Legislator Case Law & Legislation
V KO 37/16 AI generated

Supreme Court dismisses appeal request as obviously groundless due to lack of legal basis and factual arguments.

Case Number V KO 37/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the defendant's request for retrial, ruling it obviously groundless without formal review. The defendant claimed innocence based on third-party slander but failed to cite any statutory grounds for retrial or present new evidence. The court determined that the request merely sought a re-evaluation of the trial court's evidence assessment, which is prohibited under Polish criminal procedure law.

Legislator headnote

AI generated

Art. 545 § 3 k.p.k.; Art. 540 § 1 k.p.k.; Art. 542 § 3 k.p.k.: A request for retrial is rejected without hearing the parties if its content clearly demonstrates obvious groundlessness, particularly when it attempts to re-evaluate evidence already assessed by the courts.

Keywords

AI generated
retrial request obvious groundlessness criminal procedure code evidence re-evaluation Supreme Court ruling procedural dismissal factual findings

Cited Legislation

AI generated
art. 545 § 3 k.p.k.
z dnia 12 grudnia 2013 r., zakończonej prawomocnie wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 22 maja 2014 r., na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.
art. 540 § 1 pkt 1 i 2, § 2 i § 3 k.p.k.
nie zawiera argumentacji, która pozwoliłaby na powiązanie treści złożonego przez niego wniosku z podstawami wznowienia postępowania określonymi w art. 540 § 1 pkt 1 i 2, § 2 i § 3 k.p.k., czy też w art.
art. 542 § 3 k.p.k.
540 § 1 pkt 1 i 2, § 2 i § 3 k.p.k., czy też w art. 542 § 3 k.p.k.
art. 156 § 3 k.k
skazanego z art. 156 § 3 k.k.
art. 64 § 2 k.k
art. 545 § 3 k.p.k
z dnia 12 grudnia 2013 r., zakończonej prawomocnie wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 22 maja 2014 r., na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
art. 542 § 3 k.p.k
540 § 1 pkt 1 i 2, § 2 i § 3 k.p.k., czy też w art. 542 § 3 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 września 2015 r., II KO 49/15
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 września 2015 r., II KO 49/15, LEX nr 1812335).Odnosząc powyższe uwagi do realiów rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że pismo skazanego J.
postanowienie Sądu Najwyższego z 24 listopada 1994 r., III KO 67/94
postanowienie Sądu Najwyższego z 24 listopada 1994 r., III KO 67/94, LEX nr 22092).Powyższe, w myśl art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V KO 37/16 POSTANOWIENIE Dnia 24 maja 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie J. B. skazanego z art. 156 § 3 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 24 maja 2016 r., wniosku skazanego o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 12 grudnia 2013 r., zakończonej prawomocnie wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 22 maja 2014 r., na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności. UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 12 grudnia 2013 r.

Sąd Okręgowy w Ś. uznał oskarżonego J. B. za winnego popełnienia czynu z art. 156 § 3 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. i za to skazał go na karę 8 lat pozbawienia wolności. Po rozpoznaniu apelacji oskarżonego Sąd Apelacyjny, wyrokiem z dnia 22 maja 2014 r., zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.W dniu 18 kwietnia 2016 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo J. B., w którym domagał się on wznowienia postępowania zakończonego tym wyrokiem. Wnioskodawca, nie podając podstawy prawnej wznowienia, utrzymywał że został skazany „niewinnie z pomówienia osób trzecich”.

Twierdził, że nie brał udziału w pobiciu pokrzywdzonej, a jedynie znalazł ją na klatce schodowej i pomógł jej wejść do mieszkania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zgodnie z obowiązującym od dnia 1 lipca 2015 r. art. 545 § 3 k.p.k. - dodanym ustawą z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2013 r., poz. 1247) – sąd odmawia przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, bez wzywania strony do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku, w szczególności odwołującego się do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu o wznowienie postępowania, wynika jego oczywista bezzasadność.

W myśl tego przepisu sąd nie rozpoznaje merytorycznie wniosku, nie bada więc także jego zasadności pod kątem ewentualnych podstaw wznowienia. Natomiast wniosek taki podlega kontroli o charakterze quasi formalnym, pod kątem hipotetycznej możliwości wznowienia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 września 2015 r., II KO 49/15, LEX nr 1812335).Odnosząc powyższe uwagi do realiów rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że pismo skazanego J. B. nie zawiera argumentacji, która pozwoliłaby na powiązanie treści złożonego przez niego wniosku z podstawami wznowienia postępowania określonymi w art. 540 § 1 pkt 1 i 2, § 2 i § 3 k.p.k., czy też w art. 542 § 3 k.p.k.

Treść uzasadnienia przedmiotowego wniosku pozwala wręcz na stwierdzenie, że zamiarem jego autora w rzeczywistości było wymuszenie kolejnej oceny materiału dowodowego i doprowadzenie w ten sposób do zmiany ustaleń faktycznych, co w postępowaniu wznowieniowym jest oczywiście wykluczone. Od lat w judykaturze ugruntowany jest bowiem pogląd, że w toku postępowania o wznowienie nie jest dopuszczalne badanie prawidłowości oceny materiału dowodowego dokonanej przez sądy orzekające w sprawie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 24 listopada 1994 r., III KO 67/94, LEX nr 22092).Powyższe, w myśl art. 545 § 3 k.p.k., przesądza o oczywistej bezzasadności obecnie złożonego przez niego wniosku o wznowienie postępowania.W tych okolicznościach Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie. kc