Legislator Case Law & Legislation
V KO 70/26 AI generated

Supreme Court dismisses appeal claiming judge's nomination violated independence standards without concrete evidence.

Case Number V KO 70/26
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the applicant's request to reopen a final criminal judgment based on alleged judicial bias. The applicant argued that a specific judge's nomination violated independence standards, but the court found no concrete evidence of such a violation. The decision relied on established precedent requiring specific proof rather than general procedural flaws in the judge's selection process.

Legislator headnote

AI generated

Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP; Art. 47 KPP UE; Art. 6 KCHWP: A claim of judicial bias based on a judge's nomination following a competition after January 17, 2018, is inadmissible unless specific, concrete circumstances demonstrate a violation of the minimum standard of independence and impartialness.

Keywords

AI generated
judicial independence impartialness standard judge nomination reopening proceedings concrete circumstances Supreme Court ruling procedural flaw

Cited Legislation

AI generated
Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
nie spełnia minimalnego standardu bezstronności i niezawisłości, a każdorazowo sąd z jego udziałem jest nienależycie obsadzony w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
Art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
Wskazana bezwzględna przyczyna odwoławcza, zgodnie z treścią powołanej uchwały, zachodzi wyłącznie wtedy, gdy wadliwość procesu powoływania prowadzi, w konkretnych okolicznościach, do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności w rozumieniu art. 45 ust.
Art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej
1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art.
Art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności
47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.
art. 542 § 3 k.p.k
akt II K 47/24 na podstawie art. 542 § 3 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
nie spełnia minimalnego standardu bezstronności i niezawisłości, a każdorazowo sąd z jego udziałem jest nienależycie obsadzony w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
art. 45 ust. 1 Konstytucji
Wskazana bezwzględna przyczyna odwoławcza, zgodnie z treścią powołanej uchwały, zachodzi wyłącznie wtedy, gdy wadliwość procesu powoływania prowadzi, w konkretnych okolicznościach, do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności w rozumieniu art. 45 ust.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

V KO 70/26 ZARZĄDZENIE Dnia 25 czerwca 2026 r. SSN Dariusz Kala w związku z pismem skazanego P.F. z dnia 23 marca 2026 r. sygnalizującym potrzebę wznowienia z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 3 marca 2026 r., sygn. akt II AKa 404/25, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Słupsku z dnia 1 października 2025 r., sygn. akt II K 47/24 na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. zarządził: stwierdzić brak podstaw do wznowienia z urzędu wyżej opisanego postępowania.

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 23 marca 2026 r. (data sporządzenia pisma) skazany P.F. zwrócił się do Sądu Najwyższego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 3 marca 2026 r., sygn. akt II AKa 404/25, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Słupsku z dnia 1 października 2025 r., sygn. akt II K 47/24. Jako podstawę wznowieniową wnioskodawca wskazał fakt, iż w jego sprawie orzekał nieprawidłowo powołany sędzia X. Y., przez co mogło dojść do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności.

Inicjatywa skazanego nie mogła przynieść oczekiwanego przez niego rezultatu.Na wstępie należy przypomnieć, że już z uchwały składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 r., sygn. akt BSA I - 4110-1/20, wynika, że brak jest podstaw do twierdzenia, iż każdy sędzia sądu powszechnego, który uzyskał nominację w następstwie brania udziału w konkursie przed Krajową Radą Sądownictwa po dniu 17 stycznia 2018 r., nie spełnia minimalnego standardu niezawisłości i bezstronności i każdorazowo sąd z jego udziałem jest nienależycie obsadzony w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Wskazana bezwzględna przyczyna odwoławcza, zgodnie z treścią powołanej uchwały, zachodzi wyłącznie wtedy, gdy wadliwość procesu powoływania prowadzi, w konkretnych okolicznościach, do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. W powyższym kontekście należy także przypomnieć, że Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 2 czerwca 2022 r., sygn. akt I KZP 2/22, odnosząc się do ww. uchwały połączonych Izb również wskazał, że brak jest podstaw do przyjęcia a priori, iż każdy sędzia sądu powszechnego, który uzyskał nominację w następstwie brania udziału w konkursie przed Krajową Radą Sądownictwa po 17 stycznia 2018 r. nie spełnia minimalnego standardu bezstronności i niezawisłości, a każdorazowo sąd z jego udziałem jest nienależycie obsadzony w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Oznacza to, że w świetle ww. uchwał, dla wykazania zaistnienia w konkretnej sprawie stanu określanego mianem „nienależytej obsady sądu” nie wystarczy odwołać się do instytucjonalnej nieprawidłowości powoływania sędziów na podstawie procedury konkursowej z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa w składzie ustanowionym ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. (Dz. U. 2018, poz. 3). Konieczne jest bowiem wykazanie in concreto, że sędzia nie gwarantował chociażby minimalnego standardu bezstronności i niezawisłości. To zaś należy uczynić odwołując się do testu, którego elementy zostały opisane w obu ww. uchwałach Sądu Najwyższego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 sierpnia 2022 r., II KK 85/22, zob. także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 sierpnia 2022 r., III KK 216/22, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 2022 r., sygn. akt V KK 171/22).

Tego rodzaju okoliczności w ww. piśmie nie wskazano. Nie stwierdzono ich również z urzędu. Uzupełniająco należy przy tym stwierdzić, że Sąd Najwyższy nie dopatrywał się bezwzględnych przyczyn odwoławczych w innych sprawach rozpoznawanych przez sąd, w którego składzie zasiadał ww. sędzia (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 23 października 2024 r., V KK 190/24 oraz z dnia 28 lutego 2025 r., V KK 27/25). Mając powyższe na uwadze, zarządzono jak wyżej. Dariusz Kala [WB][r.g.]