Legislator Case Law & Legislation
V KK 419/25 AI generated

Supreme Court quashes lower court's fine for drunk driving due to statutory minimum fine violation.

Case Number V KK 419/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court quashed the lower court's ruling on the imposed fine while leaving the conviction and other penalties intact. The defendant was convicted of driving under the influence of amphetamines, but the General Prosecutor successfully argued that the fine of 100 daily units violated the mandatory minimum of 150 daily units under Article 37a of the Criminal Code. The court held that the lower court failed to apply the statutory minimum fine requirement, necessitating a retrial of the sentencing portion.

Legislator headnote

AI generated

Art. 178a § 1 k.k.; Art. 37a § 1 k.k.: When a crime punishable only by imprisonment is committed, a fine may be imposed as a substitute penalty only if it does not fall below the statutory minimum of 150 daily units.

Keywords

AI generated
drunk driving penalty substitute fine penalty statutory minimum fine Criminal Code amendment procedural error sentencing amphetamines intoxication Supreme Court cassation

Cited Legislation

AI generated
Art. 178a § 1 k.k.
skazanego z art. 178a § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 lutego 2026 r.
Art. 37a § 1 k.k.
Jak słusznie jednak zauważył skarżący w kasacji, odstępstwem od tej reguły mógłby być art. 37a k.k.
Art. 42 § 2 k.k.
178a § 1 k.k., za który wymierzył mu karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, ustając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 zł,2.na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat,3.na podstawie art.
Art. 43a § 2 k.k.
orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat,3.na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 5000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej,4.na postawie art.
Art. 63 § 4 k.k.
orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 5000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej,4.na postawie art. 63 § 4 k.k.
Art. 535 § 5 k.p.k.
Art. 1 pkt 68 ustawy z 7 lipca 2022 r. o zmianie ustawy Kodeks karny
Stosownie do treści art. 1 pkt 68 ustawy z 7 lipca 2022 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.
art. 42 § 2 k.k
178a § 1 k.k., za który wymierzył mu karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, ustając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 zł,2.na podstawie art. 42 § 2 k.k.
art. 63 § 4 k.k
orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 5000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej,4.na postawie art. 63 § 4 k.k.
art. 535 § 5 k.p.k
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

V KK 419/25 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 lutego 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Siwek (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Igor Zgoliński‎SSN Paweł Kołodziejski w sprawie H. C. skazanego z art. 178a § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 lutego 2026 r. kasacji Prokuratora Generalnego, od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Iławie z dnia 30 kwietnia 2025 r., sygn. akt II K 903/24, uchyla wyrok nakazowy w zaskarżonej części, tj. w jego pkt. I, co do wymierzonej skazanemu kary i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w Iławie do ponownego rozpoznania. Paweł Kołodziejski Marek Siwek Igor Zgoliński

UZASADNIENIE

H. C. został oskarżony o to, że w dniu 16 września 2024 r. w miejscowości S. w ruchu lądowym prowadził pojazd mechaniczny marki S. o nr rej. […] znajdując się pod wpływem środka odurzającego w postaci amfetaminy o stężeniu 109,7 ng/ml we krwi, tj. o popełnienie przestępstwa z art. 178a § 1 k.k.Sąd Rejonowy w Iławie wyrokiem z 30 kwietnia 2025 r., sygn. akt II K 903/24:1.oskarżonego H. C. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, który zakwalifikował jako występek z art. 178a § 1 k.k., za który wymierzył mu karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, ustając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 zł,2.na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat,3.na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 5000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej,4.na postawie art. 63 § 4 k.k. na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych zaliczył okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 22 października 2024 r.,5.zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, w tym opłaty.Wyrok ten nie został zaskarżony i uprawomocnił się 11 lipca 2025 r. (k. 107v.)Kasację od tego wyroku wniósł Prokurator Generalny, który zaskarżając go na niekorzyść H.

