Legislator Case Law & Legislation
V KO 29/20 AI generated

Supreme Court allows transfer of criminal case to another district court due to defendant's health preventing trial attendance.

Case Number V KO 29/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Regional Court in B. requested the transfer of a criminal case to another district court, citing the defendant's health condition as an obstacle to trial attendance. The Supreme Court granted this request, finding that the defendant's medical opinion justified the transfer to facilitate the proceedings. The court ruled that failing to transfer the case would delay the process and violate the principle of judicial efficiency.

Legislator headnote

AI generated

Art. 37 k.p.k.; Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP: The delegation of jurisdiction under Art. 37 of the Code of Criminal Procedure is an exceptional measure permitted only when the health of the accused prevents trial participation, thereby serving the good of the administration of justice.

Keywords

AI generated
transfer of jurisdiction health of accused administration of justice code of criminal procedure exceptional delegation trial attendance judicial efficiency

Cited Legislation

AI generated
Art. 37 k.p.k.
akt II K (…), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k., p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do merytorycznego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w B..
Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
może nastąpić wyjątkowo, jako odstępstwo od konstytucyjnej zasady rozpoznania sprawy przez właściwy sąd (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP), w sytuacji gdy zostanie wykazane przez sąd inicjujący to postępowanie, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga takiego postąpienia (por.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2012 r., III KO 102/12
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2012 r., III KO 102/12, LEX nr 1231575).
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 sierpnia 2008 r., II KO 50/08
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 lipca 2011 r., III KO 51/11
art. 107 § 1 k.k
W.‎oskarżonego o przestępstwo z art. 107 § 1 k.k.s.
art. 9 § 3 k.k
z art. 9 § 3 k.k.s.,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 14 maja 2020 r.‎wniosku Sądu Rejonowego w B.z dnia 5 marca 2020 r., sygn.
art. 37 k.p.k
akt II K (…), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k., p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do merytorycznego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w B..
art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
może nastąpić wyjątkowo, jako odstępstwo od konstytucyjnej zasady rozpoznania sprawy przez właściwy sąd (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP), w sytuacji gdy zostanie wykazane przez sąd inicjujący to postępowanie, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga takiego postąpienia (por.

Cited Case Law

AI generated
III KO 102/12
Supreme Court dismisses transfer request under Art. 37 K.P.K. as local court can handle the case fairly.
II KO 50/08
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 12 sierpnia 2008 r., II KO 50/08, OSNwSK 2008/1/1625; z dnia 21 lipca 2011 r., III KO 51/11, LEX nr 860626).
III KO 51/11
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 12 sierpnia 2008 r., II KO 50/08, OSNwSK 2008/1/1625; z dnia 21 lipca 2011 r., III KO 51/11, LEX nr 860626).
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V KO 29/20 POSTANOWIENIE Dnia 14 maja 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk w sprawie B. W.‎oskarżonego o przestępstwo z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s.,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 14 maja 2020 r.‎wniosku Sądu Rejonowego w B.z dnia 5 marca 2020 r., sygn. akt II K (…), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k., p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do merytorycznego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w B.. UZASADNIENIESąd Rejonowy w B. postanowieniem z dnia 5 marca 2020 r., sygn. akt II K (…), wystąpił o przekazanie sprawy B.

W. oskarżonego z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s., do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, a mianowicie – Sądowi Rejonowemu w B., podnosząc, że stan zdrowia oskarżonego uniemożliwia jego dojazd do tutejszego sądu. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd podkreślił, że ze względu na stan zdrowia wykazany w opinii biegłego sądowego dr. med. J. P., wskazane byłoby rozważenie możliwości zmiany miejsca postępowania sądowego na bliższe miejscu zamieszkania, w celu ułatwienia oskarżonemu dotarcia na rozprawę.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek Sądu Rejonowego w B. zasługuje na uwzględnienie.Na wstępie przypomnieć należy, że korzystanie z właściwości delegacyjnej w trybie art. 37 k.p.k. może nastąpić wyjątkowo, jako odstępstwo od konstytucyjnej zasady rozpoznania sprawy przez właściwy sąd (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP), w sytuacji gdy zostanie wykazane przez sąd inicjujący to postępowanie, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga takiego postąpienia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2012 r., III KO 102/12, LEX nr 1231575).

Zdaniem Sądu Najwyższego, w rozpoznawanej sprawie Sąd Rejonowy uczynił zadość wskazanemu standardowi i w sposób wystarczający wykazał istnienie okoliczności mieszczących się w pojęciu „dobro wymiaru sprawiedliwości”, użytym w dyspozycji art. 37 k.p.k., które w tym konkretnym wypadku wyczerpuje stan zdrowia oskarżonego uniemożliwiający prowadzenie rozprawy w Sądzie Rejonowym w B. (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 12 sierpnia 2008 r., II KO 50/08, OSNwSK 2008/1/1625; z dnia 21 lipca 2011 r., III KO 51/11, LEX nr 860626).

Opinia dr. med. J. P., wydana w dniu 4 czerwca 2019 r., jednoznacznie potwierdziła, że oskarżony z uwagi na stan zdrowia nie powinien brać udziału w czynnościach sądowych poza miejscem zamieszkania, ale może uczestniczyć w rozprawach przed Sądem Rejonowym w B. w jego miejscu zamieszkania.Zaniechanie decyzji o przekazaniu sprawy sądowi położonemu w miejscu zamieszkania oskarżonego, wobec charakteru jego schorzeń, z dużą dozą prawdopodobieństwa spowodowałoby tylko dalszą przewlekłość postępowania i pogłębiło ryzyko jego nieprzeprowadzenia, a stan taki nie służyłby dobru wymiaru sprawiedliwości.Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.