Supreme Court dismisses appeal for conditional suspension of criminal proceedings due to non-compliance with Article 439 of the Code of Criminal Procedure.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defense regarding a conditional suspension of criminal proceedings. The defense argued that the lower court's imposition of a public debt obligation violated the law, but the court found this constituted a material legal error rather than a formal defect under Article 439 of the Code of Criminal Procedure. Consequently, the appeal was rejected because the alleged error did not fit the specific grounds for cassation, resulting in the case being left without consideration.
Legislator headnote
AI generatedArt. 439 k.p.k.; Art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.; A cassation appeal must cite a formal defect under Article 439 of the Code of Criminal Procedure; if the alleged error is merely a material legal dispute not creating a contradiction in the judgment's text, the appeal is inadmissible and must be left without consideration.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V KK 362/18 POSTANOWIENIE Dnia 19 września 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie A. B.co do którego postępowanie o czyn z art. 77 § 2 k.k.s. i in. warunkowo umorzono po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 19 września 2018 r. kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w O.z dnia 18 kwietnia 2018 r., sygn. akt VII Ka […]zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w O.z dnia 2 listopada 2017 r., sygn. akt II K […]na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i w zw. z art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: I. Kasację obrońcy pozostawić bez rozpoznania; II. Obciążyć A.B. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Prawomocnym wyrokiem umorzono warunkowo postępowanie karne wobec A. B. na okres próby jednego roku i nałożono na oskarżonego obowiązek uiszczenia na rzecz Skarbu Państwa należności publicznoprawnej w kwocie 274.876,21 zł. (pkt I lit. c). Podstawą nałożenia takiego obowiązku był przepis art. 41 § 2 k.k.s. Z przepisu art. 523 § 2 i § 4 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. wynika, że taki wyrok (warunkowo umarzający postępowanie karne) może być zaskarżony kasacją strony tylko w układzie, gdy wskaże się uchybienie wymienione w art. 439 k.p.k.
Rzecz jasna, wskazanie takiego uchybienia nie może mieć charakter formalnego, ale musi być wskazaniem rzeczywistym (np. postanowienie SN z dnia 10.12. 2014 r., IV KK 215/14, OSNKW 2015, nr 5 poz. 43); chodzi bowiem o to, aby uchybienie opisane w kasacji mieściło się w formule tych uchybień, które określone są w przepisie art. 439 k.p.k. Tego wymogu nie spełnia kasacja wniesiona w tej sprawie. Jedynym zarzutem, który dotyczy formalnie uchybienia wskazanego w art. 439 §v 1 k.p.k. jest wadliwość sformułowania wyroku w zakresie obowiązku naprawienia szkody (zarzut pod lit. A).
W kasacji uchybienie to została zakwalifikowane przez obrońcę, jako naruszenie przepisu art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k. Przypomnieć należy, że w tej jednostce redakcyjnej wskazano, iż podlega uchyleniu orzeczenie, w którym zachodzi sprzeczność w jego treści, uniemożliwiająca jego wykonanie. Ma być to sprzeczność w samej treści takiego orzeczenia. Tymczasem, obrońca stawiając taki zarzut nie wskazuje na istniejącą sprzeczność w treści zaskarżonego wyroku, ale kwestionuje podstawę prawną nałożenia takiego obowiązku na A. B., twierdząc w uzasadnieniu kasacji, iż sąd odwoławczy w odniesieniu do przypisanego sprawcy przestępstwa nie mógł tego, bez obrazy art. 77 k.k.s, uczynić, albowiem przepis ten nie zawiera w swojej treści określenia o uszczupleniu należności publicznoprawnej.
Zatem, w kasacji opisane uchybienie ma postać naruszenia prawa materialnego, a nie sprzeczności w treści prawomocnego wyroku. Pozostałe zarzuty kasacji nie dotyczą nawet od strony formalnej uchybień z art. 439 k.p.k., co musiało skutkować pozostawieniem kasacji bez rozpoznania.Mając na uwadze, że podniesione uchybienie w rzeczywistości nie mieści się w przepisie art. 439 § 1 k.p.k., a kasacja została jedynie formalnie tak zredagowana aby spełniała wymogi kasacji dopuszczalnej, z uwagi na uregulowanie art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k., uznać należało, że nie powinna zostać przyjęta, a skoro została przyjęta (art. 530 § 1 k.p.k.), to obowiązkiem Sądu Najwyższego było pozostawienie jej bez rozpoznania (por. postanowienia SN: z dnia 6.12.2002 r., IV KK 376/02, OSNKW 2003, nr 2, poz. 18; z dnia 11.12.2013 r., IV KK 402/13, OSNKW 2014, nr 5, poz. 39; z dnia 10.12. 2014 r., IV KK 215/14, OSNKW 2015, nr 5 poz. 43; z dnia 1.06.2016 r., IV KK 182/16, Lex nr 2142488).
Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego wynika z treści art. 637a k.p.k. w zw. z art. 637 § 1 (por. także postanowienie SN z dnia 3.08.2011 r., III KK 196/11, Lex nr 955022).Z tych powodów orzeczono jak w postanowieniu.