Supreme Court quashes lower court verdict for imposing combined prison sentence exceeding statutory maximum limits.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court quashed the Regional Court's verdict regarding the combined prison sentence imposed on the defendant. The prosecution argued that the lower court violated Article 86 § 1 of the Criminal Code by setting a combined sentence of one year, which exceeded the statutory maximum of eleven months. The court agreed, ruling that the combined sentence must not exceed the sum of the individual sentences, thereby overturning the excessive penalty and remanding the case for a new sentencing decision within the correct legal limits.
Legislator headnote
AI generatedArt. 86 § 1 k.k.; The combined prison sentence must not exceed the sum of the individual sentences imposed for separate offenses, and any violation of this statutory ceiling constitutes a material legal error requiring the quashing of the verdict.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
V KK 33/23 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 czerwca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Zbigniew Kapiński (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Małgorzata BednarekSSN Ryszard WitkowskiProtokolant Danuta Bratkrajc przy udziale prokuratora Anety Orzechowskiej del. do Prokuratury Krajowej,w sprawie B. B.skazanego z art. 278 § 1 k.k. i art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawiew dniu 13 czerwca 2023 r.,kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyśćod wyroku Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskimz dnia 8 października 2021 r., sygn. akt II K 413/21, uchyla wyrok w zaskarżonej części i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Ostrowie Wielkopolskim do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim, wyrokiem z dnia 8 października 2021 roku, sygn. akt II K 413/21, w pkt. I uznał B. B. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. 1 aktu oskarżenia, to jest występku z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i za ten czyn na podstawie art. 278 § 11 skazał go na karę 6- ciu miesięcy pozbawienia wolności, w pkt. II uznał B. B. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. 2 aktu oskarżenia, to jest występku z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i za ten czyn na podstawie art. 14 § 1 kk w zw. z art. 278 § 1 skazał go na karę 5- ciu miesięcy pozbawienia wolności, w pkt.
III na podstawie art. 85 § 1 kk i art. 86 § 1 kk połączy orzeczone wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności i wymierzył mu jedną łączną karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.Przedmiotowy wyrok nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się w dniu 16 października 2021 r.Kasację od powyższego wyroku wniósł Prokurator Generalny zarzucając mu rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 86 § 1 k.k., polegające na wymierzeniu B. B. w pkt III części dyspozytywnej wyroku kary łącznej roku pozbawienia wolności, obejmującej orzeczoną w pkt I tej części karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz orzeczoną w pkt II karę 5 miesięcy pozbawienia wolności, a tym samym wymierzenie jej powyżej górnego progu, określonego we wskazanym przepisie prawa materialnego jako suma kar wymierzonych za poszczególne przestępstwaSkarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Ostrowie Wielkopolskim do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja Prokuratora Generalnego okazała się zasadna i uwzględnienie podniesionego w niej zarzutu skutkowało uchyleniem zaskarżonego wyroku wydanego przez Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim i przekazaniem sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania w zaskarżonej części.Należy w pełni podzielić stanowisko skarżącego, iż ww. wyrok zapadł z rażącym naruszeniem art. 86§1 k.k., bowiem wobec oskarżonego orzeczona została kara łączna pozbawienia wolności w wymiarze powyżej górnej granicy przewidzianej w tym przepisie.
Zgodnie z brzmieniem art. 86§1 k.k. zd.
1. Sąd wymierza karę łączną w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności. Tymczasem sąd pierwszej instancji wydając zaskarżony wyrok połączył orzeczone wobec oskarżonego kary 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt. I wyroku) i 5 miesięcy pozbawienia wolności (pkt. II wyroku), i orzekł karę łączną w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności, wykraczając tym samym poza określone tym przepisem ramy.
Uwzględniając treść ww. przepisu orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego kara łączna pozbawienia wolności winna mieścić się w granicach określonych w art. 86§1 k.k. i nie mogła więc przekroczyć ich sumy, czyli 11 miesięcy pozbawienia wolności. Orzeczenie przez Sąd Rejonowy kary łącznej w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności, stanowiło zatem rażące naruszenie art. 86 § 1 k.k., a istotny wpływ tego naruszenia na treść zaskarżonego wyroku jest oczywisty.Z tego względu należało uchylić zaskarżony wyrok i sprawę przekazać w zaskarżonym zakresie do ponownego rozpoznania, podczas którego Sąd Rejonowy powinien wymierzyć karę łączną w granicach określonych we wskazanym wyżej przepisie prawa materialnego.Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.[PGW] [ał]