Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V KK 362/12 AI generated

Criminal appeal dismissed as obviously groundless due to procedural review of facts and legal qualification issues.

Case Number V KK 362/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously groundless, rejecting arguments regarding evidence evaluation and legal qualification. The defense claimed the lower court erred in applying Article 156 § 3 of the Criminal Code instead of Article 155, while the prosecution maintained the facts supported the conviction. The court ruled that the appeal improperly sought to re-examine factual findings already conclusively established by the appellate court, violating the distinct nature of cassation proceedings.

Legislator headnote

AI generated

Art. 535 § 3 k.p.k.; Kasacja w postępowaniu karnym jest bezzasadna w stopniu oczywistym, gdy skarżący kwestionuje ustalenia faktyczne już jednoznacznie rozstrzygnięte w instancji odwoławczej lub łączy zarzut błędnej kwalifikacji prawnej z podważeniem tych ustaleń.

Keywords

AI generated
cassation appeal obviously groundless factual findings legal qualification criminal procedure evidence evaluation in dubio pro reo

Cited Legislation

AI generated
Art. 535 § 3 k.p.k.
akt V KK 362/12 POSTANOWIENIE Dnia 15 stycznia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 15 stycznia 2013r.
art. 535 § 3 k.p.k
akt V KK 362/12 POSTANOWIENIE Dnia 15 stycznia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 15 stycznia 2013r.
art. 156 § 3 k.k
W.‎skazany z art. 156 § 3 k.k.‎z powodu kasacji obrońcy skazanego‎od wyroku Sądu Apelacyjnego ‎z dnia 5 czerwca 2012 r., ‎utrzymującego częściowo w mocy wyrok Sądu Okręgowego w L.‎z dnia 1 marca 2012 r., p o s t a n o w i ł:
art. 155 k.k

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V KK 362/12 POSTANOWIENIE Dnia 15 stycznia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 15 stycznia 2013r. sprawy S. W. W.‎skazany z art. 156 § 3 k.k.‎z powodu kasacji obrońcy skazanego‎od wyroku Sądu Apelacyjnego ‎z dnia 5 czerwca 2012 r., ‎utrzymującego częściowo w mocy wyrok Sądu Okręgowego w L.‎z dnia 1 marca 2012 r., p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEKasację obrońcy skazanego należało uznać za bezzasadną w stopniu oczywistym. Pierwszy zarzut podniesiony w kasacji dotyczy naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów i zasady in dubio pro reo. Drugi zarzut dotyczy błędnej kwalifikacji prawnej, tj. przyjęcia przestępstwa z art. 156 § 3 k.k. zamiast z art. 155 k.k. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym.

Zacząć trzeba od spostrzeżenia, że zarzuty dotyczące naruszenia prawa procesowego w istocie zmierzają do weryfikacji dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych. Ustalenia te były przedmiotem apelacji i zostały przez Sąd odwoławczy wyczerpująco i przekonująco rozpoznane (zob. s. 5 i n. uzasadnienia wyroku II instancji). W ocenie Sądu Najwyższego kontrola instancyjna była w niniejszej sprawie przeprowadzona z zachowaniem wszelkich jej standardów. Kasacja zmierza więc jedynie do powtórzenia kontroli instancyjnej, co kłóci się z istotą postępowania kasacyjnego.

Co do drugiego zarzutu, zauważyć trzeba, że zarzut przyjęcia błędnej kwalifikacji prawnej może być stawiany sensownie tylko wówczas, gdy skarżący nie kwestionuje ustaleń faktycznych. W kasacji (podobnie jak i w apelacji) połączono te zarzuty. Co więcej, zarzut ten sprowadza się w istocie do zakwestionowania przyjętego umyślno-nieumyślnego charakteru czynu skazanego, a więc zmierza do podważenia przyjętych w tym zakresie ustaleń faktycznych. Sąd Najwyższy uznał, że Sąd odwoławczy nie tylko poprawnie zaaprobował kwalifikację przyjętą przez Sąd I instancji, ale i należycie to stanowisko uzasadnił (rozważania w tym zakresie zawarte są na s. 8-9 uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego), co czyni zarzut kasacyjny niezasadnym w stopniu oczywistym.Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji