Supreme Court dismisses request for retrial due to alleged judge disqualification error in cassation proceedings.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the convicted person's request for a retrial initiated ex officio regarding a procedural error in cassation proceedings. The applicant alleged that a judge lacked the authority to hear the case due to a prior disqualification request, yet the court proceeded with a different judge. The court found that the composition of the cassation panel complied with the Code of Criminal Procedure, thereby concluding no legal error occurred.
Legislator headnote
AI generatedArt. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 534 § 1 k.p.k.; Art. 535 § 1, 3 k.p.k.: A request for retrial based on an alleged lack of a judge's authority is inadmissible if the court's composition strictly adhered to the statutory requirements at the time of the decision.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V KO 48/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Michał LaskowskiSSN Jarosław Matras w sprawie K. H. skazanej z art. 191 § 1 i in. k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron, w dniu 25 listopada 2014 r., kwestii zbadania podstaw do wznowienia postępowania z urzędu, p o s t a n o w i ł: stwierdzić brak podstaw do wznowienia z urzędu postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 2014 r., sygn. akt V KK 36/14.
UZASADNIENIEPismem z dnia 1 października 2014 r., zawierającym prośbę o wznowienie postępowania z urzędu, K. H., skazana prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego we W. z dnia 8 lutego 2013 r., sygn. akt […], zasygnalizowała, że w toku postępowania kasacyjnego w jej sprawie, zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 2014 r., sygn. V KK 36/14, doszło do uchybienia wymienionego w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Zdaniem skazanej „właściwym do rozpoznania kasacji był Sąd w osobie sędziego M. G.” (w następstwie postanowienia SN z dnia 27 maja 2014 r., nie uwzględniającego wniosku skazanej o wyłączenie sędziego M.
G.), natomiast kasację rozpoznał sędzia T. G., który „nie miał uprawnień do orzekania w danej sprawie”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Brak podstaw o stwierdzenia, że w toku postępowania kasacyjnego w sprawie V KK 6/14 Sądu Najwyższego, zaistniało uchybienie określone w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.Kasacja obrońcy skazanej wpłynęła do Sądu Najwyższego w dniu 28 stycznia 2014 r., (k.1). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V Izby Karnej z dnia 25 lutego 2014 r., wyznaczono termin posiedzenia w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
– na dzień 24 kwietnia 2014 r., wskazując jako sędziego sprawozdawcę SSN M. G. (k.13).W związku ze złożeniem przez skazaną wniosku o wyłączenie sędziego M. G. od udziału w sprawie, Przewodniczący Wydziału V, zarządzeniem z dnia 18 kwietnia 2014 r., odwołał posiedzenie wyznaczone na dzień 24 kwietnia 2014 r. (k.20).Wniosek o wyłączenie sędziego rozpoznany został w dniu 27 maja 2014 r., kiedy to zapadło postanowienie Sądu Najwyższego o nie uwzględnienie wniosku (k. 24 – 25). Przewodniczący Wydziału V zarządzeniem z dnia 2 czerwca 2014 r., wyznaczył termin posiedzenia, w przedmiocie rozpatrzenia kasacji w trybie art. 535 § 3 k.p.k., na dzień 17 lipca 2014 r. wskazując skład orzekający w osobie SSN T.
G. (k.27). W dniu 17lipca 2014 r., Sąd Najwyższy w składzie wskazanym w cyt. zarządzeniu, wydał postanowienie, na mocy którego oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną w zakresie podniesionego w niej zarzutu obrazy art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k., a w zakresie pozostałych zarzutów, na podstawie art. 531 § 1 w zw. z art. 530 § 2 i art. 523 § 1 k.p.k., pozostawił ją bez rozpoznania jako niedopuszczalną z mocy ustawy (k.30 – 34).Analiza akt sprawy jednoznacznie wskazuje, że procedowanie Sądu Najwyższego było zgodne z regulacją zawartą w art. 534 § 1 k.p.k. oraz w art. 535 § 1 i 3 k.p.k.W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że orzekający w postępowaniu kasacyjnym Sąd Najwyższy był obsadzony zgodnie z obowiązującym prawem, co oznacza, że nie doszło do uchybienia z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., brak zatem podstaw do wznowienia z urzędu postępowania w niniejszej sprawie.