Supreme Court voids invalidity ruling due to prior final judgment on same case, dismissing appeal.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court voided the District Court's order declaring a 1947 military verdict invalid because a final judgment on the same case had already been rendered in 2012. The prosecution argued the new ruling violated procedural rules by ignoring the earlier final decision. The court ruled that issuing a new invalidity ruling after a final judgment on the same matter constituted a clear procedural violation requiring the case to be dismissed.
Legislator headnote
AI generatedArt. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.; Art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.; Art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r.: A court ruling declaring a prior judgment invalid is void if a final judgment on the same case already exists, as this violates the principle of res judicata.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
V KK 545/23 POSTANOWIENIE Dnia 12 marca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący)SSN Jacek BłaszczykSSN Małgorzata Gierszon (sprawozdawca) w sprawie z wniosku prokuratora Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Gdańsku o stwierdzenie nieważności wyroku byłego Wojskowego Sądu Rejonowego w Bydgoszczy na sesji wyjazdowej w Grudziądzu z dnia 2 kwietnia 1947 r., sygn. akt Sr 199/47, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 12 marca 2024 r., w trybie art. 535 § 5 k.p.k. kasacji Prokuratora Generalnego od postanowienia Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 13 stycznia 2020 r., sygn. akt II Ko 217/19 1. na podstawie art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. z art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1693, z późn. zm.) uchyla zaskarżone postanowienie i umarza postępowanie;
2. obciąża Skarb Państwa kosztami postępowania.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2020 r., sygn. akt II Ko 217/19, Sąd Okręgowy w Toruniu, działając na wniosek prokuratora, na podstawie art. 1 ust. 1 i art. 13 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (zwaną dalej: ustawą z dnia 23 lutego 1991 r.) stwierdził nieważność wyroku Wojskowego Sądu Rejonowego w Bydgoszczy, wydanego na sesji wyjazdowej w Grudziądzu 2 kwietnia 1947 r., sygn. akt Sr 199/47, na mocy którego J.
K., syn F. i J. z d. Z., ur. […] 1919 r. w T., został skazany za popełnienie przestępstwa z art. 88 § 1 w zw. z art. 86 § 2 kodeksu karnego Wojska Polskiego z 23.09.1944 r.(Dz.U. z 1944 r., nr 6, poz. 12 ze zm.), zwanego KK.WP, na karę 3 lat więzienia oraz postanowienia Najwyższego Sądu Wojskowego z 13 maja 1947 r., sygn. akt Sn. Odw. S. 1097/47, uchylającego wyrok Sądu I instancji i umarzającego postępowanie wskutek amnestii i kosztami postępowania obciążył skarb Państwa.Postanowienie to nie zostało zaskarżone i uprawomocniło się bez przeprowadzenia jego kontroli odwoławczej.W dniu 20 grudnia 2023 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja sporządzona przez Dyrektora Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu – Zastępcę Prokuratora Generalnego, który zaskarżył to postanowienie w całości i zarzucił:rażące naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., które miało wpływ na treść orzeczenia, polegające na wydaniu przez Sąd Okręgowy w Toruniu postanowienia z dnia 13 stycznia 2020 r., sygn. akt II Ko 217/19, o stwierdzeniu nieważności wyroku byłego Wojskowego Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 2 kwietnia 1947 r., wydanego na sesji wyjazdowej w Grudziądzu w sprawie sygn. akt Sr 199/47, na mocy którego J.
K. został skazany na karę 3 lat więzienia oraz postanowienia Najwyższego Sądu Wojskowego z dnia 13 maja 1947 r., sygn. akt Sn. Odw. S 1097/47, uchylającego wyrok sądu I instancji i umarzającego postępowanie wskutek amnestii pomimo tego, że wcześniej prowadzone postępowanie w tej samej sprawie zostało prawomocnie zakończone postanowieniem Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 24 października 2012 r., sygn. III Ko 259/12„un”, co stanowi bezwzględną podstawę uchylenia orzeczenia, określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. i wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz umorzenie postępowania, w którym je wydano.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest zasadna w sposób oczywisty, co pozwoliło ją rozpoznać w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Zaskarżone nią orzeczenie wydano z rażącym naruszeniem wskazanych w zarzucie kasacji przepisów.Nie ulega bowiem wątpliwości, że wydanie zaskarżonego kasacją postanowienia poprzedziło przeprowadzenie przez Sąd Okręgowy w Bydgoszczy w sprawie o sygn. akt III Ko 259/12un postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem wydanym w dniu 24 października 2012 r., mocą którego stwierdzono: „nieważność wyroku byłego Wojskowego Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 2 kwietnia 1947 r., sygn. akt Sr 199/47, zmienionego postanowieniem Najwyższego Sądu Wojskowego z dnia 13 maja 1947 r. w sprawie Sn.Odw.S.1097/47 co do J.
K., syna F., urodzonego […] 1919 r. w T.”. Porównanie treści przywołanych orzeczeń obydwu Sądów jednoznacznie świadczy o tym, że zachodzi pomiędzy nimi tożsamość podmiotowa (skoro oba dotyczą tej samej osoby) i przedmiotowa (skoro oba stwierdzają nieważność tego samego wyroku w oparciu o tę samą regulację prawną i toczyły się w tym samym przedmiocie). Poza sporem jest więc to, iż wydane chronologicznie później postanowienie Sądu Okręgowego w Toruniu (zaskarżone kasacją w niniejszym postępowaniu) jest dotknięte rażącym naruszeniem prawa procesowego, stanowiącym bezwzględną przyczynę odwoławczą, określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.
W tym stanie rzeczy należało uwzględnić wskazującą na to uchybienie kasację i uchylić zaskarżone nią orzeczenie. Wobec stwierdzonej negatywnej przesłanki procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej, przewidzianej w art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 3 ust. 4 ustawy z 23 lutego 1991 r.- umorzyć postępowanie w którym je wydano.Z tych to względów postanowiono jak powyżej. [J.J.][ał] Jacek Błaszczyk Jarosław Matras Małgorzata Gierszon