Supreme Court dismisses stay of execution request due to insufficient evidence of irreversible harm from sentence execution.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the defendant's request to stay the execution of a four-year prison sentence pending cassation. The defense argued that the lower court's handling of a procedural experiment caused irreparable harm, but the court found the cassation grounds lacked the high probability of acquittal required for such an extraordinary measure. Consequently, the court ruled that no exceptional consequences would arise from executing the sentence before the cassation is fully decided.
Legislator headnote
AI generatedart. 532 § 1 k.p.k.; The stay of execution of a final judgment is an exceptional remedy applicable only when the cassation grounds have a high probability of success and executing the sentence would cause uniquely severe and irreversible consequences to the convicted person.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
V KK 526/22 POSTANOWIENIE Dnia 30 marca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie Ł. K. skazanego za czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 marca 2023 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 28 czerwca 2022 r., sygn. akt V Ka 972/22, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 9 listopada 2021 r., sygn. akt II K 428/20, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Obrońca skazanego Ł. K. wniósł do Sądu Najwyższego kasację od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 28 czerwca 2022 r., sygn. akt V Ka 972/22, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 9 listopada 2021 r., sygn. akt II K 428/20, którym Ł. K. został skazany za czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. na karę 4 lat pozbawienia wolności i karę grzywny.Pismem z dnia 12 stycznia 2023 r. (data wpływu 16 stycznia 2023 r.) obrońca skazanego wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku.
W przedmiocie wstrzymania skarżący powołał się na wagę podniesionych zarzutów oraz fakt, że w przypadku nieuwzględnieniu wniosku skazanemu grozi „niepowetowana strata”. Powołując się na szczególny charakter instytucji z art. 532 § 1 k.p.k. odwołał się do zarzutu kasacji związanego z eksperymentem procesowym (zarzut z punktu I.a.) – zdaniem skarżącego przeprowadzony w sprawie eksperyment procesowy „na pierwszy rzut oka” jawi się jako sprzeczny z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.Wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. ma, co do zasady, charakter wyjątkowy, a zatem powinno być stosowane wówczas, gdy ranga zarzutów kasacyjnych i wysoki stopień ich uprawdopodobnienia prowadzi do wniosku, że wykonywanie kary, przed rozpoznaniem kasacji, spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki i tym samym łączyłoby się z wyraźnym, nieuzasadnionym pokrzywdzeniem skazanego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 stycznia 2023 r., III KK 645/22).
Dokonywana na potrzeby wniosku o wstrzymanie analiza zarzutów kasacji uprawnia do stwierdzenia, że brak uwzględnienia wniosku o wstrzymanie nie doprowadzi do – koniecznych przy wstrzymaniu wykonania wyroku w trybie art. 532 § 1 k.p.k. – nieodwracalnych, wyjątkowo ciężkich skutków dla skazanego. Obrońca wskazuje przede wszystkim na zarzut nierzetelnej kontroli odwoławczej w zakresie eksperymentu procesowego, powołując się na oczywistą wadliwość tej czynności procesowej. Ta argumentacja nie przekonuje. Dla uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku musi zachodzić bardzo wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2021 r., V KK 129/21; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 2021 r., IV KK 103/21).
Dodatkowo zarzuty kasacyjne powinny wskazywać, że na skutek uwzględnienia kasacji zajdzie potrzeba uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia wobec niego postępowania (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18). W tej sprawie nie zachodzi przedmiotowa oczywistość i jednoznaczność uchybień sygnalizowanych w kasacji obrońcy, co tyczy się tak wskazanego zarzutu dotyczącego eksperymentu procesowego, jak i pozostałych. Ewentualna ich zasadność wymagać będzie pogłębionej analizy na etapie merytorycznego rozpoznania kasacji.Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą w tej sprawie wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k.
Dodać należy, że decyzja w tym względzie w żadnym razie nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji obrońcy skazanego od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku.Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia. [SOP][ms]