Legislator Case Law & Legislation
V KK 348/12 AI generated

Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded for attempting to retry first-instance appeal merits via cassation.

Case Number V KK 348/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded because the defendant attempted to retry the merits of the first-instance appeal, which is procedurally impermissible. The defense argued that the appellate court improperly rejected requests for a new victim interview and failed to consider new evidence, but the court found no specific grounds for this claim. Consequently, the court ruled that the appeal violated procedural rules by seeking a second review of the first-instance judgment.

Legislator headnote

AI generated

Art. 433§2 k.p.k.; Art. 457§3 k.p.k.: Cassation cannot be used to retry the merits of a first-instance appeal; such attempts render the cassation obviously unfounded.

Keywords

AI generated
cassation appeal procedural bar first instance appeal obviously unfounded retrial of merits minor victim interview evidence admissibility

Cited Legislation

AI generated
Art. 433§2 k.p.k.
91§1 kk podstawę orzeczenia o środku karnym, a w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.W kasacji od prawomocnego wyroku obrońca skazanego podniósł zarzuty rażącego naruszenia art. 433§2 kpk i art.
Art. 457§3 k.p.k.
433§2 kpk i art. 457§3 kpk, mającego istotny wpływ na treść wyroku, przez:-nienależyte rozważenie zarzutu apelacji i uznanie, że nie wystąpiły nowe istotne okoliczności uzasadniające ponowne przesłuchanie na rozprawie małoletniej pokrzywdzonej B.
Art. 185a§1 k.p.k.
Art. 636§1 k.p.k.
Art. 518 k.p.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V KK 348/12 POSTANOWIENIE Dnia 1 marca 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Gradzik na posiedzeniu w trybie art. 535§3 kpk po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 1 marca 2013 r., sprawy R. P. skazanego z art. 197§3 pkt 1,2 i 3 kk z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 5 kwietnia 2012r., zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w J. z dnia 22 grudnia 2011 r. p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego, w tym nieuiszczoną opłatą od kasacji w kwocie 750 (siedemset pięćdziesiąt) zł. UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 22 grudnia 2011r., Sąd Okręgowy w J. skazał R. P. na karę 5 lat pozbawienia wolności za trzy przestępstwa z art. 197§3 pkt 1,2,3 kk w zw. z art. 197§1 kk popełnione w warunkach ciągu przestępstw (art. 91§1 kk), polegające na doprowadzeniu podstępem i przemocą małoletniej poniżej 15 lat B. K, we współdziałaniu z inną osobą, do obcowania płciowego.Na podstawie art. 41a§2 kk Sąd ten orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu kontaktowania się z B.

K. przez 10 lat.Po rozpoznaniu apelacji wniesionych przez prokuratora i oskarżonego Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2012r., uzupełnił o art. 91§1 kk podstawę orzeczenia o środku karnym, a w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.W kasacji od prawomocnego wyroku obrońca skazanego podniósł zarzuty rażącego naruszenia art. 433§2 kpk i art. 457§3 kpk, mającego istotny wpływ na treść wyroku, przez:-nienależyte rozważenie zarzutu apelacji i uznanie, że nie wystąpiły nowe istotne okoliczności uzasadniające ponowne przesłuchanie na rozprawie małoletniej pokrzywdzonej B.

K.;- niezasadne zaakceptowanie przez Sąd Apelacyjny ustalenia, że świadek E. K. dowiedziała się o fakcie gwałtu na B. K. dopiero podczas rozpytywania w Komisariacie Policji;- nienależytym rozważeniu zarzutów apelacji kwestionujących oddalenie wniosków dowodowych obrońcy, przy uznaniu, że przesłuchanie lekarza ginekologa, który badał pokrzywdzoną po zdarzeniach objętych oskarżeniem, a także dowód z bilingu rozmów M. P., nie miałyby znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy; nadto na niedopuszczeniu dowodu z opinii biegłego z zakresu seksuologii dla ustalenia czy pokrzywdzona była obiektem molestowania seksualnego.W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie wyroków Sądów obu instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.W istocie całość kasacji sprowadza się do zarzutu nienależytego rozpoznania przez Sąd Apelacyjny zarzutów podniesionych przez obrońcę w apelacji od wyroku Sądu I instancji.

Argumentacja zawarta w uzasadnieniu kasacji wskazuje na to, że nienależyte rozpoznanie apelacji miałoby polegać na tym, iż nie została ona uwzględniona. Skarżący nie wskazał w czym miałoby się przejawiać nierozważenie zarzutów apelacji (art. 433§2 kpk), bądź niepodanie w uzasadnieniu wyroku dlaczego Sąd odwoławczy uznał te zarzuty za niezasadne (art. 457§3 kpk). Podtrzymywał natomiast stanowisko, że wysunięte w apelacji zarzuty powinny były zostać uwzględnione. Taki sposób skarżenia prawomocnego wyroku kasacją świadczy o tym, że skarżący zmierzał do ponowienia kontroli apelacyjnej wyroku Sądu I instancji, co przecież jest proceduralnie niedopuszczalne.

Tak skonstruowana kasacja, już z tych powodów jawi się jako bezzasadna w stopniu oczywistym.Krótko więc tylko odnosząc się do poszczególnych zarzutów kasacji należy stwierdzić, że;- Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu rzeczowo wykazał, dlaczego aprobował oddalenie przez sąd meriti wniosku o ponowne przesłuchanie B. K., w sytuacji, gdy w myśl art. 185a§1 kpk w sprawie o przestępstwa zarzucone oskarżonemu, pokrzywdzonego, który nie ukończył 15 lat przesłuchuje się tylko raz (nota bene w niniejszej sprawie przesłuchano ją dwukrotnie w postępowaniu przygotowawczym), a nadto, dlaczego nie zaistniały „istotne okoliczności” w rozumieniu tego przepisu, które uzasadniałyby konieczność kolejnego przesłuchiwania małoletniej;- w uzasadnieniu prawomocnego wyroku przekonująco wywiedziono, że dla merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie nie mogło mieć istotnego znaczenia w jakiej fazie postępowania świadek E. K. poznała określone szczegóły dotyczące czynów zarzuconych oskarżonemu; wszak ustalenia co do ich popełnienia zostały poczynione na podstawie innych dowodów; wysunięcie odnośnego zarzutu w apelacji nie mogło więc prowadzić do podważenia tych ustaleń;- w uzasadnieniu tegoż wyroku Sąd Apelacyjny odniósł się do wszystkich dalszych kwestii podniesionych w kasacji pod zbiorczą formułą zarzutu niezasadnego oddalenia wniosków dowodowych, tj. o przesłuchanie lekarza ginekologa, który badał pokrzywdzoną i pozyskanie bilingów rozmów telefonicznych matki oskarżonego, a także nieodrzucenia opinii biegłej psycholog M.

G. i powołania kolejnego jeszcze biegłego. Nie ma żadnych podstaw do twierdzenia, że rozpoznanie apelacji w tym zakresie nastąpiło z obrazą któregokolwiek ze wskazanych przez skarżącego przepisów.W tym stanie rzeczy kasację obrońcy skazanego należało oddalić jako oczywiście bezzasadną.O obciążeniu skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 636§1 kpk w zw. z art. 518 kpk.