Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V KO 56/12 AI generated

Supreme Court dismisses retrial request claiming continuous offense covers acts outside the alleged period.

Case Number V KO 56/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland rejected the defendant's request for a retrial initiated by the court ex officio. The defendant argued that a continuous offense should encompass criminal acts committed in 2000, which fell outside the timeframe established by the lower court. The court found that the lower court's determination of the continuous offense's duration was correct and did not support the claim of a new ground for retrial.

Legislator headnote

AI generated

Art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.; Art. 294 § 1 k.k.; A continuous offense is defined by the temporal unity of criminal acts, and a claim that acts occurred outside this period does not constitute a ground for retrial if the lower court's finding is not erroneous.

Keywords

AI generated
continuous offense retrial ex officio temporal unity criminal acts Supreme Court procedural law defendant's claim

Cited Legislation

AI generated
Art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.
Tym samym nie zachodzi podstawa do wznowienia postępowania z urzędu, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.
Art. 294 § 1 k.k.
i skazał go za ten czyn na podstawie art. 294 § 1 k.k. w zw.
Art. 286 § 1 k.k.
275 § 1 k.k., art. 286 § 1 k.k., art.
Art. 11 § 3 k.k.
z art. 11 § 3 k.k. Tym wyrokiem oskarżony został jeszcze skazany za przestępstwa z pkt XIV i XX aktu oskarżenia, ale nie były to przestępstwa oszustwa.
art. 9 § 2 k.p.k
w trybie art. 9 § 2 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k
zasygnalizował zaistnienie podstawy do wznowienia z urzędu postępowania, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 4 lutego 2010 r., zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 17 lutego 2011 r., z powodu zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.
art. 270 § 1 k.k
Skazany podniósł, że został dwukrotnie prawomocnie skazany za to samo przestępstwo z art. 270 § 1 k.k., art.
art. 275 § 1 k.k
270 § 1 k.k., art. 275 § 1 k.k., art.
art. 286 § 1 k.k
275 § 1 k.k., art. 286 § 1 k.k., art.
art. 258 § 1 k.k
286 § 1 k.k., art. 258 § 1 k.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V KO 56/12 POSTANOWIENIE Dnia 22 listopada 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz (przewodniczący)‎SSN Dariusz Świecki (sprawozdawca)‎SSN Włodzimierz Wróbell w sprawie R. A.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 22 listopada 2012 r.,‎w przedmiocie wznowienia postępowania z urzędu na podstawie art. 542 § 3 a contrario k.p.k. postanawia : nie stwierdzić podstaw do wznowienia postępowania z urzędu.

UZASADNIENIE

Skazany R. A. w trybie art. 9 § 2 k.p.k. zasygnalizował zaistnienie podstawy do wznowienia z urzędu postępowania, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 4 lutego 2010 r., zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 17 lutego 2011 r., z powodu zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. Skazany podniósł, że został dwukrotnie prawomocnie skazany za to samo przestępstwo z art. 270 § 1 k.k., art. 275 § 1 k.k., art. 286 § 1 k.k., art. 258 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 k.k. w zw. z art. 12 k.k. Przeprowadzona w tym zakresie kontrola wyroku Sądu Okręgowego nie wykazała, aby zachodziła bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.

Sąd Okręgowy przyjął w punkcie III wyroku, że zarzucane oskarżonemu czyny z punktów VIII, X, XI, XII, LXXIX i LXXX aktu oskarżenia stanowią jeden czyn ciągły popełniony w okresie od dnia 27 grudnia 2001 r. do 28 października 2002 r. i skazał go za ten czyn na podstawie art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i w zw. z art. 11 § 3 k.k. Tym wyrokiem oskarżony został jeszcze skazany za przestępstwa z pkt XIV i XX aktu oskarżenia, ale nie były to przestępstwa oszustwa. Za to przestępstwo oskarżony został skazany w punkcie VI wyroku Sądu Okręgowego, ale czyny zarzucane w punkcie XXI i XXII aktu oskarżenia zostały popełnione w kwietniu i maja 2000 r.

Czas ich popełnienia nie pokrywa się więc z czasokresem czynu ciągłego przyjętego w punkcie III wyroku Sądu Okręgowego. Tym samym nie zachodzi podstawa do wznowienia postępowania z urzędu, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.