Supreme Court dismisses retrial request for combining sentences as grounds are not statutory and clearly unfounded.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the defendant's request for a retrial, ruling it clearly unfounded under the new procedural law. The defendant argued that prosecutors filed separate charges instead of one, affecting the combined sentence and the application of the lesser-inclination statute. The court held that the grounds cited did not fit the statutory list for retrial and that the request was merely a request for a new appeal review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 540 k.p.k.; Art. 540a k.p.k.; Art. 540b k.p.k.; Art. 542 § 3 k.p.k.; Art. 545 § 3 k.p.k.: A retrial request is dismissed if its grounds are not provided by law or if the request is clearly unfounded without formal defects.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt V KO 100/17 POSTANOWIENIE Dnia 16 stycznia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie S. R., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 stycznia 2018 r., wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 19 lipca 2017 r., sygn. akt II AKa […], utrzymującym w mocy wyrok łączny Sądu Okręgowego w Ś.z dnia 16 marca 2017 r., sygn. akt III K […], na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., postanowił: odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.
UZASADNIENIESądu Okręgowego w Ś. w dniu 16 marca 2017 r., sygn. akt III K […], wydał wyrok łączny, którym wymierzono skazanemu S. R. karę łączną 13 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności.Sąd Apelacyjny w […] wyrokiem z dnia 19 lipca 2017 r., sygn. akt II AKa […], po rozpoznaniu apelacji obrońcy skazanego, zaskarżony wyrok Sądu pierwszej instancji utrzymał w mocy.W złożonym wniosku o wznowienie postępowania skazany S. R. podniósł, że w jego sprawach prokurator skierował do sądów odrębne akty oskarżenia, zamiast jednego, co stanowi o niedoskonałości organów ścigania, a ma to fundamentalne znaczenie co do wymiaru kary i w konsekwencji orzeczenia kary łącznej.
Ponadto w toku postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego Sądy nie rozważyły możliwości zastosowania ustawy względniejszej w rozumieniu art. 4 § 1 k.k.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. W orzecznictwie Sądu Najwyższego jednoznacznie wskazuje się, że instytucja wznowienia postępowania należy do kręgu nadzwyczajnych środków zaskarżenia, których procesowe uruchomienie może nastąpić wyłącznie na podstawie przesłanek ściśle określonych w ustawie. Katalog okoliczności otwierających drogę do wystąpienia z inicjatywą wzruszenia prawomocnego rozstrzygnięcia zawierają przepisy art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k., art. 540b k.p.k., art. 542 § 3 k.p.k.
Zaznaczyć przy tym należy, że w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego i niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1247) od dnia 1 lipca 2015 r. powstał obowiązek dokonywania kontroli wniosku o wznowienie postępowania – z punktu widzenia jego ewentualnej oczywistej bezzasadności. Ustawodawca w treści art. 545 § 3 k.p.k. określił, że sąd odmawia przyjęcia wniosku niepochodzącego od prokuratora, obrońcy lub pełnomocnika, bez wzywania do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku, w szczególności odwołującego się do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu o wznowienie postępowania, wynika jego oczywista bezzasadność.
Decydująca jednak jest sama treść wniosku o wznowienie, która może być oczywiście bezzasadna z różnych powodów. Ta oczywista bezzasadność wynikać może z tego, że we wniosku wskazano podstawy wznowienia, które nie są przewidziane w ustawie albo z tego, że w ogóle nie wskazano żadnych podstaw wznowienia, ograniczając się do postulowania przeprowadzenia kolejnej kontroli odwoławczej (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 września 2015 r., II KO 49/15, OSNKW 2016, nr 1, poz. 5).Odnosząc powyższe uwagi do realiów rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że wnioskodawca odwołuje się do okoliczności, które nie mieszczą się w katalogu podstaw wznowienia postępowania, o których mowa w art. 540 § 1 i 2 k.p.k., art. 540a k.p.k., art. 540b k.p.k. oraz art. 542 § 3 k.p.k.
Jeżeli natomiast skazany dopatruje się w dotychczasowym postępowaniu o wydanie wyroku łącznego obrazy prawa materialnego czy też procesowego, które nie mogą stanowić podstawy wznowienia postępowania, to ewentualne wzruszenie prawomocnego wyroku mogłoby co najwyżej nastąpić w drodze kasacji wniesionej jeżeli już nie przez obrońcę samego skazanego z uwagi na upływ terminu o jakim mowa w art. 524 § 1 k.p.k., to ewentualnie przez podmioty szczególne, o których mowa w art. 521 § 1 k.p.k.Z tego też względu należało odmówić przyjęcia przedmiotowego wniosku o wznowienie postępowania, bez potrzeby wzywania skazanego S.R. do uzupełnienia pozostałych braków formalnych.
Kontrola bowiem wniosku o wznowienie postępowania określona w § 3 znowelizowanego od 1 lipca 2015r. art. 545 k.p.k. nie polega na jego merytorycznym rozpoznaniu, lecz na wstępnej ocenie pod kątem hipotetycznej możliwości wznowienia postępowania (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 września 2015 r., sygn. II KO 49/15). Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.aw