Legislator Case Law & Legislation
V KO 13/24 AI generated

Supreme Court dismisses request to suspend sentence execution citing lack of special circumstances under Art. 532 § 1 k.p.k.

Case Number V KO 13/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the applicant's request to suspend the execution of a prison sentence, ruling that the grounds presented were insufficient. The applicant argued that having served most of the sentence and facing family health issues warranted a stay of execution under specific criminal procedure provisions. The court held that such personal or family circumstances do not constitute the special circumstances required by law and may instead justify alternative measures under criminal execution law.

Legislator headnote

AI generated

Art. 532 § 1 k.p.k.; Art. 545 § 1 k.p.k.: A stay of execution may be granted only exceptionally when special circumstances clearly favor it, excluding general personal situations or family hardships.

Keywords

AI generated
suspension of sentence execution special circumstances requirement criminal procedure code prison term suspension family hardship grounds exceptional circumstances test criminal execution law

Cited Legislation

AI generated
Art. 532 § 1 k.p.k.
Wstrzymanie wykonania orzeczenia w trybie art. 532 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 545 § 1 k.p.k.
z art. 545 § 1 k.p.k. może nastąpić jedynie wyjątkowo i to tylko wtedy, gdy ujawnią się szczególne okoliczności jednoznacznie za tym przemawiające.
Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
art. 532 § 1 k.p.k
Wstrzymanie wykonania orzeczenia w trybie art. 532 § 1 k.p.k.
art. 545 § 1 k.p.k
z art. 545 § 1 k.p.k.Mając powyższe na względzie, orzeczono, jak na wstępie.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

V KO 13/24 POSTANOWIENIE Dnia 11 kwietnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki w sprawie G. W. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 kwietnia 2024 r., wniosku wnioskodawcy o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 21 lipca 2022 r., sygn. akt II AKa 200/21, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 28 listopada 2018 r., sygn. akt III K 70/18, postanowił: wniosku nie uwzględnić. [J.J.]

UZASADNIENIE

W osobistym wniosku o wznowienie postępowania, który wpłynął do Sądu Najwyższego w dniu 13 lutego 2024 r. G. W. zawarł ponadto wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 21 lipca 2022 r., sygn. akt II AKa 200/21, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 28 listopada 2018 r., sygn. akt III K 70/18, podnosząc, że odbył już w większości prawomocnie orzeczoną karę pozbawienia wolności, a przy tym za owym wstrzymaniem przemawiać ma jego sytuacja osobista i rodzinna, w tym okoliczności związane z chorobą dzieci i konkubiny.Wniosek ten nie jest jednak zasadny.

Wstrzymanie wykonania orzeczenia w trybie art. 532 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. może nastąpić jedynie wyjątkowo i to tylko wtedy, gdy ujawnią się szczególne okoliczności jednoznacznie za tym przemawiające. Nie chodzi tu przy tym o powody, które mogą stanowić podstawę do zastosowania instytucji prawa karnego wykonawczego. Na tego rodzaju okoliczności w przedmiotowym wniosku się nie powołano, gdyż za takie nie mogą zostać uznany sam fakt odbycia w znacznej części orzeczonej prawomocnie kary czy też sytuacja rodzinna i osobista wnioskodawcy, gdyż powody te mogą przemawiać za zastosowaniem konstrukcji prawa karnego wykonawczego.

Wnioskodawcy zwrócić należy uwagę, że podstawę jego pozbawienia wolności stanowi wyrok zapadły w prawomocnie zakończonym postępowaniu karnym, nie zaś postanowienie Sądu Najwyższego o oddaleniu kasacji jako oczywiście bezzasadnej z dnia 12 kwietnia 2023 r., V KK 72/23. Dostrzec też trzeba, że zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów SN z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22, brak jest podstaw do przyjęcia a priori, że każdy sędzia sądu powszechnego, który uzyskał nominację w następstwie brania udziału w konkursie przed Krajową Radą Sądownictwa po 17 stycznia 2018 r., nie spełnia minimalnego standardu bezstronności i każdorazowo sąd z jego udziałem jest nienależycie obsadzony w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.Nie przesądzając więc zasadności argumentacji podniesionej w osobistym wniosku o wznowienie postępowania, brak jest jednak podstaw do zastosowania szczególnej konstrukcji z art. 532 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k.Mając powyższe na względzie, orzeczono, jak na wstępie. [J.J.][ms] ‎