Supreme Court quashes lower court's combined sentence for being lower than the highest individual sentence imposed.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland quashed the appellate court's ruling on the combined sentence due to a clear legal error. The defendant was convicted of three separate theft-related offenses, resulting in individual sentences of 1 year 6 months, 3 years, and 1 year. The appellate court incorrectly set the combined sentence at 2 years 6 months, which was lower than the highest individual sentence of 3 years. The court held that Article 86 § 1 of the Criminal Code mandates the combined sentence must be at least equal to the highest individual sentence, necessitating a remand for recalculation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 86 § 1 k.k.; The combined sentence imposed under Article 86 § 1 of the Criminal Code must be at least equal to the highest of the individual sentences imposed for the separate offenses.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt V KK 93/19 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 lutego 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)SSN Piotr MirekSSN Andrzej Tomczyk (sprawozdawca)Protokolant Łukasz Biernacki przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Grzegorza Krysmanna,w sprawie R. B. skazanego z art. 279 § 1 kk. w zw. z art. 64 § 2 k.k,po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawiew dniu 25 lutego 2020 r.kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanegood wyroku Sądu Okręgowego w Z.
z dnia 27 marca 2018 r., sygn. akt VII Ka (…), zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Ż.z dnia 8 listopada 2017 r., sygn. akt II K (…), uchyla zaskarżony wyrok w zakresie rozstrzygnięcia o karze łącznej ( pkt 1c ) i przekazuje sprawę w tej części Sądowi Okręgowemu w Z. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIER. B. oskarżony został o to, że:1)w dniu 26 maja 2017 r. w G. woj, (…) przy ul. Ś. usiłował dokonać zaboru w celu przywłaszczenia klimatyzatora marki C. o wartości 5000 zł, który był zamontowany na ścianie budynku poprzez jego odcięcie siekierą, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na spłoszenie przez mieszkańca budynku, dokonując jednocześnie zniszczenia tego klimatyzatora i powodując szkodę w wysokości 5000 zł, działając na szkodę M.
R. przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. i art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.,2)w nocy z 11/12 czerwca 2017 r. w G. woj. (…) poprzez przecięcie kłódki włamał się do garażu przy ul. Ś., skąd zabrał w celu przywłaszczenia 2 rowery o łącznej wartości 800 zł na szkodę J. C. przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio karanym w warunkach art. 64 § 1 k.k. w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej roku kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne z użyciem włamania bądź przemocy, tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k.,3)w dniu 26 czerwca 2017 r. w G. woj. (…) dokonał zaboru w celu przywłaszczenia roweru damskiego marki A. o wartości 600 zł, działając na szkodę R.
C. przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.Wyrokiem z dnia 8 listopada 2017 r. Sąd Rejonowy w Ż. , sygn. akt II K (…), uznał go:1.za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. 1., tj. występku z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. i art 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 14 § 1 k.k. i art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności,2.za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. 2., tj. występku z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności,3.za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. 3., tj. występku z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności,4.na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. orzeczone w pkt 1, 2 i 3 kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył oskarżonemu karę łączną 3 lata i 2 miesiące (trzy lata i 2 miesiące) pozbawienia wolności.Wyrok został zaskarżony apelacją oskarżonego oraz jego obrońcy.Sąd Okręgowy w Z. wyrokiem z dnia 27 marca 2018 r., sygn. akt VII Ka (…):1.zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Ż. z dnia 8 listopada 2017 r.; sygn. akt I K (…), w ten sposób, że:a)uchylił orzeczenie o karze łącznej zawarte w pkt.
4. części rozstrzygającej wyroku,b)obniżył orzeczone wobec oskarżonego kary jednostkowe pozbawienia wolności:- w pkt. 1. - do roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, - w pkt. 3. - do 1 roku pozbawienia wolności,c)na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k. i art. 86 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu nową karę łączną w rozmiarze 2 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności,2.w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.Wyrok ten w części dotyczącej orzeczenia o karze łącznej zaskarżył kasacją Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny i zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 86 § 1 k.k., polegające na wymierzeniu oskarżonemu w postępowaniu odwoławczym kary łącznej 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, to jest kary niższej aniżeli najwyższa z orzeczonych jednostkowych kar pozbawienia wolności podlegających łączeniu.Autor kasacji wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Z. w postępowaniu odwoławczym.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Podniesione w kasacji naruszenie art. 86 § 1 k.k. jest oczywiste.
Skoro do połączenia pozostawały trzy kary pozbawienia wolności – jedna w wymiarze roku i 6 miesięcy, druga w wymiarze 3 lat, a trzecia w wymiarze roku, to ustalenie kary łącznej 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności było błędne. Wszak przepis ten w sposób jasny określa granice wymiaru kary łącznej „od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy…”.Tak rażące uchybienie – co oczywiste - wymaga korekty.Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.