Legislator Case Law & Legislation
V KO 31/18 AI generated

Supreme Court transfers criminal compensation case to another court due to judge's prior role and witness connections ensuring impartiality.

Case Number V KO 31/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court granted the request to transfer a criminal compensation case to a different court of equal jurisdiction. The applicant, a former judge, sought relief for unlawful detention, supported by witnesses who also served as judges. The Court ruled that the applicant's past judicial role and the witnesses' similar backgrounds created a legitimate risk to judicial impartiality, necessitating the transfer to preserve public confidence in the proceedings.

Legislator headnote

AI generated

Art. 37 k.p.k.; Art. 36 k.p.k.: A transfer to another court of equal jurisdiction is justified when the applicant's former judicial office or the witnesses' similar backgrounds create a reasonable doubt about the objectivity of the local court, thereby safeguarding the good of the administration of justice.

Keywords

AI generated
judicial impartiality transfer of proceedings former judge good of justice criminal compensation public confidence equal jurisdiction

Cited Legislation

AI generated
Art. 37 k.p.k.
akt III Ko […]/18, o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu ‎w S.
Art. 36 k.p.k.
akt II Ako […]/18, na podstawie art. 36 k.p.k. przekazał przedmiotową sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu we W.Postanowieniem z dnia 26 marca 2018 r., sygn.
art. 37 k.p.k
akt III Ko […]/18, o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości na podstawie art. 37 k.p.k.
art. 36 k.p.k
akt II Ako […]/18, na podstawie art. 36 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated
Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2011 r., II KO 63/11
Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2011 r., II KO 63/11).W orzecznictwie Sądu Najwyższego niejednokrotnie podnoszono, że kryterium „dobra wymiaru sprawiedliwości”, o którym mowa w art.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V KO 31/18 POSTANOWIENIE Dnia 16 maja 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Szewczyk w sprawie P.W. o odszkodowanie i zadośćuczynienie za niewątpliwie niesłuszne zatrzymanie ‎i tymczasowe aresztowanie po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 maja 2018r., wniosku Sądu Okręgowego we W., zawartego w postanowieniu z dnia 26 marca 2018 r., sygn. akt III Ko […]/18, o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu ‎w S. UZASADNIENIEW dniu 19 października 2017 r. do Sądu Okręgowego w L. wpłynął wniosek pełnomocnika P.W. o zadośćuczynienie za niewątpliwie niesłuszne zatrzymanie i tymczasowe aresztowanie zastosowane postanowieniem Sądu Rejonowego w L. z dnia 6 kwietnia 2007 r., trwające od dnia 4 kwietnia 2017 r. do dnia 30 kwietnia 2017 r.

Sąd Apelacyjny w L. postanowieniem z dnia 17 stycznia 2018 r., sygn. akt II Ako […]/18, na podstawie art. 36 k.p.k. przekazał przedmiotową sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu we W.Postanowieniem z dnia 26 marca 2018 r., sygn. akt III Ko […]/18, Sąd Okręgowy we W., w oparciu o przepis art. 37 k.p.k., wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu sprawy P.W. o odszkodowanie i zadośćuczynienie za niewątpliwie niesłuszne zatrzymanie i tymczasowe aresztowanie, zastosowane postanowieniem Sądu Rejonowego w L. z dnia 6 kwietnia 2007r., trwające w okresie od dnia 4 kwietnia 2007 r. do dnia 30 kwietnia 2007 r. - z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości.Uzasadniając wniosek wskazano, iż wnioskodawca jest obecnie adwokatem występującym głównie w sprawach karnych, natomiast wcześniej pełnił funkcję sędziego Sądu Rejonowego dla W.

Także czterech świadków zawnioskowanych przez wnioskodawcę pełniło wcześniej urząd sędziego zarówno sądu rejonowego jak i sądu okręgowego. Sąd wnioskujący wskazał nadto na charakter i zakres sprawy oraz jej szczególną specyfikę.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu jest zasadny.Na wstępie stwierdzić należy, że uprzednie przekazanie sprawy w trybie art. 36 k.p.k. do Sądu aktualnie wnioskującego nie stoi na przeszkodzie do skutecznego wywiedzenia przez ten Sąd wniosku o wydanie rozstrzygnięcia na podstawie art. 37 k.p.k. (por.

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2011 r., II KO 63/11).W orzecznictwie Sądu Najwyższego niejednokrotnie podnoszono, że kryterium „dobra wymiaru sprawiedliwości”, o którym mowa w art. 37 k.p.k., odnoszone jest do sytuacji, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy w sposób obiektywny. Niewątpliwie do okoliczności uzasadniających obawę o bezstronność sądu właściwego i spełniających powyższe kryterium należą sprawy, w których oskarżeni, bądź wnioskodawcy, pełnili urząd sędziego i są ściśle powiązani na gruncie prywatnym z orzekającymi sędziami.

Taka sytuacja – co wykazał Sąd wnioskujący w uzasadnieniu postanowienia - występuje w sprawie niniejszej.Wobec powyższego, podzielić należy argumentację zawartą w uzasadnieniu postanowienia Sądu Okręgowego we W., że z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości należy niniejszą sprawę przekazać innemu sądowi równorzędnemu celem wyeliminowania - w opinii społecznej, a także samych stron postępowania - przeświadczenie o niemożności bezstronnego rozpoznania sprawy. W realiach sprawy jej pozostawienie w sądzie właściwym, w okręgu którego służbowe obowiązki sędziego pełnił wnioskodawca oraz zawnioskowani do przesłuchania świadkowie, stanowiłoby zagrożenie dla dobra wymiaru sprawiedliwości, jakim jest potrzeba ukształtowania w opinii społecznej przekonania o obiektywizmie i bezstronności sądu rozpoznającego sprawę.

Uwzględniając całokształt przeprowadzonych wyżej rozważań postanowiono jak na wstępie. a.ł.