Supreme Court dismisses defense request for retrial based on alleged randomization error in judge assignment. No retrial initiated.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the defense's request for a retrial initiated under Article 542 § 3 of the Code of Criminal Procedure. The defense argued that the random assignment of judges violated statutory rules, but the court found no absolute ground for retrial. The court determined that even if procedural irregularities occurred, the final three-judge panel was competent and the error did not constitute a legal basis for reopening the case.
Legislator headnote
AI generatedArt. 439 § 1 k.p.k.; Art. 542 § 3 k.p.k.: A request for retrial based on alleged violations of random assignment rules does not constitute an absolute ground for initiating a retrial ex officio, as the final composition of the court remained legally competent.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
V KO 47/23 POSTANOWIENIE Dnia 26 lipca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Zbigniew Kapiński (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Małgorzata BednarekSSN Paweł Kołodziejski po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 26 lipca 2023 r. w sprawie P. J.wniosku obrońcy skazanego o wznowienie z urzędu postępowania prawomocnie zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodziz dnia 30 września 2021 r., sygn. akt II AKa 144/21, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Sieradzuz dnia 4 grudnia 2020 r., sygn. akt II K 34/20, na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł 1. stwierdzić brak podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania o wznowienie postępowania, 2. kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
W dniu 25 marca 2023 roku obrońca skazanego P. J. wystąpił do Sądu Najwyższego o wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 30 września 2021 r., sygn. akt II AKa 144/21, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 4 grudnia 2020 r., sygn. akt II K 34/20. W uzasadnieniu tego wniosku obrońca powołał się na treść art. 439 § 1 k.p.k., wskazując, że w sprawie zaistniała bezwzględna przyczyna odwoławcza, bowiem nie zostało dokonane losowanie według SLPS. Wniosek ten, z uwagi na wskazywaną bezwzględną przyczynę odwoławczą, został potraktowany jako sygnalizacja, podjęcia czynności z urzędu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem może nastąpić wyłącznie na podstawie ściśle określonych przesłanek, zawartych w art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k., art. 540b k.p.k. oraz 542 § 3 k.p.k.Zgodnie z art. 542 § 1 k.p.k. wznowienie postępowania może nastąpić na wniosek lub z urzędu, przy czym postępowanie wznawia się z urzędu jedynie w sytuacji zaistnienia jednego z uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k. (z ograniczeniem co do kierunku wznowienia wynikającym z przepisu art. 542 § 3 k.p.k.).
Należy wyraźnie podkreślić, że ustawodawca nie przewidział uprawnienia strony do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, z powołaniem się na bezwzględne przyczyny odwoławcze, a wniosek złożony w tym trybie powinno się traktować jako sygnalizację potrzeby rozważenia przez sąd możliwości wznowienia postępowania z urzędu. Nie jest on jednak wiążący dla sądu i nie inicjuje postępowania o wznowienie (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 stycznia 2021 roku, sygn. II DO 8/21).Zgodnie z art. 542§2 k.p.k. postępowanie wznawia się z urzędu tylko w razie ujawnienia się jednego z uchybień wymienionych w art. 439 § 1, przy czym wznowienie postępowania jedynie z powodów określonych w pkt 9-11 może nastąpić tylko na korzyść oskarżonego.
Przechodząc do zasygnalizowanej przez obrońcę skazanego P.J. potrzeby wznowienia prawomocnie zakończonego postępowania z uwagi na zaistniałą bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw do wznowienia postępowania z urzędu. Sposób przydzielania sędziom spraw wpływających do wydziałów karnych sądów pierwszej instancji i sądów odwoławczych określają przepisy art. 351 k.p.k. oraz wydane na jego podstawie Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 czerwca 2003 r. w sprawie określenia szczegółowych zasad wyznaczania i losowania składu orzekającego (Dz.
U. Nr 107, poz. 1007). Zaznaczyć także należy, że ewentualne pominięcie powyższych reguł przy wyznaczaniu sędziów powołanych do orzekania w sprawie, o ile może stanowić względną przyczynę odwoławczą określoną w art. 438 pkt 2 k.p.k., o tyle nie skutkuje nienależytą obsadą sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Ponadto wskazać należy, że nawet przy przyjęciu naruszenia zasad losowania składu orzekającego, nie może budzić wątpliwości to, że finalnie w składzie trzyosobowym rozpoznającym przedmiotową sprawą byli sędziowie uprawnieni i zdolni do orzekania w danym sądzie, w danej sprawie.
Jednocześnie zauważyć należy, że z akt przedmiotowej sprawy wynika, że zarządzeniem z dnia 24 maja 2021 roku, przedmiotowa sprawa w postępowaniu odwoławczym została skierowana do losowania, w drodze którego został wyznaczony sędzia referent, a nadto z uwagi na brak stałego trzyosobowego składu zawierającego referenta do składu sądu Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Łodzi wyznaczył dwóch sędziów. Nie sposób zatem podzielić stanowiska obrońcy skazanego, iż w sprawie zaistniała bezwzględna przyczyna odwoławcza, skutkująca koniecznością wznowienia prawomocnie zakończonego postępowania z urzędu.Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie. [PGW][ał]