Supreme Court rejects transfer request, ruling lower court must handle venue change under Art. 43 K.P.K.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the Regional Court's request to transfer the criminal case to another court of equal jurisdiction. The Regional Court argued that since the Supreme Court had previously transferred the case under Article 37 of the Criminal Procedure Code, it should again designate a different court due to judge recusal. The Court ruled that the current situation requires a venue change governed by Article 43, which falls exclusively within the Regional Court's authority, not the Supreme Court's. Consequently, the Supreme Court declined to intervene in the procedural decision regarding the new court of jurisdiction.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; Art. 43 k.p.k.: The Supreme Court's prior transfer of a case under Article 37 does not obligate it to designate a new court under Article 37 when a venue change occurs due to judge recusal; such transfers are governed by Article 43 and decided by the Regional Court.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V KO 82/15 POSTANOWIENIE Dnia 19 stycznia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Ryński w sprawie E. F. i D. G. oskarżonych z art. 190 § 1 k.k. i inne po rozP. w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 19 stycznia 2016 r., wniosku Sądu Okręgowego w P. zamieszczonego w postanowieniu z dnia 22 grudnia 2015 r., sygn. akt IV Ko […]w przedmiocie przekazania sprawy Sądu Rejonowego w S. sygn. akt II K […] do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł wniosku Sądu Okręgowego w P. nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 22 grudnia 2015 r., na podstawie art. 37 k.p.k. w zw. z art. 43 k.p.k. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy E. F. i D. G. innemu sądowi równorzędnemu. Wniosek został umotywowany tym, że sprawa niniejsza została uprzednio przekazana przez Sąd Najwyższy w trybie art. 37 k.p.k. do merytorycznego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S. jednakże z uwagi na wyłączenie orzekających w nim sędziów konieczne jest wskazanie innego sądu równorzędnego. W ocenie Sądu Okręgowego, fakt, że Sąd Najwyższy wydał w tej sprawie postanowienie w trybie art. 37 k.p.k., to także i teraz sąd równorzędny powinien zostać wskazany przez Sąd Najwyższy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniosek Sądu Okręgowego w P. nie zasługuje na uwzględnienie.Sytuacja procesowa powstała na skutek uprzedniego przekazania sprawy w trybie art. 37 k.p.k. przez Sąd Najwyższy nie uprawnia bowiem, ani tym bardziej nie obliguje, Sądu Najwyższego do ponownego wskazywania innego sądu równorzędnego w trybie art. 37 k.p.k. W sprawie niniejszej, w związku z wyłączeniem od udziału w sprawie sędziów Sądu Rejonowego w S. zaszła konieczność przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu. W takiej sytuacji zastosowanie znajduje przywołana przez Sąd Okręgowy regulacja z art. 43 k.p.k., zgodnie z którą sąd wyższego rzędu przekazuje sprawę innemu sądowi równorzędnemu.
Następuje więc zmiana właściwości miejscowej sądu, którą się niekiedy określa jako nadzwyczajną właściwość miejscową (zob. J. Grajewski, S. Steinborn, Komentarz do art. 43 Kodeksu postępowania karnego, Lex 2013). Na obecnym etapie decyzja w przedmiocie przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu zapada zatem nie w trybie art. 37 k.p.k., ale stosownie do regulacji, o której mowa art. 43 k.p.k. i właściwym funkcjonalnie do jej wydania jest wyłącznie Sąd Okręgowy w P.. Brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych, czy merytorycznych, które uzasadniałyby konieczność przekazania sprawy przez Sąd Najwyższy i to w trybie innym, aniżeli przewidziany w rzeczonym art. 43 k.p.k, natomiast postanowienie, które wyda Sąd Okręgowy w przedmiocie przekazania sprawy nie można w żadnym razie poczytywać jako „zmianę decyzji Sądu Najwyższego”.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy postanowił jak w części dyspozytywnej postanowienia. l.n