Legislator Case Law & Legislation
V KO 41/19 AI generated

Supreme Court dismisses request to suspend execution of final judgment pending retrial due to constitutional challenge.

Case Number V KO 41/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused the defense's request to suspend the execution of a final criminal judgment pending a retrial based on a Constitutional Tribunal ruling. The defense argued that serving 15 years and 7 months of imprisonment would result in a new combined sentence that might be lower or equal to time already served, potentially harming parole eligibility. The court rejected this, noting that predicting future sentence severity is premature and that a retrial would not free the defendant but rather enforce two separate final sentences totaling 28 years and 6 months.

Legislator headnote

AI generated

Art. 532 § 1 k.p.k.; Art. 86 § 4 k.k.; Suspension of execution of final judgments is an exceptional measure requiring proof of extraordinary and irreversible harm, which is absent when the defendant has already served a significant portion of a sentence and a retrial would merely enforce additional final penalties.

Keywords

AI generated
suspension of execution final judgment combined sentence Constitutional Tribunal retrial proceedings irreversible harm exceptional measure

Cited Legislation

AI generated
Art. 532 § 1 k.p.k.
akt III K […], na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku.
Art. 86 § 4 k.k.
Zdaniem obrońcy wniosek taki był konieczny wobec odbycia przez skazanego 15 lat i 7 miesięcy z orzeczonej kary pozbawienia wolności, a wydawany na nowo wyrok łączny będzie orzekany bez zastosowania art. 86 § 4 k.k., tj.
Art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
kary 25 lat pozbawienia wolności, jest niezgodny z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, wniósł jednocześnie o wstrzymanie wykonania orzeczenia objętego wnioskiem o wznowienie postępowania.
Art. 540 § 2 k.p.k.
akt III K […], na podstawie art. 540 § 2 k.p.k., w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 kwietnia 2019 r., K 14/17, w którym Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art.
art. 532 § 1 k.p.k
akt III K […], na podstawie art. 532 § 1 k.p.k.
art. 540 § 2 k.p.k
akt III K […], na podstawie art. 540 § 2 k.p.k., w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 kwietnia 2019 r., K 14/17, w którym Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art.
art. 86 § 4 k.k
540 § 2 k.p.k., w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 kwietnia 2019 r., K 14/17, w którym Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 86 § 4 k.k.
art. 32 ust. 1 Konstytucji
kary 25 lat pozbawienia wolności, jest niezgodny z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, wniósł jednocześnie o wstrzymanie wykonania orzeczenia objętego wnioskiem o wznowienie postępowania.
art. 86 § 1 k.k
w granicach od najwyższej kary jednostkowej - 6 lat pozbawienia wolności do górnej granicy określonej w art. 86 § 1 k.k., co sprawia, że kara orzeczona ewentualnie nowym wyrokiem łącznym może okazać się niższa lub równa odbytej dotychczas przez skazanego karze 15 lat i 7 miesięcy pozbawienia wolności.

Cited Case Law

AI generated
Trybunał Konstytucyjny K 14/17 z dnia 18 kwietnia 2019 r.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V KO 41/19 POSTANOWIENIE Dnia 25 lipca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek w sprawie K.K. po rozpoznaniu wniosku obrońcy o wstrzymanie wykonania orzeczenia w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 30 marca 2016 r., sygn. akt II AKa […], zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w O. z dnia 22 grudnia 2015 r., sygn. akt III K […], na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIEObrońca K.K., składając wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […]. z dnia 30 marca 2016 r., II AKa […], zmieniającym wyrok łączny Sądu Okręgowego w O. z dnia 22 grudnia 2015 r., sygn. akt III K […], na podstawie art. 540 § 2 k.p.k., w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 kwietnia 2019 r., K 14/17, w którym Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 86 § 4 k.k. w zakresie, w jakim różnicuje sytuacje osób, wobec których zastosowanie miała już wcześniej instytucja kary łącznej, od osób, co do których ta instytucja zastosowania nie miała, w ten sposób, że umożliwia w stosunku do tej pierwszej kategorii osób podwyższenie dolnej granicy kary łącznej, a także orzeczenie kary rodzajowo surowszej, tj. kary 25 lat pozbawienia wolności, jest niezgodny z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, wniósł jednocześnie o wstrzymanie wykonania orzeczenia objętego wnioskiem o wznowienie postępowania.

Zdaniem obrońcy wniosek taki był konieczny wobec odbycia przez skazanego 15 lat i 7 miesięcy z orzeczonej kary pozbawienia wolności, a wydawany na nowo wyrok łączny będzie orzekany bez zastosowania art. 86 § 4 k.k., tj. w granicach od najwyższej kary jednostkowej - 6 lat pozbawienia wolności do górnej granicy określonej w art. 86 § 1 k.k., co sprawia, że kara orzeczona ewentualnie nowym wyrokiem łącznym może okazać się niższa lub równa odbytej dotychczas przez skazanego karze 15 lat i 7 miesięcy pozbawienia wolności. Obrońca wskazał też, że zdaniem skazanego dalsze odbywanie kary pozbawienia wolności w zaistniałej sytuacji prawnej pozbawia go wielu praw związanych ze zwolnieniem warunkowym i może również znacząco wpływać na orzeczenie nowego wyroku łącznego, zwiększając górną jego wysokość do wymiarów maksymalnie możliwych.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.Należy w pierwszej kolejności zauważyć, że wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy. Przy decydowaniu o wstrzymaniu wykonania orzeczenia istotne jest zarówno prawdopodobieństwo uwzględnienia wniosku o wznowienie postępowania, jak i wystąpienie podstaw do twierdzenia, że dalsze wykonywanie kary, przed rozpoznaniem wniosku, spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki i tym samym łączyłoby się z wyraźnym, nieuzasadnionym pokrzywdzeniem skazanego.

Sytuacja taka w niniejszej sprawie nie zachodzi co najmniej z dwóch powodów. Po pierwsze, określanie sytuacji skazanego przez pryzmat prognozowanej wysokości kary łącznej, jaka może być mu w przyszłości wymierzona, gdyby doszło do uchylenia wyroku Sądu Apelacyjnego w […]. jest na obecnym etapie postępowania zdecydowanie przedwczesne.Po drugie, wnioskujący o wstrzymanie orzeczenia, zdaje się pomijać to, że gdyby nawet doszło do uwzględnienia skargi o wznowienie postępowania, to uchylenie zaskarżonego wyroku nie oznaczałoby zwolnienia skazanego z odbywania kary, lecz wdrożenia do wykonania objętych nim prawomocnych wyroków, które w tym stanie rzeczy polegałyby odrębnemu wykonaniu – w tym dwóch wyroków łącznych, którym wymierzono skazanemu kary łączne pozbawienia wolności w wysokości 14 lat oraz 14 lat i 6 miesięcy.Trudno dopatrzeć się w tej sytuacji wyjątkowo dolegliwych i nieodwracalnych skutków niewstrzymania wykonania kary wobec K.K..Nie przesądzając zatem kierunku merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, stwierdzić trzeba brak podstaw do zastosowania wyjątkowej instytucji prawa karnego procesowego, którą jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak na wstępie.