 238 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 20 grudnia 2018 r. wniosku Sądu Rejonowego w J. z dnia 22 listopada 2018 r., sygn. akt II K […]/18, w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Z. UZASADNIENIEDo Sądu Rejonowego w J. wpłynął akt oskarżenia przeciwko G.N., w którym zarzucono mu, że w dniu 24 lipca 2018 r. w J. woj. […], znieważył funkcjonariusza publicznego Wiceprezesa Sądu Rejonowego w J.
SSR P.S. podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych w ten sposób, że przesłał w formie elektronicznej do różnych podmiotów zawiadomienia o przestępstwach niedopełnienia obowiązków i wymuszeń rozbójniczych wiedząc, że przestępstwa nie popełniono, tj. o czyn z art. 226 § 1 k.k. i art. 238 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Właściwym do rozpoznania sprawy jest Sąd Rejonowy w J. – Sąd ten, występując z inicjatywą przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, wskazał, że pokrzywdzonym w sprawie jest Wiceprezes Sądu Rejonowego w J., co w odbiorze społecznym mogłoby wpływać na swobodę orzekania przez ten Sąd.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Przedstawiona inicjatywa co do przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu – z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, okazała się uzasadniona.
Regulująca powyższe norma z art. 37 k.p.k. ma przede wszystkim na celu wyeliminowanie sytuacji, w których w przeświadczeniu społecznym mogłoby dojść do przekonania, nawet mylnego, że w sądzie właściwym nie ma warunków do bezstronnego rozpoznania sprawy, lub w których istnieje niebezpieczeństwo ograniczenia swobody orzekania sędziowskiego. W ocenie Sądu Najwyższego, rozpatrywanie tej sprawy przez sąd właściwy mogłoby wywołać u stron lub wśród lokalnej społeczności przeświadczenie, że do rozpoznania sprawy oskarżonego doszło w warunkach nierespektowania zasady bezstronności, o której mowa w art. 4 k.p.k.Nie ulega wątpliwości, że w takim wypadku sprawę powinien rozpoznać inny sąd rejonowy.
Nic nie stoi na przeszkodzie, aby tym sądem był Sąd Rejonowy w Z. Sąd ten znajduje w obszarze innego Sądu Okręgowego niż Sąd Rejonowy w J., a jednocześnie położenie jego siedziby nie powinno powodować dla osób podlegających wezwaniu na rozprawę lub mogących w niej uczestniczyć znacząco większej uciążliwości niż stawiennictwo w sądzie właściwym miejscowo. Z tych zatem względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.