Private prosecution case transferred to another court due to perceived lack of judicial impartiality and social trust issues.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court granted the Regional Court's request to transfer a private prosecution case to a different court of equal jurisdiction. The Regional Court argued that the private prosecutor, a Vice-Mayor, is the brother-in-law of the Regional Court President, creating social doubts about the court's impartiality. The Supreme Court ruled that while no judge is biased, the public perception of impartiality is essential for the administration of justice, necessitating the transfer to preserve social trust.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; The transfer of a case to another court of equal jurisdiction is an exception to local jurisdiction and requires special circumstances; such circumstances exist when the public perception of the court's impartiality is compromised by personal connections between the private prosecutor and the court leadership, thereby undermining social trust in the administration of justice.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt V KO 58/22 POSTANOWIENIE Dnia 6 lipca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie przeciwko D. S. i in., z oskarżenia prywatnego S. G.o czyny z art. 212 § 2 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 6 lipca 2022 r., wniosku Sądu Rejonowego w G.z dnia 26 maja 2022 r., sygn. akt II K […], o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, na podstawie art. 37 k.p.k., p o s t a n o w i ł : uwzglednić wniosek i przekazać sprawę Sądu Rejonowego w G., sygn akt II K […], do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ś..
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w G. postanowieniem z dnia 26 maja 2022 r., sygn. akt II K […], zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy z oskarżenia prywatnego S. G. przeciwko D. S. i in., o czyny z art. 212 § 2 k.k. i art. 216 § 2 k.k, innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Uzasadniając swój wniosek wskazał, że oskarzyciel prywatny S. G. jest Wiceprezydentem G., a nadto szwagrem Prezes Sądu Rejonowego w G.. Częśc sędziów Sądu miejscowo właściwego została już wyłączona od rozpoznania przedmiotowej sprawy z uwagi na utrzymywanie kontaktów towarzyskich ze stronami, a jeden z oskarżonych wskazuje na „istnienie lokalnego układu biznesowo-towarzyskiego zbudowanego wokół S. G. obejmującego jego zdaniem wieksośc sędziów grudziądzkiego sądu, część prokuratorów oraz niektórych pracowników Komendy miejskiej Policji w G.”.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Inicjatywa Sądu Rejonowego w G. zasługuje na uwzględnienie.Należy podkreślić, że instytucja unormowana w art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątku od zasady rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy i z tego względu jej zastosowanie powinno mieć miejsce jedynie wówczas, gdy przemawiają za tym szczególne względy, związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości.
Jednym z nich jest autorytet wymiaru sprawiedliwości, dla kształtowania którego należy unikać sytuacji, w których rozpoznanie danej sprawy przez sąd wiązałoby się z ograniczeniem swobody orzekania lub mogłoby – w odczuciu społecznym – prowadzić do uzasadnionego przekonania o braku warunków do bezstronnego rozpoznania sprawy (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 lutego 2021 r., IV KO 4/21, LEX nr 3126169). Z przedstawionych przez Sąd Rejonowy w G. w swoim wniosku okoliczności wynika, że faktycznie z uwagi na szereg powiązań osobistych pomiędzy oskarżycielem prywatnym oraz Prezes Sądu Rejonowego w G., a także innymi osobami, w odczuciu społecznym – niezaleznie od rzeczywistego stanu rzeczy – mogłyby się rodzić wątpliwości co do obiektywnego i bezstronnego rozpoznania przedmiotowej sprawy przez tenże Sąd.
Oczywiście Sąd Najwyższy nawet nie dopuszcza mysli, że którykolwiek z sędziów Sądu Rejonowego w G. mógłby nie sprostać swojemu ślubowaniu i nie wymierzyć sprawiedliwości w sposób bezstronny, ale w omawianej sprawie chodzi przecież nie o sędziów, ale o odbiór społeczny i subiektywne odczucia obywateli, którzy mogliby (zapewne niesłusznie) powątpiewać w bezstronnośc i obiektywizm Sądu Rejonowego w G. przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy. W takiej zaś sytuacji dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem tej sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ś., polożonemu w innym okręgu, ale stosunkowo blisko Sądu miejscowo właściwemu.Mając na uwadze powyższe uwagi, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.[as]