Supreme Court dismissed cassation as obviously groundless for attacking first-instance factual findings without procedural impact.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously groundless, ordering the appellant to bear the costs. The appellant argued that the lower courts violated the principle of free evaluation of evidence regarding witness testimonies and failed to address specific appeal arguments. The court rejected this, ruling that the appellate court properly exercised its supervisory role and that the contested witness statements did not alter the final judgment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 535 § 3 k.p.k.; Art. 433 § 2 k.p.k.; Art. 457 § 3 k.p.k.: A cassation appeal is admissible only if it demonstrates a procedural violation with significant impact on the verdict; direct attacks on first-instance factual findings are inadmissible unless necessary for reviewing the appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V KK 353/16 POSTANOWIENIE Dnia 25 stycznia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel w sprawie A. S. skazanego z art. 197 § 3 pkt 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 stycznia 2017 r., kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 23 czerwca 2016 r., sygn. akt II AKa […], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w S. z dnia 15 lutego 2016 r., sygn. akt III K […], p o s t a n o w i ł:
1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2) zasądzić od skazanego koszty sądowe postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Okręgowego w S. z dnia 15 lutego 2016 r. (sygn. akt III K (…)) A. S. został uznany winnym czynów z art. 197 § 3 pkt 1 k.k. oraz z art. 207 § 1 k.k., za które wymierzono mu karę łączną 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności.Wyrok ten został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 23 czerwca 2016 r. (sygn. akt II AKa […]).Od powyższego prawomocnego orzeczenia kasację wniósł obrońca skazanego, zarzucając przedmiotowemu rozstrzygnięciu rażące naruszenie przepisów prawa procesowego mające istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a mianowicie naruszenie art. 7 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. polegające na przekroczeniu zasady swobodnej oceny dowodów w odniesieniu do zeznań świadków M.
S. oraz E. K. złożonych na rozprawie w dniu 23 czerwca 2016 r. oraz w postępowaniu przygotowawczym, a także brak poprawnego odniesienia się do zarzutów zawartych w apelacji od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 15 lutego 2016 r. a dotyczących błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia.Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 23 czerwca 2016 r. oraz poprzedzającego go wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 15 lutego 2016 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji.W odpowiedzi na powyższą kasację Prokurator Rejonowy w S. wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się bezzasadna w stopniu umożliwiającym je rozpoznanie w trybie art. 535 § 3 k.p.k.Analiza uzasadnienia kasacji w powiazaniu z zarzutami postawionymi w jej petitum utwierdza w przekonaniu, że skorzystanie z tego nadzwyczajnego środka odwoławczego w rzeczywistości stanowi próbę podważenia ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd I instancji a podzielonych przez Sąd odwoławczy.
Kontestowanie wniosków wyprowadzonych przez Sąd odwoławczy po przesłuchaniu na rozprawie apelacyjnej świadków M. S. oraz E. K. nie ma związku tak naprawdę z ich depozycjami, ale z wnioskami wyciągniętymi z materiału dowodowego przez Sąd I instancji. Zeznania tychże świadków nie przyniosły przełomowej wiedzy i nie wpłynęły na treść finalnego rozstrzygnięcia (por. s. 8-10 uzasadnienia). Z tym wnioskiem Sądu odwoławczego nie zgadza się skarżący. Jednakże nie prezentuje przekonywujących argumentów, które obrazowałyby jakie to naruszenia procedury karnej występują w sprawie w tym jej aspekcie.Ponadto zdaniem Sądu Najwyższego Sąd odwoławczy dopełnił standardu kontroli apelacyjnej wynikającej z art. 433 § 2 k.p.k. oraz art. 457 § 3 k.p.k.
Biorąc pod uwagę jakość i zakres wywodów sąd a quo oraz samej apelacji – był uprawniony by w taki a nie inny sposób podsumować swoje rozważania. Ponadto skarżący kasacyjnie nie wykazał, że nawet jeśli miałoby to stanowić naruszenie prawa procesowego, to w jaki istotny sposób mogło wpłynąć na finalne rozstrzygniecie.Pamiętać należy, że niedopuszczalne jest bezpośrednie atakowanie w kasacji orzeczenia sądu I instancji, a także kwestionowanie ustaleń faktycznych. Zarzuty podniesione w kasacji pod adresem orzeczenia sądu I instancji podlegają rozważeniu przez sąd kasacyjny tylko w takim zakresie, w jakim jest to nieodzowne dla należytego rozpoznania zarzutów stawianych orzeczeniu sądu odwoławczego.
Rolą sądu kasacyjnego nie jest bowiem ponowne "dublujące" kontrolę apelacyjną rozpoznawanie zarzutów stawianych przez skarżącego orzeczeniu sądu I instancji (tak SN w postanowieniu z dnia 22 listopada 2016 r., IV KK 357/16).Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji. l.n