Legislator Case Law & Legislation
V KO 41/15 AI generated

Supreme Court transfers criminal case to another court due to judge as victim compromising impartiality.

Case Number V KO 41/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court ordered the transfer of a criminal case to a different district court. The lower court's request was justified because the victim in the explosives threat case was a judge of the original court where the alleged crime occurred. The court ruled that this specific victim-suspect relationship and location compromised the necessary conditions for an impartial and objective trial under Article 37 of the Code of Criminal Procedure.

Legislator headnote

AI generated

Art. 37 k.p.k.; When the victim of a crime threatening judicial impartiality is a judge of the court where the crime occurred, the case must be transferred to ensure an unbiased trial.

Keywords

AI generated
impartiality of court victim as judge transfer of criminal case Article 37 k.p.k. judicial independence public trust explosive threat

Cited Legislation

AI generated
Art. 37 k.p.k.
Sprawy o te przestępstwa charakteryzuje bowiem łączność podmiotowo-przedmiotowa, uzasadniająca łączne ich rozpoznanie.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy uznał za niezbędne skorzystanie z dyspozycji art. 37 k.p.k. i dlatego orzekł, jak na wstępie.
art. 224 § 2 k.k
190 § 1 kk oraz w art. 224 § 2 kk, i E.
art. 37 k.p.k
Sprawy o te przestępstwa charakteryzuje bowiem łączność podmiotowo-przedmiotowa, uzasadniająca łączne ich rozpoznanie.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy uznał za niezbędne skorzystanie z dyspozycji art. 37 k.p.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V KO 41/15 POSTANOWIENIE Dnia 18 sierpnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dorota Rysińska w sprawie D. G. oskarżonego o przestępstwa określone w art. 190 § 1 kk oraz w art. 224 § 2 kk, i E. F. oskarżonej o przestepstwo z art. 157 § 2 kk‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 18 sierpnia 2015 r., wystąpienia Sądu Rejonowego Poznań - Stare Miasto w Poznaniu o przekazanie sprawy sygn. akt III K 423/15, do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 kpk p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę D.

G. i E. F. do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S.. UZASADNIENIEOpisana inicjatywa Sądu Rejonowego Poznań - Stare Miasto w Poznaniu okazała się uzasadniona. Ocenę słuszności wystąpienia dyktuje analiza treści zarzutu stawianego w akcie oskarżenia D. G. co do popełnienia czynu, zakwalifikowanego jako przestępstwo określone w art. 224 § 2 k.k., polegającego na grożeniu, na terenie wymienionego Sądu Rejonowego, sprowadzeniem eksplozji materiałów wybuchowych w celu zmuszenia sędziego tego Sądu oraz prokuratora miejscowej Prokuratury Rejonowej do odstąpienia od czynności służbowej.Bez wątpienia dobro wymiaru sprawiedliwości, o którym mowa w art. 37 k.p.k., wiąże się w szczególności z niezbędnym zapewnieniem warunków do rozpoznania sprawy w sposób bezstronny i obiektywny.

W sytuacji więc, gdy w roli osoby pokrzywdzonej opisanym przestępstwem występuje sędzia sądu miejscowo właściwego, a na dodatek czyn ten miał mieć miejsce w budynku tego sądu, to nie sposób przyjąć, by takie właśnie warunki do rozpoznania sprawy istniały w tymże Sądzie Rejonowym. Wydźwięk wspomnianych okoliczności z pewnością mógłby w odczuciu społecznym podważać zaufanie do obiektywizmu i bezstronności tego Sądu, a także wpływać na swobodę orzekania sędziów. Skorzystanie z właściwości delegacyjnej co do osądu sprawy D.

G. w zakresie wymienionego przestępstwa determinuje przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu co do pozostałych czynów zarzuconych temu oskarżonemu, a także przestępstwa zarzuconego E. F.. Sprawy o te przestępstwa charakteryzuje bowiem łączność podmiotowo-przedmiotowa, uzasadniająca łączne ich rozpoznanie.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy uznał za niezbędne skorzystanie z dyspozycji art. 37 k.p.k. i dlatego orzekł, jak na wstępie. l.n