Legislator Case Law & Legislation
V KK 403/23 AI generated

Supreme Court quashes summary conviction for violating a ban because the ban was not yet legally effective at the time of the offense.

Case Number V KK 403/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland quashed a summary conviction sentence for violating a court-ordered ban on driving vehicles. The prosecution argued that the defendant's act of driving on December 12, 2018, constituted a criminal offense under Article 244 of the Criminal Code. However, the court found that the specific ban order in question only became legally effective on December 21, 2018, meaning it could not serve as the legal basis for the conviction at the time the alleged crime occurred. Consequently, the court determined that the necessary conditions for a summary conviction were not met due to these temporal discrepancies and procedural doubts.

Legislator headnote

AI generated

Art. 244 k.k.; Art. 500 § 1, 3 k.p.k.: Summary conviction proceedings require absolute certainty regarding the facts and the legal basis; if the specific prohibition order was not yet legally effective at the time of the alleged violation, the case cannot be decided summarily and must be remanded for full trial.

Keywords

AI generated
summary conviction proceedings criminal code article 244 procedural law article 500 legal effectiveness of ban remittal to lower court

Cited Legislation

AI generated
Art. 244 k.k.
zarzucanego mu czynu wypełniającego dyspozycję art. 244 k.k. i za to na podstawie art.
Art. 37a k.k.
Art. 34 § 1a pkt 1 k.k.
z art. 34 § 1a pkt 1 k.k. w zw.
Art. 35 § 1 k.k.
z art. 35 § 1 k.k. wymierzono oskarżonemu karę 1 roku i 4 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym.
Art. 42 § 1a pkt 2 k.k.
Na podstawie art. 42 § 1a pkt 2 k.k. orzeczono wobec oskarżonego A.F.
Art. 500 § 1 k.p.k.
521 § 1 k.p.k., zarzucając wyrokowi „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 500 § 1 i 3 k.p.k., polegające na wydaniu wobec A.F.
Art. 500 § 3 k.p.k.
521 § 1 k.p.k., zarzucając wyrokowi „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 500 § 1 i 3 k.p.k., polegające na wydaniu wobec A.F.
Art. 521 § 1 k.p.k.
Od tego orzeczenia kasację na korzyść skazanego wniósł Prokurator Generalny w trybie art. 521 § 1 k.p.k., zarzucając wyrokowi „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art.
Art. 535 § 5 k.p.k.
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu ‎w dniu 16 listopada 2023 r., w trybie art. 535 § 5 k.p.k.‎kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego,‎od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi‎z dnia 8 kwietnia 2020 r., sygn.
art. 244 k.k
V KK 403/23 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 listopada 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek (przewodniczący)‎SSN Eugeniusz Wildowicz‎SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca)Protokolant Katarzyna Wełpa w sprawie A.F.‎skazanego z art. 244 k.k.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

V KK 403/23 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 listopada 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek (przewodniczący)‎SSN Eugeniusz Wildowicz‎SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca)Protokolant Katarzyna Wełpa w sprawie A.F.‎skazanego z art. 244 k.k. ‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu ‎w dniu 16 listopada 2023 r., w trybie art. 535 § 5 k.p.k.‎kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego,‎od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi‎z dnia 8 kwietnia 2020 r., sygn. akt V K 346/20, uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi w celu ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi z dnia 8 kwietnia 2020 r. (sygn. akt V K 346/20) uznano oskarżonego A.F. za winnego tego, że w dniu 12 grudnia 2018 r. w Łodzi, prowadząc pojazd marki R. o nr rej. […], nie stosował się do orzeczonego wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 12 października 2018 r., wydanym w sprawie o sygn. akt IV W […], zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, tj. zarzucanego mu czynu wypełniającego dyspozycję art. 244 k.k. i za to na podstawie art. 244 k.k. w zw. z art. 37a k.k. w zw. z art. 34 § 1a pkt 1 k.k. w zw. z art. 35 § 1 k.k. wymierzono oskarżonemu karę 1 roku i 4 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym.

Na podstawie art. 42 § 1a pkt 2 k.k. orzeczono wobec oskarżonego A.F. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat.Wyrok powyższy uprawomocnił się bez zaskarżenia. Od tego orzeczenia kasację na korzyść skazanego wniósł Prokurator Generalny w trybie art. 521 § 1 k.p.k., zarzucając wyrokowi „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 500 § 1 i 3 k.p.k., polegające na wydaniu wobec A.F. wyroku w postępowaniu nakazowym, mimo iż okoliczności opisanego w akcie oskarżenia czynu z art. 244 k.k., popełnionego w dniu 12 grudnia 2018 r. oraz wina oskarżonego, w świetle całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, budziły wątpliwości w odniesieniu do przyjęcia, że wymieniony nie stosował się do zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, orzeczonego wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 12 października 2018 r. o sygn. akt IV W […], gdyż z materiału tego wynika, że przedmiotowy wyrok nakazowy uprawomocni! się w dniu 21 grudnia 2018 r., a zatem w dacie przypisanego oskarżonemu zachowania, tj. 12 grudnia 2018 r., nie obowiązywał w obrocie prawnym, a tym samym nie mógł stanowić podstawy pociągnięcia wymienionego do odpowiedzialności karnej za występek z art. 244 k.k.”Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku nakazowego i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja okazała się zasadna. Powszechnie w orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że orzekanie w trybie postępowania nakazowego może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy sąd - dysponując materiałem dowodowym zebranym w postępowaniu przygotowawczym - może stwierdzić, że okoliczności czynu i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości. Chodzi zatem o ustalenia w zakresie sprawstwa czynu, jak również wszelkie okoliczności mające wpływ na dokonanie jego właściwej oceny prawnej.Warunki te w niniejszej sprawie nie zostały spełnione.

Istniały bowiem wątpliwości co do możliwości przyjęcia, że oskarżony A.F. kierując pojazdem w dniu 12 grudnia 2018 r. nie stosował się do środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, orzeczonego wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 12 października 2018 r. o sygn. akt IV W […]. Jak bowiem wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postaci odpisu przedmiotowego wyroku nakazowego o sygn. akt IV W […] – uprawomocnił się on dopiero w dniu 21 grudnia 2018 r. (k. 6 - akta o sygn. V K […]1).

Oznacza to, że w chwili czynu przypisanego wyrokiem w sprawie V K […]1, orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych nie było jeszcze prawomocne, a więc nie mogło stanowić podstawy kwalifikacji prawnej z art. 244 k.k. Jak wskazuje jednak Prokurator Generalny, kwestia prawidłowości ostatecznego ustalenia daty uprawomocnienia się tego wyroku także powinna być przedmiotem dalszych ocen. Wskazuje on na kwestie związane z brakami (lub rozbieżnościami) w aktach sprawy dotyczącymi prawidłowości doręczenia oskarżonemu odpisu wyroku nakazowego.

W systemie EPO widnieją dwa awiza, natomiast brak adnotacji o drugiej awizacji w przypadku papierowej korespondencji zwróconej sądowi. Konieczność pogłębionej analizy tego wątku (wpływa to bezpośrednio na kwestię daty uprawomocnienia się wyroku) powoduje, że orzekanie w trybie nakazowym nie było w niniejszej sprawie możliwe. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji. WZ [ał]