Supreme Court quashes conviction for driving without license due to prior final judgment on same act requiring dismissal.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court quashed the Regional Court's conviction and penalty for driving without a license, ordering the proceedings to be dismissed. The defendant had already been finally convicted for the exact same act in a prior case, which the Prosecutor General argued violated the principle of ne bis in idem. The Court ruled that since the earlier judgment was final, the new prosecution constituted a clear violation of procedural law mandating the dismissal of the case.
Legislator headnote
AI generatedArt. 5 § 1 pkt 8 k.p.w.; Art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.: A criminal proceeding must be dismissed if the defendant has already been finally convicted for the same act, as initiating a new prosecution for an identical offense violates the principle of double jeopardy.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
V KK 445/23 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 listopada 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej TomczykProtokolant Katarzyna Wełpa w sprawie D. K. obwinionego o czyn z art. 94 § 1 k.w., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 listopada 2023 r. kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Sochaczewie z dnia 24 lipca 2023 r., sygn. akt II W 299/23, 1. uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 104 § 1 pkt 7 w zw. z art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w. umarza postępowanie;
2. obciąża Skarb Państwa kosztami postępowania w sprawie.(A.K.)
UZASADNIENIE
D. K. został obwiniony o to, że „w dniu 17 kwietnia 2023 r. około godziny 18.27 w m. K., pow. s. woj. […] kierował samochodem m ki B. o nr rej. (…) nie mając do tego uprawnień”,tj. o wykroczenie z art. 94 § 1 k.w.Sąd Rejonowy w Sochaczewie wyrokiem z dnia 24 lipca 2023 r., sygn. akt II W 299/23, uznał obwinionego D. K. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycję art. 94 § 1 k.w. i za to podstawie art. 94 § 1 k.w. wymierzył mu karę grzywny u wysokości 1500 zł. Ponadto, na podstawie art. 94 § 3 k.w. w zw. z art. 29 § 1 i 2 k.w orzekł wobec obwinionego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w lądowej strefie ruchu na okres 6 miesięcy.Kasację od tego wyroku, zaskarżając go w całości, na korzyść skazanego wniósł Prokurator Generalny.
Zarzucił „rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa procesowego, a mianowicie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w., polegające na skazaniu obwinionego D. K. przez Sąd Rejonowy w Sochaczewie wyrokiem z dnia 24 lipca 2023 r., sygn. akt II W 299/23, który uprawomocnił się w dniu 1 sierpnia 2023 r., za czyn polegający na tym, że w dniu 17 kwietnia 2023 r. około godz. 18:27 w m. K., pow. s., woj. […], kierował samochodem marki B. o nr rej. (…), nie mając do tego uprawnień, tj. za wykroczenie z art. 94 § 1 k.w., pomimo tego, że obwiniony za popełnienie tego samego czynu został już prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Sochaczewie z dnia 18 lipca 2023 r., sygn. akt II W 266/23, który uprawomocnił się w dniu 26 lipca 2023 r., wobec czego zachodziła konieczność umorzenia postępowania, co stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia wskazaną w art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.”i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania na podstawie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna i należało ją uwzględnić.Analiza akt prowadzonych w Sądzie Rejonowym w Sochaczewie spraw o sygn. II W 299/23 i II W 266/23 nie pozostawia wątpliwości, że zaskarżone orzeczenie zostało wydane z rażącą obrazą przepisu prawa procesowego, wskazaną w zarzucie kasacji.Jak trafnie bowiem podnosi autor kasacji, Sąd Rejonowy w Sochaczewie wyrokiem z dnia 18 lipca 2023 r., sygn. akt II W 266/23, wydanym w trybie art. 58 § 1 k.p.w. bez przeprowadzenia rozprawy, uznał obwinionego D.
K. za winnego popełnienia czynu, wyczerpującego dyspozycję art. 94 § 1 k.w., a polegającego na tym, że „w dniu 17 kwietnia 2023 r. około godziny 18:27 w m. K., pow. S., woj. […] kierował samochodem marki B. o nr rej. (…) nie mając do tego uprawnień” i za to na podstawie art. 94 § 1 k.w. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 1500 zł. Orzekł również wobec obwinionego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 6 miesięcy.Orzeczenie to uprawomocniło się w dniu 26 lipca 2023 r.Z zestawienia treści obu orzeczeń wynika zatem, że wyrokiem z dnia 24 lipca 2023 r., ukarano obwinionego za czyn, który był przedmiotem wcześniej wszczętego postępowania.
Stanowi to naruszenie przepisu art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w., który zakazuje wszczynania postępowania, a wszczęte nakazuje umorzyć, gdy postępowanie co do tego samego czynu obwinionego zostało prawomocnie zakończone lub wcześniej wszczęte, toczy się.Uchybienie to ma charakter bezwzględnej przyczyny odwoławczej wymienionej w art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w., której wystąpienie powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania.Z przytoczonych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. (A.K.)[ms]