Legislator Case Law & Legislation
V KKN 643/98 AI generated

Supreme Court quashes acquittal due to contradictory reasoning regarding appeal court's duty to explain grounds.

Case Number V KKN 643/98
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court quashed the appeal court's acquittal and remanded the case for retrial. The appeal court had declared the defendant not guilty but admitted in its reasoning that the lower court's lack of explanation hindered appellate review. The Supreme Court found this contradictory stance violated the duty to provide a reasoned decision, rendering the acquittal legally inconsistent.

Legislator headnote

AI generated

Art. 406 § 2 k.k. w zw. z art. 372 d.k.p.k.; A court's finding that a lower court's lack of reasoning hinders appellate control cannot be reconciled with acquitting the defendant, as such a decision violates the statutory duty to provide a reasoned judgment.

Keywords

AI generated
contradictory reasoning duty to reason appellate review acquittal quashed procedural violation

Cited Legislation

AI generated
Art. 406 § 2 k.k.
stanowiące naruszenie art. 406 § 2 kk w zw.
Art. 372 d.k.p.k.
stanowiące naruszenie art. 406 § 2 kk w zw. z art. 372 dkpk. Inaczej mówiąc
Art. 424 § 1 k.p.k.
art. 424 § 1 kpk przez nienależyte sporządzenie uzasadnienia

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V KKN 643/98

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 2 kwietnia 2001 r.

Sąd Najwyższy - Izba Karna na rozprawie w składzie następującym:

Przewodniczący: SSN Wiesław Kozielewicz

Sędziowie: SN

SN

Henryk Gradzik

Józef Musioł (spr.)

przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Bogumiły Drozdowskiej

po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2001 r.

sprawy L. K.

oskarżonego z art. 203 § 1 dkk w zw. z art. 58 dkk

z powodu kasacji, wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego na

niekorzyść L. K.

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w K.

z dnia 30 lipca 1998 r., sygn. II Ka (…)

zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w K.

z dnia 24 kwietnia 1998 r., sygn. II K (…)

uchyla zaskarżony wyrok Sądu Wojewódzkiego i sprawę

przekazuje

Sądowi

Okręgowemu

w

rozpoznania jako Sądowi Odwoławczemu.

K. do

ponownego

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w K. wyrokiem z dnia 24 kwietnia 1998 r. sygn. akt II K

556/94 uznał oskarżonego L. K. za winnego tego, że w okresie od lipca 1993 r.

do marca 1994 r. w B., gm. B. działając w warunkach przestępstwa ciągłego i z

chęci osiągnięcia korzyści majątkowej, zabrał w celu przywłaszczenia drewna w

postaci

kłód

tartacznych-świerkowych,

kłód

tartacznych-sosnowych,

papierówki sosnowej, kantówek, desek, bali tarcicy, deszczułki na skrzynki,

listwy lamelowe i skrzynki wartości 5.342,43 zł na szkodę H. T. i za ten czyn na

podstawie art. 203 § 1 kk wymierzył mu karę jednego roku pozbawienia

wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania orzeczonej kary na okres lat

trzech, zaś na podstawie art. 36 § 3 kk wymierzył mu grzywnę w kwocie 1000

złotych.

Na skutek wniesionej apelacji Sąd Wojewódzki w (…) wyrokiem z dnia

30 lipca 1998 r. sygn. akt II Ka (…) zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że

oskarżonego L. K. uniewinnił od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 203 §

1 w zw. z art. 58 dkk.

Powyższy wyrok Sądu Wojewódzkiego zaskarżył kasacją pełnomocnik

oskarżyciela posiłkowego, który opierając kasację na zarzucie naruszenia prawa

materialnego – art. 203 § 1 kk oraz rażącego naruszenia prawa procesowego –

art. 424 § 1 kpk przez nienależyte sporządzenie uzasadnienia

wniósł

o uchylenie zaskarżonego wyroku.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Argumentom kasacji trudno odmówić słuszności.

Istotnie Sąd Wojewódzki w uzasadnieniu zaskarżonego kasacją wyroku

stwierdził, że „... braki w sporządzonym uzasadnieniu orzeczenia dodatkowo

utrudniają kontrolę apelacyjną”.

Skoro dla Sądu Odwoławczego, stwierdzone przez niego braki w

uzasadnieniu zaskarżonego wyroku utrudniały mu kontrolę instancyjną, to,

merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, uznać należy za niekonsekwentne i

stanowiące naruszenie art. 406 § 2 kk w zw. z art. 372 dkpk. Inaczej mówiąc

rozstrzygnięcie Sądu Wojewódzkiego nie przystaje do wyrażonego przez ten

Sąd stanowiska w uzasadnieniu wyroku, w którym jednoznacznie stwierdził, iż

braki w uzasadnieniu wyroku Sądu Rejonowego utrudniają kontrolę

instancyjną.

Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.