Legislator Case Law & Legislation
V KO 6/20 AI generated

Supreme Court dismissed retrial request where defense lawyer attended hearing despite minor notification error.

Case Number V KO 6/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the defendant's request for a retrial based on alleged procedural defects in notification. Although the defense lawyer received a slightly incorrect time for the appeal hearing, the court found that the lawyer did attend the session and fully represented the client's position. Consequently, the court ruled that the statutory conditions for reopening the case were not met because the defense was present.

Legislator headnote

AI generated

Art. 540b § 1, § 3 k.p.k.: A retrial is not permissible if the defense lawyer participated in the hearing, even if the defendant was not notified or the notification contained minor errors regarding the time.

Keywords

AI generated
retrial request defense lawyer attendance notification defect procedural defect appeal hearing criminal procedure code representation rights

Cited Legislation

AI generated
art. 540 § 1 k.p.k.
Wnioskodawca oparł swój wniosek na przesłance z art. 540 § 1 k.p.k. w zw.
art. 542 § 1 k.p.k.
z art. 542 § 1 k.p.k. (choć jak wynika z treści uzasadnienia wniosku, jego podstawa odwołuje się raczej do treści art.
art. 540 b § 1 k.p.k.
540 b §1 k.p.k.).Prokurator w odpowiedzi na wniosek wniósł o jego oddalenie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniosek złożony w niniejszej sprawie nie jest zasadny.Przyjmując, że skarżący oparł go na przesłance z art. 540 b § 1 k.p.k.
art. 540 b § 3 k.p.k.
Wnioskodawca oparł swój wniosek na przesłance z art. 540 § 1 k.p.k.
art. 544 § 2 k.p.k.
w sprawie II AKz (…) na podstawie art. 544§2 k.p.k.
art. 544§2 k.p.k
w sprawie II AKz (…) na podstawie art. 544§2 k.p.k.
art. 299 § 1 k.k
Orzeczeniem tym określono również kwalifikację prawną przypisanego czynu według prawa polskiego – na art. 299 § 1 k.k.
art. 540 § 1 k.p.k
Wnioskodawca oparł swój wniosek na przesłance z art. 540 § 1 k.p.k.
art. 542 § 1 k.p.k
AI generated
II AKz 458/23
Zaskarżonym postanowieniem z dnia (...) r.
I C 2014/15
Powód R. C. pozwem z dnia 17 listopada 2015 r. (k. 2-8; uzupełnione pismem z dnia 3 lutego 2016 r., k. 33-127) skierowanym przeciwko stronie pozwanej Skarbowi Państwa – Sądowi Okręgowemu w (...), Skarbowi Państwa – Sądowi Okręgowemu w (...) i Skarbowi Państwa – Zakładowi Karnemu w R., wniósł o zasądzenie tytułem zadośćuczynienia od pozwanych solidarnie kwoty 1 000 000 zł za doznaną krzywdę z odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, a także zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. W treści uzasadnienia powód podniósł, że domaga się zasądzenia kwoty 1 000 000 zł tytułem zadośćuczynienia w związku z dokonanym naruszeniem jego dobra osobistego, a to prawa do wolności. Powód został skazany wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w H. K. z dnia 26 maja 2005 r. na 8 lat pozbawienia wolności, jak również nałożono na niego obowiązek leczenia ochronnego w zakładowej formie. Następnie w dniu 4 maja 2007 r. jako osoba skazana został przekazany przez Republikę Czech do Polski. Prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 26 czerwca 2007 r. ustalono, że skazany 8 lat pozbawienia wolności winien odbywać w systemie terapeutycznym. Powód zarzucił, ze sąd polski dokonał niedopuszczalnej w świetle norm konwencyjnych zmiany orzeczenia państwa obcego. Dalej powód zarzucił, że pomimo odbycia kar orzeczonych w stosunku do niego, nie odzyskał w pełni wolności, gdyż Sąd Okręgowy w (...) postanowieniem z dnia 17 lipca 2015 r. na wniosek dyrektora zakładu karnego nałożył na niego następujące obowiązki: zakaz opuszczania kraju, informowania o zamiarze opuszczania miejsca pobytu ze wskazaniem nowego miejsca pobytu, zakaz opuszczania pomieszczeń mieszkalnych pomiędzy godz. 22:00 a 6:00. Powód został uznany za osobę stwarzającą zagrożenie. W ocenie powoda wobec niepodważalnego faktu odbycia całości kary zgodnie z prawem powinien być osobą wolną. Zarzucił, że działania polskiego wymiaru sprawiedliwości są dla niego dyskryminujące.
II AKz 656/24
Pismem (k. 1-2) z dnia (...) r. Ministerstwo Sprawiedliwości zwróciła się do Sądu Okręgowego w P. o rozważenie możliwości wydania postanowienia w przedmiocie dopuszczalności przejęcia do wykonania w P. kary w wymiarze 13 lat pozbawienia wolności orzeczonej wobec obywatela p. R. W. wyrokiem Sądu Koronnego w C. z dnia (...)r., sygn. akt (...).
V KO 28/21
Supreme Court dismisses retrial request for failure to check consent exception for pre-2016 foreign judgments.
II AKz 609/22
Sąd Okręgowy w P., po rozpoznaniu wniosku prokuratora, postanowieniem z dnia (...) r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V KO 6/20 POSTANOWIENIE Dnia 27 maja 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Michał Laskowski (przewodniczący)‎SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca)‎SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie M. A. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 maja 2020r. wniosku obrońcy skazanego o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego w J. z dnia 22 maja 2019r. w sprawie III Kop (…), utrzymanym w mocy postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 2 lipca 2019r. w sprawie II AKz (…) na podstawie art. 544§2 k.p.k. p o s t a n o w i ł:

