Criminal appeal dismissed because facts were proven and public insult charge applies regardless of location.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously groundless, ordering the defendant to bear the costs. The appellant argued that the public insult charge was invalid because the defamatory words were spoken in a private apartment and only accidentally heard by a neighbor, claiming innocence. The court rejected this, noting that the evidence proved the defendant's guilt and that the specific article allows for public prosecution even if the act occurred in a semi-public stairwell with an external observer present.
Legislator headnote
AI generatedArt. 178 § 1 kk z 1969 r.; Art. 179 kk z 1969 r.: The charge of public insult may be prosecuted publicly or privately, and the location of the utterance does not negate the nature of the offense if the words were heard by the public or an external observer.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V KKN 313/98
POSTANOWIENIE
Dnia 22 listopada 2000 r.
Sąd Najwyższy - Izba Karna w Warszawie
na posiedzeniu w składzie następującym:
Przewodniczący - Sędzia SN: Tomasz Grzegorczyk
w sprawie D. P.
skazanej z art. 178 § 1 w zw. z art. 181 § 1 kk z 1969 r.
po rozpoznaniu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanej
od wyroku Sądu Wojewódzkiego w L.
z dnia 9 marca 1998 r. sygn. akt IV Ka […]
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w L.
z dnia 27 listopada 1997 r., sygn. akt II K […]
p o s t a n o w i ł:
oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną i zwolnić skazaną
D. P. od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego, w tym
od nieuiszczonej opłaty od kasacji.
UZASADNIENIE
W kasacji podniesiono zarzut rażącego naruszenia prawa przez to, że
doszło do skazania D. P. „mimo że jej wina nie została udowodniona”
a następnie jeszcze w terminie do złożenia kasacji uzupełniono zarzutem
naruszenia art. 178 § 1 kk, który wedle skarżącego wymaga działania
publicznie, gdyż penalizuje poniżanie „w opinii” publicznej, a tymczasem
w sprawie niniejszej słowa pomawiające padły w kamienicy na schodach i tylko
przypadkiem były słyszane zza drzwi przez sąsiadkę.
Analizując powyższe Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje. Pierwszy z
zarzutów dotyczy w istocie kwestii natury faktycznej a nie prawnej, mijając się
przy tym z prawdą, gdyż sądy obu instancji wskazały na dowody, z których
wynika przypisanie oskarżonej czynu. Jeżeli chodzi o zarzut drugi, to już z art.
179 kk z 1969 r. wynika, że zarzut, o jakim mowa w art. 178 § 1 może być
uczyniony tak publicznie jak i niepublicznie, a art. 179 wyłączał bezprawność
zachowania niepublicznego (§ 1) i publicznego (§ 2). Nie można przy tym
zapominać, że scysja i inkryminowane słowa padły na klatce schodowej od
piwnicy, podczas scysji była obecna osoba z zewnątrz (pracownik administracji
domu) a fakt wypowiedzenia określonych słów usłyszała sąsiadka stron. W
istocie jak widać kasacja próbuje podważać oceny dokonane przez sąd, choć nie
wykazuje ich nielogiczności i walczy z ustaleniami
faktycznymi, tworząc
własne interpretacje prawa materialnego. Z tych też względów skarga kasacyjna
jest oczywiście bezzasadna.
Na oryginale właściwe podpisy
Za zgodność:
Kierownik Sekretariatu Wydziału
Izby Karnej S.N.
aw
f/ak