Supreme Court dismisses appeal on probation suspension and judge impartiality grounds as obviously unfounded.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded, ordering the defendant to bear the costs. The defense argued procedural violations regarding incomplete evidence review and the lack of impartiality of the first-instance judge appointed after a 2018 competition. The court rejected these claims because the defendant received a suspended sentence, making the evidence argument irrelevant, and because no concrete facts demonstrated the specific judge's lack of impartiality in this case.
Legislator headnote
AI generatedArt. 433 § 2 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.: A cassation based on a general presumption of bias for judges appointed after 2018 is inadmissible without concrete evidence of specific circumstances undermining impartiality in the particular case.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
V KK 442/23 POSTANOWIENIE Dnia 29 listopada 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 29 listopada 2023 r., na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. sprawy P.O., skazanego z art. 231 § 2 k.k. i in. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 22 marca 2023 r., sygn. akt V Ka 1133/22, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 24 marca 2022 r, sygn. akt II K 501/21, p o s t a n a w i a:
1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2) obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. WZ
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 24 marca 2022 r. (sygn. akt II K 501/22) P. O. został uznany winnym ciągu przestępstw z art. 231 § 2 k.k., za który wymierzono mu karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat. Wyrok ten został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 22 marca 2023 r. (sygn. akt V Ka 1133/22). Od powyższego orzeczenia kasację wniósł obrońca skazanego, zarzucając wyrokowi „rażące naruszenie prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a mianowicie:1.art. 433 § 2 w zw. z art. 410 k.p.k. polegające na uchybieniu prawidłowej kontroli odwoławczej poprzez nierozważenie zarzutów odwoławczych podnoszących dokonanie ustaleń faktycznych przez Sąd I instancji na podstawie niekompletnego materiału dowodowego2.art. 41 k.p.k. w zw. z art. art. 6 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez wydanie wyroku przez Sąd I instancji, który ze względu na sposób wyłonienia nie spełniał warunku niezależności i bezstronności, co winno podlegać zakwalifikowaniu jako bezwzględna przyczyna uchylenia orzeczenia określona w art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k..
Wyrok wydała Sędzia X.Y., powołana na stanowisko sędziowskie uchwałą neoKRS nr […] z dnia 27 kwietnia 2021 r.”Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego Wyroku Sadu Okręgowego w całości oraz Wyroku Sądu Rejonowego w Tczewie i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu innemu niż Sąd Rejonowy w Tczewie, do ponownego rozpoznania.Prokurator wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym. Zarzut nr 1 nie mógł stanowić podstawy kasacji w niniejszej sprawie, gdyż kara wymierzona skazanemu to kara pobawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
Zarzut 2 także nie okazał się zasadny. Analiza akt sprawy nie pozwala na wysnucie wniosku, jakoby zachodziła bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r. (I KZP 2/22, OSNK 2022, nr 6, poz.
22) brak podstaw do przyjęcia a priori, że każdy sędzia sądu powszechnego, który uzyskał nominację w następstwie brania udziału w konkursie przed Krajową Radą Sądownictwa po 17 stycznia 2018 r., nie spełnia minimalnego standardu bezstronności i każdorazowo sąd z jego udziałem jest nienależycie obsadzony w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Oznacza to, że należy wykazać in concreto, że z uwagi na dające się zidentyfikować okoliczności związane z powołaniem danego sędziego do sądu, istnieją tego rodzaju wątpliwości, iż sąd w składzie którego zasiada taki sędzia jest sądem nienależycie obsadzonym.
Jak wynika z akt, kwestia powołania sędziego orzekającego w sprawie nie wskazuje na zaistnienia takich wad, które powodowałyby konieczność uznania, że w istocie w tej konkretnej sprawie zachodzi bezwzględna przyczyna odwoławcza opisana w art. 439 § 1 pkt. 2 k.p.k. Kasacja w tym przedmiocie nie zawiera, poza sygnalizacją – żadnych argumentów, które mogłyby stać się podstawą analizy Sądu Najwyższego.Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji. [PGW] [ał]