Supreme Court dismisses request to transfer case due to judge's inactivity based on Article 37 of Criminal Procedure Code.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the Regional Court's request to transfer the case to another court of equal jurisdiction under Article 37 of the Criminal Procedure Code. The proceedings concern a complaint against a judge's inactivity, but the judge under accusation is not the one presiding over the current trial nor is he a superior of the assigned judges. The court ruled that the mere fact of the case involving a judge does not automatically satisfy the conditions for transfer, as the allegations relate to ordinary adjudicative work and no disciplinary proceedings are pending against the accused.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; Art. 41 § 2 k.p.k.: The transfer of proceedings to another court of equal jurisdiction is not required when the accused judge is not the presiding judge or his superior, and the allegations concern ordinary adjudicative duties without pending disciplinary proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V KO 129/20 POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie z udziałem pokrzywdzonego L. G.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 lutego 2021r. wniosku Sądu Rejonowego w G.z dnia 3 grudnia 2020r., sygn. akt II Ko (…), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku
UZASADNIENIE
Wniosek Sądu Rejonowego w G. nie jest zasadny. Jak wynika z akt, przedmiotem rozstrzygania w niniejszej sprawie jest zażalenie pokrzywdzonego na postanowienie Prokuratury Rejonowej w M. z dnia 20 kwietnia 2020r. o umorzeniu śledztwa. Postępowanie dotyczy zarzutu stawianego sędziemu Sądu Okręgowego w G. w stanie spoczynku – D. G.Na wstępie niniejszych rozważań zauważyć należy, że postawiony zarzut nie dotyczy sędziego orzekającego w sądzie właściwym do rozpoznania sprawy. Sędzia, któremu stawiane są zarzuty, nie jest też zwierzchnikiem żadnej z osób wyznaczonych do rozpoznania sprawy.
Nie ma zatem żadnych podstaw do uznawania, że istnieją podstawy do przekazania tego postępowania innemu sądowi równorzędnemu. Co więcej, w zaistniałym układzie procesowym wątpliwe jest, aby dobro wymiaru sprawiedliwości przemawiało za przekazaniem sprawy innemu sądowi równorzędnemu, nawet gdyby dotyczyła ona sędziego zatrudnionego w sądzie właściwym. W ocenie Sądu Najwyższego sam fakt, że postępowanie dotyczy sędziego, nie oznacza automatycznie konieczności przyjęcia, iż spełnione zostały przesłanki z art. 37 k.p.k. poprzez możliwość zrodzenia się w opinii publicznej wątpliwości co do bezstronności wszystkich sędziów orzekających w określonym okręgu sądowym.
W tym wypadku najistotniejsze byłoby to, że stawiane sędziemu zarzuty mają charakter wyłącznie wiążący się z jego zwykłą pracą orzeczniczą i nie toczy się przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne o to samo zachowanie. Okoliczności, na które powołuje się Sąd we wniosku, mają wyłącznie charakter odwołujący się do osobistej znajomości z sędzią, której stawiane są zarzuty. Są to zatem okoliczności, które wyłącznie powinny być rozstrzygane w drodze rozpoznania wniosku złożonego w trybie art. 41§2 k.p.k. Sędzia wyznaczony do rozpoznania niniejszej sprawy wniosek taki złożył i został on rozpoznany.Postępowanie oparte na podstawie art. 37 k.p.k. nie jest zaś metodą na kontestowanie orzeczeń zapadłych już w sprawie.
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.