Supreme Court transfers criminal case to another court due to conflict of interest involving the victim court.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court ordered the transfer of a criminal case to a different court of equal jurisdiction. The lower court requested this transfer because the victim was the court itself, and numerous judges would testify, raising concerns about impartiality. The Supreme Court agreed, ruling that the principle of a judge not being a party to their own cause overrides local venue rules.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; Art. 286 § 1 k.k.; Art. 294 § 1 k.k.: When a court is the victim in a criminal proceeding and its own judges are witnesses, the principle of nemo iudex in propria causa requires transferring the case to another court to ensure judicial impartiality.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt V KO 14/20 POSTANOWIENIE Dnia 11 lutego 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie I. J.oskarżonej o czyny z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 lutego 2020 r., wniosku Sądu Okręgowego w W. z dnia 8 stycznia 2020 r., sygn. akt III K (…), o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę I. J. do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w L.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2020 r. Sąd Okręgowy w W. wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania w trybie art. 37 k.p.k. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu sprawy I. J. W uzasadnieniu podniesiono, że z uwagi na postawione oskarżonej zarzuty w tym m.in. popełnienia występku z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i in. na szkodę Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w W., nieprawidłowości w rozliczeniach podatkowych tego Sądu oraz podrabiania dokumentów w postaci oświadczeń sędziów o posiadanych rachunkach bankowych, rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy miejscowo mogłoby rodzić obawy co do obiektywizmu jakiegokolwiek z możliwych w tym Sądzie składów orzekających.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek o przekazanie sprawy I.J. innemu sądowi równorzędnemu jest oczywiście zasadny.W przedmiotowym postępowaniu pokrzywdzonym jest m. in. sąd występujący z inicjatywą. Co więcej, w charakterze świadków będzie występowało liczne grono sędziów i pracowników Sądu Okręgowego w W..W orzecznictwie wskazuje się konsekwentnie, że pomimo wyjątkowości instytucji uregulowanej w art. 37 k.p.k. niewątpliwie ma ona zastosowanie w myśl zasady nemo iudex idoneus in propria causa (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 sierpnia 2005 r., III KO 42/05; z dnia 19 stycznia 2006 r., II KO 75/05; z dnia 19 maja 2006 r., IV KO 31/06).
Sytuacja, gdy sąd miałby orzekać we własnej sprawie jest w sposób oczywisty sprzeczna z dobrem wymiaru sprawiedliwości, które wszakże stanowi jedyną przesłanką odstąpienia od reguły właściwości miejscowej.Ponieważ taki wypadek ma miejsce w związku z oskarżeniem I. J., o czym przekonuje treść zawartych w akcie oskarżenia zarzutów, a rozpoznanie sprawy przez Sąd Okręgowy w W. stanowiłoby naruszenie wskazanej wyżej zasady, konieczne stało się przekazanie całości postępowania do innego sądu równorzędnego.Wskazując jako właściwy do rozpoznania tej sprawy Sąd Okręgowy w L. kierowano się względami ekonomiki procesowej, a w szczególności miejscem zamieszkania oskarżonej i większości świadków