Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded due to lack of specific grounds and obviousness.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded without a hearing. The appellant, a subsidiary prosecutor, argued the lower court ignored specific legal violations regarding the defense's appeal, but the court found the appeal too general to be substantively reviewed. The decision was based on the clear lack of specific grounds and the lower court's thorough handling of the case.
Legislator headnote
AI generatedArt. 433 § 2 k.p.k.; Art. 457 § 3 k.p.k.; Art. 535 § 3 k.p.k.: A cassation appeal is dismissed as obviously unfounded when the grounds are too general to allow substantive review and the lower court's decision is clearly correct.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt V KK 49/19 POSTANOWIENIE Dnia 18 kwietnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3 k.p.k.), po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2019r., sprawy D. P. i B. P. uniewinnionych od zarzutu popełnienia czynów z art. 245 k.k. i in. z powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika subsydiarnego oskarżyciela J. S. od wyroku Sądu Okręgowego w O.z dnia 7 września 2018r., sygn. akt VII Ka […], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 27 października 2017r., sygn. akt II K […], p o s t a n o w i ł:
1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2. zwolnić oskarżyciela subsydiarnego od kosztów sądowych za postępowanie kasacyjne. UZASADNIENIESąd Rejonowy w K., wyrokiem z 27 października 2017 r., uniewinnił D. P. i B. P. od popełnienia w dniu 21 lipca 2015 r. na szkodę A. i J. S. przestępstw z art.190 § 1 k.k. i art. 245 k.k. Sąd Okręgowy w O., po rozpoznaniu w dniu 7 września 2018 r. apelacji pełnomocnika oskarżycieli subsydiarnych, utrzymał w mocy pierwszoinstancyjny wyrok.Kasację od prawomocnego wyroku Sądu odwoławczego złożył pełnomocnik oskarżyciela subsydiarnego J.
S., zarzucając rażącą i mającą istotny wpływ na treść orzeczenia obrazę art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. polegającą na „faktycznym nierozważeniu zarzutów apelacji (…) dotyczących obrazy art. 7 k.p.k., art. 5 k.p.k. oraz art. 410 k.p.k.”. W konsekwencji zażądał uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.W pisemnej odpowiedzi na kasację obrońca wniósł o jej oddalenie.Kasacja okazała się niezasadna – i to w stopniu oczywistym.Skarżący, zarzucając motywacyjnej części zaskarżonego wyroku nadmierną zwięzłość, sam zredagował kasację w sposób tak ogólnikowy, ograniczając się w istocie do przypomnienia ogólnych reguł rządzących postępowaniem odwoławczym, że Sąd Najwyższy w gruncie rzeczy pozbawiony został możliwości rzeczowego ustosunkowania się do niej.Jedynie w końcowej części kasacji znalazła się cokolwiek bardziej skonkretyzowana teza o braku w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku odpowiedzi na sformułowane w apelacji pytanie, dlaczego ocena ważnych dla rozstrzygnięcia sprawy zeznań „została dokonana sprzecznie z zasadami doświadczenia życiowego”.
Lektura uzasadnienia wyroku Sądu ad quem dobitnie przeczy temu stwierdzeniu. Sąd ten odniósł się do dokonanej na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego oceny materiału dowodowego, wskazując w sposób wszechstronny i przekonywający, z jakich powodów podzielił punkt widzenia zaprezentowany przez Sąd meriti.Żadna istotna dla rozstrzygnięcia sprawy kwestia poruszona w apelacji pełnomocnika oskarżyciela subsydiarnego nie uszła uwagi Sądu odwoławczego, który – co trzeba silnie podkreślić wywiązał się z ciążących na nim powinności.Dlatego Sąd Najwyższy oddalił kasację na posiedzeniu bez udziału stron w trybie przewidzianym w art. 535 § 3 k.p.k.
Bardzo trudna sytuacja materialna J. S. legła u podstaw decyzji o zwolnieniu go od kosztów sądowych za postępowanie kasacyjne (art. 624 § 1 k.p.k.).