C., w zakresie rozstrzygnięcia zawartego w pkt. I dotyczącego orzeczenia o karze, zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 178a § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 października 2023 r., polegające na wymierzeniu oskarżonemu za przypisany mu występek popełniony w dniu 16 września 2024 r., na podstawie wskazanego przepisu samoistnej kary grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 30 zł każda, która to kara nie jest przewidziana w sankcji art. 178a § 1 k.k. stanowiącej wyłącznie o karze pozbawienia wolności do lat 3, gdzie jednocześnie – nieprzywołany w części dyspozytywnej wyroku nakazowego – przepis zezwalający na orzeczenie kary grzywny za przestępstwo zagrożone tylko karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat, a mianowicie art. 37a § 1 k.k., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 października 2023 r. stanowi, że kara grzywny nie może być niższa od 150 stawek dziennych.Wskazując na powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie wyroku nakazowego w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Iławie do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja jest oczywiście zasadna, dlatego podlegała uwzględnieniu na posiedzeniu bez udziału stron, zgodnie z art. 535 § 5 k.p.k.Rację ma Prokurator Generalny co do tego, że w niniejszej sprawie doszło do rażącej i mającej wpływ na treść wydanego orzeczenia obrazy prawa materialnego, tj. art. 178a § 1 k.k. Stosownie do treści art. 1 pkt 68 ustawy z 7 lipca 2022 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. z 2022 r., poz. 2600), obowiązującym od 1 października 2023 r. przepis ten uzyskał brzmienie „kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3”.Oczywistym jest więc, że w sankcji powołanej regulacji, obowiązującej zarówno w dacie popełnienia przez H. C. czynu z art. 178a § 1 k.k. (16 września 2024 r.), jak i w czasie wyrokowania przez Sąd Rejonowy (30 kwietnia 2025 r.), nie przewidziano możliwości orzeczenia kary grzywny, a jedynie karę pozbawienia wolności.

Jak słusznie jednak zauważył skarżący w kasacji, odstępstwem od tej reguły mógłby być art. 37a k.k. Przepis ten na mocy wskazanej wyżej ustawy również zyskał nowe brzmienie i aktualnie art. 37a § 1 k.k. stanowi że: „jeżeli przestępstwo jest zagrożone tylko karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat, a wymierzona za nie kara pozbawienia wolności nie byłaby surowsza od roku, sąd może zamiast tej kary orzec karę ograniczenia wolności nie niższą od 4 miesięcy albo grzywnę nie niższą od 150 stawek dziennych, w szczególności jeżeli równocześnie orzeka środek karny, środek kompensacyjny lub przepadek”.

Artykuł 37a § 1 k.k. uprawnia więc do wymierzenia samoistnej kary grzywny za czyn z art. 178a § 1 k.k. (zagrożony obecnie karą pozbawienia wolności do lat 3), pod warunkiem, że grzywna ta będzie orzeczona w wymiarze co najmniej 150 stawek dziennych.Z zaskarżonego wyroku, jak wyżej przytoczono, wynika, że Sąd Rejonowy w Iławie skazując H. C. za czyn z art. 178a § 1 k.k. wymierzył mu samoistną karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych liczonych po 30 zł każda. Wymierzona kara nie jest karą przewidzianą w sankcji przestępstwa stypizowanego w art. 178a § 1 k.k., a nic nie wskazuje na to, aby Sąd Rejonowy w Iławie zastosował wobec oskarżonego rozwiązanie z art. 37a § 1 k.k., skoro przepisu tego nie wskazał jako podstawy wymiaru kary, a nadto karę tę wymierzył poniżej granic przewidzianych w tym przepisie.W tej sytuacji trafnie skarżący podniósł, że Sąd Rejonowy rażąco naruszył przepis prawa materialnego – art. 178a § 1 k.k., co miało istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia.

Uchybienie to musiało prowadzić do uchylenia zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części, a więc co do orzeczenia o karze (pkt. I), gdyż w tym zakresie zachodzi konieczność ponownego rozpoznania sprawy, przy uwzględnieniu rozwiązań aktualnie przewidzianych w prawie karnym materialnym.Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji. [J.J.][r.g.] Paweł Kołodziejski Marek Siwek Igor Zgoliński