Supreme Court dismisses transfer request under Art. 37 K.P.K. as sister-in-law employment lacks objective impartiality grounds.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the Regional Court's request to transfer the case to another court under Article 37 of the Code of Criminal Procedure. The Regional Court argued that the victim's sister-in-law working at the court compromised impartiality, but the Supreme Court found no objective circumstances warranting such a transfer. The Court emphasized that mere employment relationships do not automatically justify abandoning the originally competent court without clear evidence of bias.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; The institution of transferring a case to another court under Article 37 of the Code of Criminal Procedure is exceptional and requires objective circumstances demonstrating that proceeding in the originally competent court would violate the good administration of justice.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt V KO 47/19 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska w sprawie A. H.,oskarżonej z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art.12 k.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu bez udziału stron,w dniu 25 czerwca 2019 r.wniosku Sądu Rejonowego w N.z dnia 22 maja 2019 r., sygn. akt II K […] o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIESąd Rejonowy w N. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy A.
H., oskarżonej o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., innemu równorzędnemu sądowi z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. We wniosku podniesiono, iż siostra pokrzywdzonego w przedmiotowej sprawie M. O., J. O. – F. jest zatrudniona w tamtejszym sądzie, co zdaniem wnioskującego, uzasadnia skorzystanie z art. 37 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Argumenty podniesione przez Sąd Rejonowy we wniosku nie wskazują na to, aby w sądzie tym brak było warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny, nie zachodzi więc sytuacja uzasadniająca odstąpienie od właściwości miejscowej sądu pierwotnie ustalonej na podstawie obowiązujących przepisów.Jak podkreślano wielokrotnie w orzecznictwie Sądu Najwyższego instytucja przewidziana w art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy.
Należy przez to rozumieć możliwość odstąpienia od rozpoznania sprawy przez miejscowo właściwy sąd jedynie w razie zaistnienia sytuacji jednoznacznie świadczącej, iż pozostawienie sprawy w gestii właściwego sądu sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości. Sąd Najwyższy ma uprawnienie do sięgania po tę instytucję w celu usunięcia ewentualnych spekulacji, nawet nieuprawnionych zastrzeżeń co do obiektywnego, bezstronnego rozpoznania sprawy, tym niemniej ocena zawnioskowanych okoliczności winna wynikać z weryfikacji realiów i specyfiki każdej sprawy.
Z całą pewnością w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z tego typu okolicznościami. Podnoszenie we wniosku, że siostra pokrzywdzonego w przedmiotowej sprawie jest pracownikiem sądu, nie stanowi wystarczającego argumentu, aby w imieniu dobra wymiaru sprawiedliwości należało skorzystać z art. 37 k.p.k. Natomiast powoływanie się przez pokrzywdzonego na rzekome wpływy we właściwym sądzie, jeżeli faktycznie tak było, jest niedopuszczalne i dlatego też skorzystanie w takiej sytuacji z instytucji przewidzianej w art. 37 k.p.k., podważyłoby zaufanie do niezależności sądów i niezawisłości sędziów.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. aw