Supreme Court dismisses suspension request due to lack of significant probability of cassation success.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the defense's request to suspend the execution of the lower court's decision pending cassation review. The defense argued that the accused's employment had therapeutic value and that the case involved significant psychiatric issues, but failed to provide evidence suggesting the cassation would likely succeed. The court ruled that without demonstrating a high probability of overturning the judgment, the principle of immediate enforceability prevails, and the employment argument remains unproven.
Legislator headnote
AI generatedArt. 532 § 1 k.p.k.; Art. 9 § 1, 2 k.k.w.: The effectiveness of a request to suspend execution of a judgment pending cassation depends primarily on the weight of the cassation grounds, which must convince the court of a significant probability of the cassation's admissibility; mere assertions of therapeutic value or procedural quality without evidence of probable success do not justify suspension.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt V KK 409/19 POSTANOWIENIE Dnia 4 września 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie A. P. podejrzanego o czyn z art. 190a § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 4 września 2019 r. wniosku obrońcy podejrzanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 15 kwietnia 2019 r., sygn. akt IV Kz (…), utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w W. z dnia 21 lutego 2019 r., sygn. akt II K (…), p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
W kasacji obrońcy podejrzanego A. P. zamieszczony został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia Sądu Okręgowego w W.. Uzasadniając żądanie jego autor odwołał się do wagi zarzutów, które zostały podniesione w kasacji wskazując jednocześnie na wykonywanie przez podejrzanego pracy zarobkowej co jego zdaniem ma wartość terapeutyczną.Wniosek przedmiotowy na uwzględnienie nie zasługuje.W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że skuteczność wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia w trybie art. 532 § 1 k.p.k. jest związana w pierwszym rzędzie z wagą podniesionych w kasacji zarzutów, które już po wstępnej kontroli skargi przekonują o znacznym prawdopodobieństwie jej uwzględnienia.
To bowiem zasadność nadzwyczajnego środka zaskarżenia, warunkuje z kolei stwierdzenie, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji (w tym wypadku rozpoczęcie internacji związanej z ujawnioną u A. P. chorobą psychiczną), w sytuacji, gdy zaskarżone nią orzeczenie jest dotknięte oczywistymi błędami, może spowodować doznanie przez skazanego dolegliwości, której nie powinien ponieść.Zawarty w niniejszej kasacji wniosek obrońcy nie przekonuje, aby tego rodzaju sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie. Nie przesądzając przyszłego rozstrzygnięcia co do zasadności kasacji, w tym również wagi podniesionych w niej zarzutów, należy zauważyć, że w sprawie tej nie zostały przez autora wniosku przedstawione żadne tego rodzaju istotne względy, które już na tym etapie postępowania wskazywałyby na ewentualną merytoryczną nietrafność zaskarżonego kasacją orzeczenia, a tym samym uprawdopodobniały skuteczność nadzwyczajnego środka zaskarżenia.
Dotyczą one wprawdzie jakości kontroli odwoławczej przeprowadzonej w instancji ad quem, nie oznacza to wszakże, że już po wstępnym badaniu sprawy kasacja ta uznana być może – ze znacznym prawdopodobieństwem za zasadną. Stanowisko to wspiera chociażby argumentacja Prokurator Rejonowego w W. , który w pisemnej odpowiedzi na kasację (doręczonej stronom postępowania) wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. W tym stanie rzeczy bez znaczenia pozostaje okoliczność związana z terapeutycznym oddziaływaniem na podejrzanego wykonywanej przez niego aktualnie pracy co zresztą w tej sprawie, poza przypuszczeniem autora wniosku, nie zostało w żaden sposób udokumentowane.W tej sytuacji, respektując wyrażoną w art. 9 § 1 i 2 k.k.w. zasadę bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia (art. 532 § 1 k.p.k. a contrario).