Supreme Court rejects transfer request due to lack of objective impartiality issues under Art. 37 K.P.K.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the Regional Court's request to transfer the criminal case to another court under Article 37 of the Code of Criminal Procedure. The Regional Court argued that the presiding judge's colleague, currently delegated to a higher court, would need direct questioning, potentially compromising impartiality. The Supreme Court ruled that such circumstances only justify a judge's recusal under Article 41, not a change of court jurisdiction, as the colleague does not sit in the original court.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; Art. 41 k.p.k.: The exceptional transfer mechanism under Article 37 requires objective circumstances proving the original court cannot impartially try the case; mere potential recusal grounds under Article 41 do not justify transferring the case to another court.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt V KO 35/20 POSTANOWIENIE Dnia 7 maja 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 maja 2020 r., wniosku Sądu Rejonowego w S. z dnia 16 marca 2020 r., sygn. akt IV K (…) o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 16 marca 2020 r. Sąd Rejonowy w S. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi, w trybie art. 37 k.p.k., sprawy N. J. oskarżonego o popełnienie przestępstwa z art. 233 § 1 k.k. w zw. z art. 234 § 1 k.k. w zw. z art. 238 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., mającego polegać m.in. na zeznaniu nieprawdy co do przebiegu rozprawy przed Sądem Rejonowym w S. w dniu 8 maja 2018 r. i fałszywym oskarżeniu funkcjonariusza publicznego – sędziego Sądu Rejonowego w S. M.
S. o dopuszczenie się przestępstwa znieważenia i groźby karalnej na jego szkodę. W uzasadnieniu wystąpienia wskazano, że sędzia M. S. jest wieloletnią koleżanką z Sądu Rejonowego sędziego przewodniczącego składu orzekającego, a obecnie jest delegowana do orzekania w Sądzie Okręgowym w S. w Wydziale Karnym Odwoławczym. Podniesiono też, iż nie ulega wątpliwości, że będzie zachodziła konieczność bezpośredniego przesłuchania sędziego M. S.Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Sądu Rejonowego w S. nie jest zasadny i dlatego nie został uwzględniony.
Wskazać należy, że instytucja określona w art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, zaś odstąpienie od zasady rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy może nastąpić tylko w razie zaistnienia sytuacji jednoznacznie świadczącej o tym, iż pozostawienie sprawy w gestii tego sądu sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości. Przekazanie sprawy w omawianym trybie może nastąpić tylko wtedy, gdy w sposób realny występują okoliczności, które mogą stwarzać uzasadnione przekonanie o braku warunków do obiektywnego i bezstronnego rozpoznania sprawy w danym sądzie.
Taka sytuacja nie zaistniała jednak w niniejszej sprawie.Wskazane w postanowieniu Sądu Rejonowego powody wystąpienia z inicjatywą przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu mogą świadczyć jedynie o zaistnieniu okoliczności uzasadniającej wyłączenie w trybie art. 41 k.p.k. sędziego wyznaczonego do rozpoznania sprawy. Ma ona jednak charakter indywidualny, dotykający konkretnego sędziego i jako taka nie może skutkować zmianą właściwości sądu.Sędzia M. S. nie orzeka przecież w Sądzie Rejonowym w S. , a sam fakt delegowania jej do orzekania w Sądzie Okręgowym w S. nie uprawnia już w chwili obecnej do powoływania się na dobro wymiaru jako podstawę przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.