Legislator Case Law & Legislation
V KK 435/22 AI generated

Supreme Court dismisses request to suspend execution of final judgment due to health grounds.

Case Number V KK 435/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the defense's request to suspend the execution of a final criminal judgment pending cassation. Although the defendant argued that his health condition threatened his life, the court found this insufficient under Article 532 § 1 of the Code of Criminal Procedure. The court ruled that such severe health issues require a separate application for deferment under the Criminal Execution Code rather than suspending the judgment itself.

Legislator headnote

AI generated

Art. 532 § 1 k.p.k.; Art. 9 k.k.w.; Suspension of execution of a final judgment is permitted only when a preliminary analysis of the cassation indicates its obvious correctness, as mere health threats do not justify suspending the immediate execution of a res judicata decision.

Keywords

AI generated
suspension of execution final judgment cassation proceedings health grounds criminal execution code res judicata immediate execution

Cited Legislation

AI generated
Art. 532 § 1 k.p.k.
Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k. w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji.
Art. 9 k.k.w.
Norma ta nie wskazuje wprawdzie przesłanek, od spełnienia których zależy wstrzymanie wykonalności zaskarżonego orzeczenia, ale niewątpliwie winna ona mieć zastosowanie do sytuacji wyjątkowych, wprowadza bowiem wyjątek od zasady niezwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, wynikającej z art. 9 k.k.w.
Art. 150 k.k.w.
Pobyt skazanego na oddziale ratunkowym w wyniku zamachu samobójczego czy leczenie psychiatryczne (w tym w placówce zamkniętej) mogą stanowić podstawę ubiegania się o odroczenie wykonania kary w trybie przewidzianym przez art. 150 k.k.w. lub art.
Art. 151 § 1 k.k.w.
lub art. 151 § 1 k.k.w. Mając powyższe na uwadze, wobec uznania wniosku obrońcy za bezzasadny, orzeczono jak w sentencji.
art. 200 § 1 k.k
skazanego z art. 200 § 1 k.k.
art. 532 § 1 k.p.k
Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k.
art. 9 k.k
Norma ta nie wskazuje wprawdzie przesłanek, od spełnienia których zależy wstrzymanie wykonalności zaskarżonego orzeczenia, ale niewątpliwie winna ona mieć zastosowanie do sytuacji wyjątkowych, wprowadza bowiem wyjątek od zasady niezwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, wynikającej z art. 9 k.k.w.
art. 150 k.k
Pobyt skazanego na oddziale ratunkowym w wyniku zamachu samobójczego czy leczenie psychiatryczne (w tym w placówce zamkniętej) mogą stanowić podstawę ubiegania się o odroczenie wykonania kary w trybie przewidzianym przez art. 150 k.k.w.
art. 151 § 1 k.k

Cited Case Law

AI generated
IV K.K. 347/03
postanowienie SN z dnia 18 listopada 2003 r., IV K.K. 347/03, OSNwSK 2003, poz.
WO 4/07
2465; postanowienie SN z dnia 22 lutego 2007 r., WO 4/07, OSNwSK 2007, poz.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V KK 435/22 POSTANOWIENIE Dnia 13 grudnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Roch w sprawie P. M. skazanego z art. 200 § 1 k.k. i innych po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 13 grudnia 2022 r. wniosku obrońcy skazanego w przedmiocie wstrzymania wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 27 maja 2022 r., sygn. akt IX Ka 734/21, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 21 września 2021 r., sygn. akt II K 168/19 p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k. w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Norma ta nie wskazuje wprawdzie przesłanek, od spełnienia których zależy wstrzymanie wykonalności zaskarżonego orzeczenia, ale niewątpliwie winna ona mieć zastosowanie do sytuacji wyjątkowych, wprowadza bowiem wyjątek od zasady niezwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, wynikającej z art. 9 k.k.w. Przypomnieć po pierwsze należy, że prawomocne wyroki sądowe korzystają z domniemania ich prawidłowości (res iudicata pro veritate accipitur).

W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalone jest przekonanie, ‎że zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania orzeczenia winno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne, i w zasadzie nieodwracalne, następstwa (zob. postanowienie SN z dnia 18 listopada 2003 r., IV K.K. 347/03, OSNwSK 2003, poz. 2465; postanowienie SN z dnia 22 lutego 2007 r., WO 4/07, OSNwSK 2007, poz. 493). Tego rodzaju następstwa złożonego nadzwyczajnego środka odwoławczego mogą zaistnieć wówczas, gdy już pobieżna analiza kasacji wskazuje na jej zasadność.

Wyjątkowy charakter instytucji kasacji i związane z tym procesowe skutki zastosowania instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. skutkować muszą przyjęciem, że wstrzymanie wykonania orzeczenia może nastąpić tylko wówczas, gdy zasadność złożonej kasacji jawi się jako nieomal pewna. Jedynie taka ocena może uzasadniać odstępstwo od nakazu bezzwłocznego wykonania prawomocnych orzeczeń. W sprawie niniejszej – nie przesądzając w tym miejscu w żadnej mierze końcowej oceny zasadności wniesionej kasacji – tego rodzaju okoliczności nie wystąpiły.

Podnoszone natomiast w uzasadnieniu wniosku okoliczności związane ze stanem zdrowia skazanego P. M., choćby miały charakter zagrażający jego życiu, nie stanowią podstawy podjęcia decyzji, o której mowa w art. 532 § 1 k.p.k. Pobyt skazanego na oddziale ratunkowym w wyniku zamachu samobójczego czy leczenie psychiatryczne (w tym w placówce zamkniętej) mogą stanowić podstawę ubiegania się o odroczenie wykonania kary w trybie przewidzianym przez art. 150 k.k.w. lub art. 151 § 1 k.k.w. Mając powyższe na uwadze, wobec uznania wniosku obrońcy za bezzasadny, orzeczono jak w sentencji.