Supreme Court dismisses appeal for retrial due to obvious lack of grounds and failure to specify new circumstances.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the defendant's request for a retrial, ruling it obviously unfounded. The defendant merely requested a new trial without citing specific legal grounds or new facts, and failed to provide them after being ordered to do so. Consequently, the court determined that appointing a public defender was unnecessary since the request lacked any basis for reconsideration.
Legislator headnote
AI generatedArt. 545 § 3 k.p.k.; Art. 540 k.p.k.; Art. 540a k.p.k.; Art. 540b k.p.k.: A request for retrial is obviously unfounded if it fails to cite any circumstances falling within the statutory grounds for retrial or if the applicant does not specify any new facts after being ordered to do so.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt V KO 71/20 POSTANOWIENIE Dnia 16 października 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie M. U. , skazanego z art. 197 § 3 pkt 2 k.k., po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 16 października 2020 r., kwestii przyjęcia do rozpoznania wniosku skazanego o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 27 maja 2020 r., sygn. akt II AKa (...) utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w P.z dnia 15 października 2019 r., sygn. akt III K (…) na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., p o s t a n o w i ł odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w P. wyrokiem z dnia 15 października 2019 r., sygn. akt III K (...) uznał M. U. za winnego popełnienia czynu z art. 197 § 3 pkt 2 k.k.Wyrokiem z dnia z dnia 27 maja 2020 r., sygn. akt II AKa (…), Sąd Apelacyjny w (…) po rozpoznaniu apelacji prokuratora i obrońcy oskarżonego, zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. M. U. w piśmie z dnia 15 czerwca 2020 r. skierowanym do Sądu Najwyższego (data nadania 17 czerwca 2020 r. – k.
2) oświadczył, że odbywa karę za przestępstwo, którego nie popełnił, wniósł o „ponowne rozpatrzenie sprawy” i wyznaczenie „pełnomocnika z urzędu”. Pismo skazanego zostało potraktowane jako wniosek o wznowienie postępowania.W związku z tym, zarządzeniem Przewodniczącego V Wydziału Izby Karnej Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2020 r. M. U. został wezwany do udzielenia, w terminie 7 dni, informacji, jakie to nowe okoliczności (nieznane w zakończonym prawomocnym postępowaniu) mają stanowić podstawę wniosku o wznowienie postępowania.
Jednocześnie poinformowano skazanego, że niewykonanie tego obowiązku będzie skutkowało skierowaniem wniosku na posiedzenie w trybie art. 545 § 3 k.p.k. w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku (k. 5 akt SN).Odpis zarządzenia M. U. otrzymał w dniu 16 lipca 2020 r. (k. 8 akt SN). Termin do zajęcia stanowiska upłynął bezskutecznie skazanemu z dniem 23 lipca 2020 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Jak słusznie podkreśla się w orzecznictwie, w art. 545 § 3 k.p.k. ustawodawca sformułował obowiązek dokonywania kontroli wniosku o wznowienie postępowania z punktu widzenia jego ewentualnej oczywistej bezzasadności.
Dla tej kontroli decydująca jest sama treść wniosku o wznowienie, który może być oczywiście bezzasadny z różnych powodów, na co wskazuje użyte w art. 545 § 3 k.p.k. wyrażenie "w szczególności". Ta oczywista bezzasadność wynikać więc może choćby z tego, że we wniosku wskazano podstawy wznowienia, które nie są przewidziane w ustawie albo z tego, że w ogóle nie wskazano żadnych podstaw wznowienia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 września 2015 r., II KO 49/15, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 2018 r., III KO 25/18).
Stosowanie art. 545 § 3 k.p.k. należy uznać za konieczne wtedy, gdy sąd wznowieniowy w sposób nie budzący wątpliwości stwierdzi, że żadna ze wskazanych we wniosku okoliczności nie mieści się w katalogu przesłanek wznowieniowych zawartych w art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k. lub art. 540b k.p.k. oraz gdy nie będzie wchodzić w grę działanie tego sądu z urzędu (art. 542 § 3 k.p.k.) lub też wniosek w ogóle nie będzie zawierał okoliczności uzasadniających wszczęcie postępowania o charakterze nadzwyczajnym (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 25 września 2015, II KO 49/15, z dnia 19 stycznia 2016 r., V KO 77/15, z dnia 22 listopada 2016 r., IV KO 78/16, z dnia 14 grudnia 2016 r., III KO 72/16).
Dokonując oceny tej sprawy przez pryzmat treści art. 545 § 3 k.p.k. trzeba stwierdzić, że wniosek skazanego jest oczywiście bezzasadny. Skazany jedynie zasygnalizował wolę wznowienia postępowania, nie wskazując żadnych okoliczności, czy ewentualnych podstaw wznowieniowych. Ograniczył się tylko do stwierdzenia, że wnosi o „ponowne rozpoznanie sprawy”, prosząc jednocześnie o wyznaczenie obrońcy z urzędu do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania. Co istotne, po złożeniu pisma z dnia 15 czerwca 2020 r. skazany został pouczony o podstawach, jakie mogą spowodować wznowienie postępowania oraz zobowiązany do wskazania konkretnych okoliczności uzasadniających jego wniosek.
Wezwany do doprecyzowania tych kwestii, zgodnie z zarządzeniem z dnia 9 lipca 2020 r., nie przedstawił w zakreślonym terminie (ani później) żadnych informacji wskazujących na ewentualne podstawy do wznowienia postępowania w tej sprawie.Wstępna kontrola wniosku o wznowienie postępowania zawarta w art. 545 § 3 k.p.k. wprowadzona została właśnie po to, aby wyeliminować konieczność przeprowadzania różnego rodzaju czynności procesowych związanych z wnioskiem, który w stopniu oczywistym nie może doprowadzić do wznowienia postępowania.
Niezasadne jest więc wyznaczanie obrońcy z urzędu, skoro skazany nie podał w swoim wniosku jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby być rozpatrywane w płaszczyźnie podstaw wznowienia postępowania (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 2018 r., III KO 25/18).Z tych względów postanowiono jak na wstępie.