1. oddalić wniosek, 2. kosztami sądowymi postępowania wznowieniowego obciążyć wnioskodawcę – M. A. UZASADNIENIEObrońca skazanego M. A. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego w J. z dnia 22 maja 2019 r. w sprawie III Kop (…), utrzymanym w mocy postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 2 lipca 2019 r. w sprawie II AKz (…).Postanowieniem tym zadecydowano o wykonaniu na terenie Polski wobec wnioskodawcy kary 7 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Koronnego w C. w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z dnia 29 maja 2018 r.

Orzeczeniem tym określono również kwalifikację prawną przypisanego czynu według prawa polskiego – na art. 299 § 1 k.k. Wnioskodawca oparł swój wniosek na przesłance z art. 540 § 1 k.p.k. w zw. z art. 542 § 1 k.p.k. (choć jak wynika z treści uzasadnienia wniosku, jego podstawa odwołuje się raczej do treści art. 540 b §1 k.p.k.).Prokurator w odpowiedzi na wniosek wniósł o jego oddalenie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniosek złożony w niniejszej sprawie nie jest zasadny.Przyjmując, że skarżący oparł go na przesłance z art. 540 b § 1 k.p.k.

– na co wskazuje jego uzasadnienie – we wniosku podnosi się, że o terminie posiedzenia zażaleniowego nie zawiadomiono nie tylko M. A.. , lecz także wadliwie zawiadomiono o nim obrońcę skazanego.Teza powyższa jednak tylko częściowo znajduje oparcie w materiale dowodowym zebranym w niniejszej sprawie.Bezsprzecznie, zgodnie z dyspozycją art. 540 b § 1 k.p.k., postępowanie sądowe zakończone prawomocnym orzeczeniem można wznowić jeżeli sprawę rozpoznano pod nieobecność oskarżonego, któremu nie doręczono zawiadomienia o terminie posiedzenia.

Taka sytuacja niewątpliwie miała miejsce w niniejszej sprawie, skazanemu, który przebywał w zakładzie karnym na terenie Wielkiej Brytanii nie doręczono zawiadomienia o terminie posiedzenia odwoławczego wyznaczonego na dzień 2 lipca 2019r.Takie postąpienie było jednak dopuszczalne, gdyż jak wynika z art. 540 b § 3 k.p.k., przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli w posiedzeniu uczestniczył obrońca.Tego właśnie aspektu sprawy dotyczy wniosek wniesiony w niniejszej sprawie, jego autor wskazuje bowiem, że obrońca skazanego został wadliwie powiadomiony o terminie posiedzenia, gdyż podano mu w telefonicznej informacji tekstowej, że odbędzie się ono we wskazanym dniu o godzinie 10.30, gdy tymczasem faktyczny termin posiedzenia wyznaczono na godzinę 10.00.Nie kwestionując tego, że opisana we wniosku sytuacja rzeczywiście miała miejsce, ustalając faktyczny przebieg posiedzenia z dnia 2 lipca 2019 r., trzeba odwołać się do protokołu sporządzonego z tej czynności przez Sąd Apelacyjny (k. 142 akt sprawy III Kop (…)).

Wynika z niego, że posiedzenie rozpoczęto w dniu 2 lipca 2019r. o godzinie 10.00. Skazanego nie zawiadomiono o terminie, nie stawiła się też jego obrońca – adw. K. O. P. Natomiast o godzinie 10.12 na posiedzeniu stawił się adw. K. M. , jako substytut adw. K. O. P. . Obrońca zatem, choć spóźniony, uczestniczył w posiedzeniu i złożył oświadczenie, że podtrzymuje zarzuty zażalenia i wnosi jak we wnioskach tego środka odwoławczego, a zatem w pełni i bezpośrednio przedstawił swoje stanowisko w sprawie. W tej sytuacji stwierdzić trzeba, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wznowienie postępowania, gdyż nie zostały spełnione przesłanki wskazane w art. 540 b §1 k.p.k., które pozwalałyby na to.

Nie zaistniała bowiem sytuacja taka, że jednocześnie skazanego nie zawiadomiono o terminie posiedzenia i nie uczestniczył w nim jego obrońca. Obrońca ten, choć wadliwie zawiadomiony o terminie, uczestniczył w posiedzeniu, popierając wniesione na korzyść skazanego zażalenie.Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.Skazanego obciążono kosztami sądowymi postępowania wznowieniowego, nie znajdując podstaw do zwolnienia od ich ponoszenia.