Supreme Court rejects transfer of appeal case due to lack of impartiality doubts under Art. 37 KPK.

Sygn. akt V KO 106/17 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie P. K., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 14 grudnia 2017 r., wniosku Sądu Rejonowego w S., z dnia 24 listopada 2017 r., sygn. akt IV Kp […], w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. – a contrario p o s t a n o w i ł: wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 24 listopada 2017 r., sygn. akt IV Kp […], Sąd Rejonowy w S., na podstawie art. 37 k.p.k., zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu sprawy w przedmiocie zażalenia P. K. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w G. z dnia 23 grudnia 2016 r., sygn. akt PR Ds. […], o odmowie wszczęcia śledztwa.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że „przedmiotem osądu i rozstrzygnięcia ma być bowiem postępowanie sędziego, pełniącego swe obowiązki w mającym rozpoznawać zażalenie P. K. Sądzie Rejonowym w S.”. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Wniosek Sądu Rejonowego w S. o przekazanie przedmiotowej sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu nie zasługuje na uwzględnienie.Instytucja przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu stanowi istotne odstępstwo od ogólnej zasady właściwości miejscowej sądu i jako instytucja wyjątkowa nie może być nadużywana.

Zwrócić należy bowiem uwagę, że sam fakt formułowania zarzutów pod adresem funkcjonariuszy publicznych, w tym sędziów i prokuratorów, wykonujących obowiązki na określonym terenie, nie powinien być traktowany jako okoliczność rzeczywiście uzasadniająca wątpliwości co do bezstronności sędziów sądu właściwego do rozpoznania zażalenia (zob. np. postanowienie SN z dnia 29 stycznia 2013 r., V KO 78/12, LEX nr 1277828).Przepis art. 37 k.p.k. daje co prawda możliwość przekazania do rozpoznania danej sprawy innemu sądowi równorzędnemu, ale jedynie wtedy, gdy „wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości”.

Takiej zaś przesłanki w omawianym przypadku Sąd Najwyższy się nie dopatruje. To, że skarżący niejednokrotnie formułują zarzuty pod adresem sędziów nie może być – niejako automatycznie – traktowane jako okoliczność uzasadniająca wątpliwości co do bezstronności sędziów sądu właściwego do rozpoznania zażaleń na zarządzenia i postanowienia prokuratora. Nie ma bowiem podstaw do korzystania z możliwości przewidzianych w art. 37 k.p.k. w każdej sytuacji, gdy sądowej kontroli podlegają decyzje prokuratora podejmowane po przeprowadzeniu czynności weryfikujących zasadność doniesienia uczestnika innego postępowania, niezadowolonego z jego przebiegu lub wyniku, o rzekomym przekroczeniu uprawnień lub niedopełnieniu obowiązków.

Zaznaczyć także należy, że nadmiernie szerokie korzystanie z instytucji określonej w art. 37 k.p.k., uzasadniałoby powstanie lub utwierdzenie nieprawdziwego przekonania, że w każdym przypadku, gdy skarżący sformułują jakiekolwiek zarzuty pod adresem sędziego, wykonującego swoje obowiązki służbowe w określonym okręgu, wszyscy sędziowie z tego okręgu nie są w stanie w sposób obiektywny i rozsądny rozpoznać sprawy. To zaś prowadziłoby do przeciwnego od zamierzonego skutku, a mianowicie podważałoby zaufanie do niezależności sądów i niezawisłości sędziów.Jedynie na marginesie stwierdzić zaś należy, że powyższe rozumienie instytucji „dobra wymiaru sprawiedliwości”, o której mowa w art. 37 k.p.k., wydaje się być tożsamo wykładane przez wnioskujący w przedmiotowej sprawie Sąd Rejonowy, który – jak wynika z akt sprawy – 19 kwietnia 2017 r. nie znalazł przesłanek do wystąpienia z tego rodzaju wnioskiem, wskazując w uzasadnieniu postanowienia z tej daty, że:

„W niniejszej sprawie dobro wymiaru sprawiedliwości nie uzasadnia wystąpienia z wnioskiem o przekazanie sprawy V KP 101/17 innemu sądowi równorzędnemu. Podstawą do takiego przekazania nie może być bowiem jedynie subiektywne odczucie skarżącego dotyczące oceny bezstronności sądu” (k. 16). Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy orzekł, jak w części dyspozytywnej postanowienia. [aw]