Supreme Court dismisses retrial request alleging judge impartiality due to new KRS appointments without concrete evidence.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland rejected the defendant's request for a retrial initiated on its own motion. The defendant claimed the proceedings were invalid because judges appointed after January 17, 2018, by the new KRS lacked impartiality. The court found the request unfounded because the defendant failed to provide specific facts proving the individual judges' lack of independence in this case.
Legislator headnote
AI generatedArt. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.; The Supreme Court holds that a general allegation of judge impartiality due to post-2018 KRS appointments is insufficient; concrete circumstances undermining specific judges' independence must be proven to justify a retrial.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
V KO 34/25 POSTANOWIENIE Dnia 8 października 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel w sprawie T.T. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 października 2025 r. kwestii wznowienia z urzędu postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 29 listopada 2022 r. (sygn. akt II AKa 211/22), nie stwierdza podstaw do wznowienia postępowania z urzędu. UZASADNIENIET.T., prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 29 listopada 2022 r. (sygn. akt II AKa 211/22), zasygnalizował potrzebę wznowienia tego postępowania, opierając swoje żądanie na twierdzeniu o rzekomej „nieważności postępowania” z uwagi na udział w składzie orzekającym sędziów powołanych w procedurze z udziałem tzw. neo-KRS, wskazując konkretnie Sędziów X.
Y. oraz X.1 Y.1. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Sygnalizacja okazała się niezasadna. Dotyczy ona potencjalnej bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., czyli nienależytej obsady sądu. Jednakże, analiza akt sprawy oraz uchwały Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r. (I KZP 2/22, OSNK 2022, nr 6, poz.
22) prowadzi do wniosku, że brak jest podstaw do przyjęcia a priori, iż każdy sędzia, który uzyskał nominację w następstwie brania udziału w konkursie przed Krajową Radą Sądownictwa po 17 stycznia 2018 r., nie spełnia minimalnego standardu bezstronności, a sąd z jego udziałem jest każdorazowo nienależycie obsadzony. Wymagana jest zatem konkretna argumentacja, która wykazałaby, że z uwagi na dające się zidentyfikować okoliczności związane z powołaniem danego sędziego istnieją uzasadnione wątpliwości co do jego niezawisłości w tej konkretnej sprawie.
Skazany T.T. ograniczył się wyłącznie do ogólnego twierdzenia o udziale sędziów powołanych przez neo-KRS. Nie wskazał on jednak żadnych okoliczności, które in concreto prowadziłyby do potwierdzenia się sygnalizowanych przez niego obaw w odniesieniu do niezawisłości Sędziów X. Y. oraz X.1 Y.1 W związku z tym, sygnalizacja skazanego jest bezzasadna, ponieważ nie uprawdopodobniono przesłanek do wznowienia postępowania, ani nie wskazano jakichkolwiek informacji o sędziach, które podważałyby ich niezależność. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji, odmawiając wszczęcia postępowania z urzędu. [WB][r.g.]