Criminal appeal dismissed; defendant's act violated duty of care but was not the adequate cause of the victim's injuries due to pre-existing glass fracture.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously unfounded, rejecting the claim that the defendant's negligence was the adequate cause of the victim's injuries. The defendant pushed a door, but the victim's arm was injured by a pane of glass that had already broken due to a pre-existing defect, which the defendant could not have foreseen. The court held that while the defendant violated rules of prudence, the specific injury was not a normal consequence of his actions, thus negating criminal liability.
Legislator headnote
AI generatedArt. 157 § 1 k.k.; Art. 157 § 3 k.k.; Art. 9 § 2 k.k.: A defendant who violates rules of prudence is not criminally liable if the resulting injury was not an adequate consequence of their action, particularly when the injury was caused by a pre-existing defect unknown to the defendant.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V KK 33/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 22 maja 2013r., sprawy R. Z., uniewinnionego od zarzutu popełnienia czynu z art. 157§1 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 18 października 2013 r., zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 26 czerwca 2013r. p o s t a n o w i ł:
1. oddalić kasację, uznając ją za oczywiście bezzasadną, 2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć oskarżyciela posiłkowego T. R.
UZASADNIENIE
Kasacja wniesiona w imieniu oskarżyciela posiłkowego jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym. Skarga kasacyjna w niniejszej sprawie została oparta na zarzucie obrazy prawa materialnego, a mianowicie art. 157§3 k.k. i art. 9§2 k.k. Skarżący stawiając zarzut kasacyjny nie kwestionuje ustaleń faktycznych dokonanych w sprawie przez Sąd Rejonowy i zaakceptowanych w pełni przez Sąd Odwoławczy skupiając się na podważeniu prawidłowości ocenienia charakteru związku przyczynowego zaistniałego pomiędzy działaniem oskarżonego, a obrażeniami, których doznał pokrzywdzony.
Stawiając taki zarzut skarżący nie dokonuje jednak rozróżnienia pomiędzy niewątpliwym naruszeniem reguł ostrożności, którym charakteryzowało się działanie oskarżonego, a możliwością przypisania mu odpowiedzialności za zaistniały skutek w postaci obrażeń, których ostatecznie doznał pokrzywdzony. Bezsprzecznie bowiem, pchając drzwi w stronę pokrzywdzonego, R. Z. dopuścił się naruszenia reguł ostrożności. Nie jest jednak jednocześnie tak, że normalnym (adekwatnym) następstwem takiego zachowania jest wypadnięcie szyby z pchniętych drzwi ciężkiego sprzętu w postaci ładowarki.
Jak ustalono w sprawie, wypadnięcie szyby spowodowane było jej wcześniejszym pęknięciem, o czym oskarżony nie wiedział. W tej sytuacji, w pełni prawidłowo Sąd Okręgowy przyjął, że oskarżony nie mógł przewidzieć, że pchnięcie drzwi w stronę ramienia pokrzywdzonego, spowoduje wypadnięcie z nich szyby, a w konsekwencji obrażenia ciała w postaci ran ciętych jego przedramienia.W uzasadnieniu kasacji skarżący nie przedstawił żadnych argumentów, które można uznać za podważające omówione wyżej wnioskowanie, które legło u podstaw rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego.
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.Oskarżyciela posiłkowego obciążono kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego nie znajdując podstaw do zwolnienia od ich ponoszenia.