Supreme Court transfers appeal case to another court to ensure public perception of judicial impartiality.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court ordered the transfer of the appeal case to a different district court to address public concerns about judicial impartiality. The lower court argued that investigating judges of the original court might compromise the objectivity of the proceedings. The Supreme Court agreed, ruling that transferring the case eliminates social doubts regarding the fairness of the trial, even though the original court remains competent.
Legislator headnote
AI generatedArt. 41 k.p.k.; Art. 37 k.p.k.: The Supreme Court may transfer a case to another court of equal jurisdiction to eliminate public doubts about the objectivity of the proceedings, even if the original court is legally competent.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V KO 31/13 POSTANOWIENIE Dnia 8 maja 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący)SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca)SSN Michał Laskowski w sprawie zażalenia H. S. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Z. z dnia 28 lutego 2013 r. o odmowie wszczęcia śledztwa, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 maja 2013 r., wystąpienia Sądu Rejonowego w P. z dnia 20 marca 2013 r., w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu , na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Z.
UZASADNIENIE
Wniosek Sądu Rejonowego w P. o przekazanie przedmiotowej sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, zasługuje na uwzględnienie.W uzasadnieniu swojego wystąpienia Sąd Rejonowy wskazał w szczególności, że przedmiotem zażalenia jest postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie podejrzenia popełnienia przestępstwa przez sędziów Sądu Okręgowego w P. Rozpoznając zatem zażalenie Sąd będzie zmuszony dokonać oceny zachowania wskazanych w zawiadomieniu sędziów pod kątem istnienia znamion przestępstwa z art. 235 k.k., a to może w odczuciu społecznym wywoływać wątpliwości co do obiektywizmu Sądu właściwego i stwarzać przekonanie o braku warunków do bezstronnego rozpoznania sprawy przez Sąd Rejonowy w P.Jakkolwiek instytucja przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu stanowi istotne odstępstwo od ogólnej zasady właściwości miejscowej sądu i jako instytucja wyjątkowa nie może być nadużywana, to jednak w niniejszej sprawie Sąd Najwyższy podziela zaprezentowany powyżej pogląd, że przekazanie do rozpoznania zażalenia H.
S. innemu sądowi równorzędnemu, leży w interesie wymiaru sprawiedliwości. Powyższa konstatacja w żadnej mierze nie oznacza jakiegokolwiek braku zaufania do kompetencji i bezstronności sędziów Sądu Rejonowego w P. oraz możliwości rzetelnego rozpoznania zażalenia skarżącego. Chodzi natomiast o eliminowanie, choćby tylko w odbiorze społecznym, wszelkich sugestii mogących rzutować na obiektywizm orzekania (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 maja 2001 r., IV KO 21/01, OSNKW 2001, z. 7-8, poz. 58), a zastosowanie samej instytucji przewidzianej w art. 41 k.p.k. nie byłoby ku temu wystarczające.W tym stanie rzeczy, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.