Supreme Court dismisses retrial request claiming unknown credit securitization penalty category violates criminal code.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected a request for retrial based on the alleged absence of a specific penalty category for credit securitization procedures in Polish law. The applicant argued that the court failed to recognize this missing category, but the Court clarified that the statutory provision requires a penalty type entirely unknown to the Criminal Code. Since the imposed prison terms and fines are standard penalties explicitly defined in the Criminal Code, the procedural ground for retrial was not met.
Legislator headnote
AI generatedArt. 439 § 1 pkt. 5 k.p.k.; Art. 32 k.k.: A retrial ground exists only when a penalty, security measure, or compensatory measure is unknown to the statute; since the imposed penalties for credit securitization fraud are standard statutory penalties, the ground for retrial is absent.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V KO 71/16 POSTANOWIENIE Dnia 27 lutego 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący)SSN Marian BulińskiSSN Dorota Rysińska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 lutego 2017 r. wniosku A. B.o wznowienie z urzędu postępowania prawomocnie zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 19 grudnia 2012 r., sygn. akt II AKa […], na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. p o s t a n a w i a: nie stwierdzić podstaw do wznowienia postępowania z urzędu. UZASADNIENIEA.
B. zasygnalizował Sądowi Najwyższemu zaistnienie, w opisanym na wstępie postępowaniu, uchybienia wymienionego w art. 439 § 1 pkt. 5 k.p.k. Jak podaje w swym piśmie z dnia 8 września 2016 r. (uzupełnionym pismem z dnia 2 października 2016 r.), w postępowaniu tym nie uwzględniono „braku w polskim systemie prawa karnego kategorii kar dotyczących procedury sekurytyzacji kredytów, które są przedmiotem wyroku (…)”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Przytoczona powyżej okoliczność nie poddaje się ocenie w kategorii bezwzględnej przesłanki odwoławczej, wskazanej w sygnalizacji.
Według przepisu art. 439 § 1 pkt. 5 k.p.k. przyczyna taka zachodzi, gdy orzeczono karę, środek karny, środek kompensacyjny lub środek zabezpieczający nieznany ustawie. Innymi słowy i najprościej mówiąc, unormowanie to dotyczy, nieprzewidzianych przez ustawę, orzeczonych środków reakcji karnej.W takim razie trzeba przypomnieć, że wskazanym na wstępie wyrokiem Sądu Apelacyjnego, częściowo zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w O. z dnia 24 lutego 2012 r., sygn. akt III K […], A. B. skazany został na łączne kary 4 lat pozbawienia wolności i 300 stawek dziennych grzywny po 20 zł za stawkę, po połączeniu dwóch jednostkowych skazań na kary 2 i 3 lat pozbawienia wolności oraz 300 i 200 stawek dziennych, licząc po 20 zł za stawkę – za przestępstwa zakwalifikowane na podstawie art. 296 § 2 i 3 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k., popełnione w dniu 4 lutego 2000 r.
Za podstawę wymierzenia skazanemu kar przyjęto w obu wypadkach przepisy art. 296 § 3 k.k. oraz art. 33 § 2 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. Treść przytaczanych rozstrzygnięć dobitnie świadczy więc o tym, że kary pozbawienia wolności i grzywny, wymierzone A. B., mieszczą się w katalogu kar przewidzianych w kodeksie karnym (art. 32 pkt. 1 i 3 k.k.). Tylko dla porządku można dodać, że kary te pozostają w granicach określonych przepisami art. 37 i art. 33 § 1 i 3 k.k., art. 85 i 86 § 1 i 2 k.k., a także w granicach sankcji za przestępstwo opisane w art. 296 § 3 k.k.Powyższe jest wystarczające dla przesądzenia braku podstaw do wznowienia postępowania z urzędu po myśli art. 439 § 1 pkt. 5 k.p.k., wobec czego czynienie dalszych rozważań co do intencji pisma procesowego, łączącego kategorie kar z „procedurą sekurytyzacji kredytów”, nie znajduje uzasadnienia.
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.[aw]