Supreme Court quashes lower court's dismissal of combined sentencing due to lack of legal conditions for joint punishment.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court partially quashed the District Court of Łódź's decision to dismiss proceedings regarding two specific crimes, ruling that the dismissal was legally unfounded. The defendant had committed multiple offenses creating conditions for combined sentencing, yet the lower court incorrectly applied the statute for dismissing proceedings instead of issuing a joint verdict. The Court held that the appellate court failed to recognize these conditions on its own initiative, resulting in a grossly unfair outcome that necessitated remanding the case for reconsideration.
Legislator headnote
AI generatedArt. 572 k.p.k.; Art. 85 § 1 k.k.: When conditions for a joint verdict exist, a dismissal of proceedings is improper, and the appellate court must correct this error sua sponte to avoid gross unfairness.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
V KK 342/25 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 listopada 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz (przewodniczący)SSN Waldemar Płóciennik (sprawozdawca)SSN Zbigniew Puszkarski w sprawie D.D. w przedmiocie wyroku łącznego po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu.13 listopada 2025 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 22 maja 2023 r., sygn. akt V Ka 461/23, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi z dnia 26 stycznia 2023 r., sygn. akt IV 850/22, uchyla pkt 2 zaskarżonego wyroku, tj. w części utrzymującej w mocy pkt 3 wyroku Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi co do umorzenia postępowania w odniesieniu do wyroków w sprawach V K 81/21 oraz VI K 114/21 i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Łodzi w uchylonym zakresie. Waldemar Płóciennik Kazimierz Klugiewicz Zbigniew Puszkarski
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi wyrokiem łącznym z dnia 26 stycznia 2023 r., sygn. akt IV K 850/22, po rozpoznaniu sprawy D.D. skazanego prawomocnymi wyrokami:I. Sądu Rejonowego dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi z dnia 29 stycznia 2021 r., sygn. akt V K 83/21, za popełnienie w dniu 19 grudnia 2020 r. przestępstwa z art. 278 § 1 k.k., na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym,II. Sądu Rejonowego dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi z dnia 30 marca 2021 r., sygn. akt VI K 114/21, za popełnienie w dniu 24 grudnia 2020 r. przestępstwa z art. 278 § 1 k.k., na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym,III.
Sądu Rejonowego dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. akt V K 1123/21, za popełnienie w dniu 12 czerwca 2021 r. przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., na karę roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym,IV. Sądu Rejonowego dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi z dnia 29 kwietnia 2022 r., sygn. akt IV K 167/22, za popełnienie:a) w dniu 12 grudnia 2021 r. przestępstwa z art. 278 § 1 k.k., na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności,b) w dniu 13 maja 2021 r. przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., na karę 4 miesięcy pozbawienia wolnościgdzie, w miejsce kar jednostkowych, Sąd wymierzył karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności,1. na podstawie art. 85 § 1 k.k., art. 86 § 1 k.k. i art. 87 § 1 k.k. połączył kary jednostkowe ograniczenia wolności, z wyroków z pkt III w sprawie V K 1123/21 oraz pkt IV b - sygn. akt IV K 167/22, a w ich miejsce wymierzył karę roku pozbawienia wolności;2. na podstawie art. 577 k.p.k. zaliczył skazanemu na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okresy rzeczywistego pozbawienia wolności:a. od dnia 12 grudnia 2021 r. godz. 12:30 do dnia 13 grudnia 2021 r. godz. 12:00 oraz od dnia 13 maja 2021 r. godz. 13:50 do dnia 14 maja 2021 r. oraz od dnia 30 sierpnia 2022 r. - ze sprawy o sygn. akt IV K 167/22 (pkt IV),b. od dnia 12 czerwca 2021 r. od godz. 19:45 do dnia 14 czerwca 2021 r. do godz. 11:30 - ze sprawy o sygn. akt V K 1123/21 (pkt III),3. na podstawie art. 572 k.p.k. umorzył postępowanie o wydanie wyroku łącznego w zakresie wyroków: z pkt I - o sygn. akt V K 83/21, pkt II - o sygn. akt VI K 114/21 oraz co do kary z pkt IV a - sygn. akt IV K 167/22;4. zwolnił skazanego z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.Apelację na korzyść skazanego wniósł obrońca, który zaskarżając wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze łącznej, na podstawie art. 427 § 1 i 2 oraz art. 438 pkt 3 i 4 k.p.k. zarzucił rażącą niewspółmierność orzeczonej w stosunku do skazanego kary w wymiarze roku pozbawienia wolności, podczas gdy możliwym było wymierzenie mu kary łącznej w granicach od 9 miesięcy pozbawienia wolności do roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności.
Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie wobec skazanego D. D. kary pozbawienia wolności w dolnej granicy ustawowego zagrożenia stosując zasadę pełnej absorpcji, tj. w wymierze 9 miesięcy pozbawienia wolności.Wyrokiem z dnia 22 maja 2023 r., sygn. akt V Ka 461/23, Sąd Okręgowy w Łodzi:1. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że z punktu 1 wyeliminował, po słowach: „łączy kary jednostkowe”, sformułowanie „ograniczenia wolności”,2. w pozostałym zakresie wyrok łączny utrzymał w mocy.Sąd orzekł o kosztach i opłatach.Kasację na korzyść skazanego wniósł Prokurator Generalny, który zaskarżając wyrok z pkt 2 - w zakresie, w jakim utrzymano w mocy rozstrzygnięcie zawarte w części dyspozytywnej wyroku łącznego Sądu Rejonowego dla Łodzi -Śródmieścia w Łodzi w pkt 3, tj. w części dotyczącej wyroków w sprawach:
V K 83/21 i VI K 114/21, na podstawie art. 523 § 1 k.p.k., art. 526 § 1 k.p.k., art. 537 § 1 i 2 k.p.k., zarzucił „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów art. 433 § 1 k.p.k. w zw. z art. 440 k.p.k., polegające na tym, że Sąd II instancji nie rozpoznał z urzędu apelacji obrońcy skazanego, wniesionej na korzyść D.D., niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych w niej zarzutów, w konsekwencji czego utrzymał rażąco niesprawiedliwe orzeczenie Sądu I instancji, wydane z rażącą obrazą art. 572 k.p.k. i art. 85 § 1 k.k., poprzez niepołączenie dwóch kar ograniczenia wolności, orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi o sygn. akt:
V K 83/21 i VI K 114/21, a w ich miejsce niewymierzenie kary łącznej ograniczenia wolności i umorzenie w tym zakresie postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego w sytuacji, gdy istniał w tych sprawach realny zbieg przestępstw, za które orzeczono tożsame rodzajowo kary, a więc nadające się do połączenia”. Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi II instancji, w postępowaniu odwoławczym.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniesiona przez Prokuratora Generalnego kasacja jest oczywiście zasadna, co umożliwiło jej uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.Sąd Rejonowy w pkt 3 wyroku, na podstawie art. 572 k.p.k., umorzył postępowanie o wydanie wyroku łącznego w zakresie wyroków wydanych w sprawie V K 83/21 oraz VI K 114/21, w sytuacji istnienia warunków określonych w art. 85 § 1 k.k., nakazujących połączenie orzeczonych w nich kar ograniczenia wolności.
Przypisane D.D. w tych sprawach przestępstwa pozostawały ze sobą w realnym zbiegu, a wymierzone za nie tożsame kary nadawały się do połączenia.Chronologicznie pierwszy wyrok (nakazowy) został wydany w dniu 29 stycznia 2021 r. w sprawie V K 83/21 przez Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi, którym wymierzono skazanemu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności. Przed wydaniem tego orzeczenia D.D. popełnił w dniu 24 grudnia 2020 r. przestępstwo, za które wyrokiem z dnia 30 marca 2021 r. w sprawie VI K 114/21, został skazany również na karę ograniczenia wolności w wymiarze 6 miesięcy.Z przedstawionej analizy wynika, że w obu sprawach, tj. w sprawie V K 83/21 oraz VI K 114/21, istniały warunki do wydania wyroku łącznego.
Umorzenie postępowania w tej części przez orzekający Sąd było bezzasadne.Przepis art. 572 k.p.k. ma zastosowanie wyłącznie w przypadku, gdy brak jest warunków do wydania wyroku łącznego. Wówczas sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Jednak taka sytuacji nie miała miejsca w tej sprawie. Wprawdzie we wniesionym przez obrońcę na korzyść D.D. środku odwoławczym powyższe uchybienie nie zostało podniesione, jednak – przy przeprowadzeniu rzetelnej kontroli odwoławczej (art. 433 § 1 k.p.k.) – powinno zostać ono dostrzeżone przez Sąd odwoławczy i skutkować stosowną decyzją, gdyż jego nieuwzględnienie z urzędu i utrzymanie orzeczenia w mocy utrwalało rażącą niesprawiedliwość wyroku Sądu pierwszej instancji.
Stosownie bowiem do treści art. 440 k.p.k. jeżeli utrzymanie orzeczenia w mocy byłoby rażąco niesprawiedliwe, podlega ono niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów zmianie na korzyść oskarżonego albo w sytuacji określonej w art. 437 § 2 zdanie 2 uchyleniu. Z obowiązku tego Sąd Okręgowy w Łodzi nie wywiązał się. Utrzymując w mocy zaskarżony wyrok w zakresie pkt 3 wyroku Sądu Rejonowego, tj. umarzającego postępowanie o wydanie wyroku łącznego co do wyroków wydanych w sprawach V K 81/21 i VI K 114/21, dopuścił się rażącej obrazy art. 572 k.p.k. i art. 85 § 1 k.k. Uchybienie to miało istotny wpływ na treść zapadłego orzeczenia i skutkowało koniecznością uchylenia pkt 2 wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi w opisanej wcześniej części i przekazania sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
Warto dodatkowo podkreślić, że:- jak wynika z sekcji 3.1.2. uzasadnienia wyroku Sądu Rejonowego, przy rozstrzyganiu o łączeniu kar zastosowane zostało prawo materialne obowiązujące po 24 czerwca 2020 r. (wszystkie zbiegające się czyny zostały popełnione po tej dacie);- stosownie do art. 85 § 1 k.k., podstawą do konstruowania zbiegów skazań jest ustalenie kiedy zapadł pierwszych choćby nieprawomocny wyrok,- przy wielości wyroków i czynów możliwe jest ustalenie istnienia kilku zbiegów, dla których poszczególne wyroki będą pierwsze, co umożliwia orzeczenie w wyroku łącznym kilku kar łącznych;- nie było konieczne uchylenie pkt 3 wyroku Sądu Okręgowego w całości, bowiem zarzut Prokuratora Generalnego dotyczył sprzecznego z prawem zaniechania połączenia kar ograniczenia wolności opisanych w wyrokach z pkt I i II części wstępnej wyroku Sądu Rejonowego, a nie dotyczył rozstrzygnięcia o umorzeniu postępowania w odniesieniu do wyroku opisanego w pkt IV a, ponieważ skazanie w tym zakresie nie wchodzi w skład żadnego zbiegu wyznaczonego treścią art. 85 § 1 k.k. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd winien mieć na uwadze poczynione uwagi.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
Waldemar Płóciennik Kazimierz Klugiewicz Zbigniew Puszkarski[WB][a.ł]