Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded for failure to address specific appeal arguments in defamation case.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded without a hearing. The appellant failed to identify specific procedural errors despite citing general rules and case law. Consequently, the lower court's decision upholding the acquittal in the defamation case stands.
Legislator headnote
AI generatedArt. 433 § 2 k.p.k.; Art. 457 § 3 k.p.k.: Cassation is inadmissible if the appeal is obviously unfounded because the court of second instance properly addressed all significant arguments raised by the appellant.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt V KK 39/19 POSTANOWIENIE Dnia 18 kwietnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3 k.p.k.), po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2019r., sprawy K. Ł. i D. K.uniewinnionych od zarzutu popełnienia czynu z art. 212 § 1 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycielki prywatnej od wyroku Sądu Okręgowego w O.z dnia 28 września 2018r., sygn. akt VII Ka […], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G.z dnia 14 marca 2018r., sygn. akt II K […], p o s t a n o w i ł:
1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2. obciążyć oskarżycielkę prywatną kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne. UZASADNIENIESąd Rejonowy w G., wyrokiem z 14 marca 2018 r., uniewinnił K. Ł. i D. K. od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 212 § 1 k.k. polegającego na pomówieniu J. T. na sesji Rady Miejskiej w K. o niszczenie dokumentów szkolnych, co mogło narazić ją na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania zawodu nauczyciela. Sąd Okręgowy w O., po rozpoznaniu w dniu 28 września 2018 r. apelacji pełnomocnika oskarżycielki prywatnej, utrzymał w mocy pierwszoinstancyjny wyrok.Kasację od prawomocnego wyroku Sądu odwoławczego złożył pełnomocnik J.
T., zarzucając rażącą i mającą istotny wpływ na treść orzeczenia obrazę art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. polegającą na „faktycznym nierozważeniu zarzutów apelacji (…) dotyczących obrazy art. 94 § 1 k.p.k., art. 170 § 1 k.p.k. i art. 167 k.p.k.”. W konsekwencji autor kasacji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się niezasadna – i to w stopniu oczywistym.Uważna lektura motywacyjnej części zaskarżonego wyroku uprawniała do stwierdzenia, że Sąd ad quem wywiązał się ze wszystkich ciążących na nim powinności.
W szczególności nie uszedł jego uwagi żaden z mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy zarzutów sformułowanych w apelacji. Co prawda autor kasacji przypomniał kilka ogólnych reguł rządzących postępowaniem odwoławczym, w tym dwa judykaty Sądu Najwyższego i zapatrywania jednego z przedstawicieli nauki prawa, niemniej powstrzymał się od wskazania konkretnych uchybień, których miałby dopuścić się Sąd drugiej instancji. Jego teza o „nieprzeprowadzeniu dowodów wnioskowanych przez oskarżycielkę” nie tylko nie została w jakimkolwiek stopniu rozwinięta, ale też nie znalazła żadnego pokrycia w dokumentacji procesowej.
Protokół rozprawy głównej z 28 lutego 2018 r. pozwalał uznać, że w poczet materiału dowodowego, który był podstawą wyrokowania, zaliczono wszystkie dokumenty załączone do akt sprawy.Wypada w tym miejscu wspomnieć, że całkowicie chybiony był zgłoszony w apelacji postulat badania istnienia konfliktu między stronami, skoro okoliczność ta nie budziła kontrowersji.Dlatego Sąd Najwyższy oddalił kasację na posiedzeniu bez udziału stron trybie przewidzianym w art. 535 § 3 k.p.k. Kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne obciążono oskarżycielkę prywatną po myśli art. 636 § 1 i 3 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k.