Polish Supreme Court dismisses appeal for tax crimes but leaves self-imposed fine appeals undecided.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal regarding the conviction for tax crimes, deeming it obviously groundless. The defendant had received only self-imposed fines for two additional tax offenses, yet appealed the entire judgment without raising procedural defects under the relevant code. The court ruled that since no procedural violation was alleged for the self-imposed fines, the appeal on those counts must remain undecided.
Legislator headnote
AI generatedArt. 439 k.p.k.; Art. 523 § 2, 4 pkt 1 k.p.k.: An appeal against a judgment containing self-imposed fines is inadmissible if no specific procedural defect under Art. 439 k.p.k. is raised, requiring the cassation to be left undecided on those counts.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt V KK 312/22 POSTANOWIENIE Dnia 6 września 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski w sprawie D. H.skazanego za czyn z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 271 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i inne po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. w dniu 6 września 2022 r., kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w T.z dnia 4 marca 2022 r., sygn. akt IX Ka […], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w T.z dnia 4 października 2021 r., sygn. akt II K […], postanowił:
1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną w zakresie skazania D. H. za czyn z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 271 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.;
2. na podstawie art. 531 § 1 w zw. z art. 530 § 2 i art. 429 § 1 k.p.k. w zakresie skazania za czyny z art. 56 § 2 k.k.s. i in. (pkt VIII i IX wyroku Sądu pierwszej instancji) kasację pozostawić bez rozpoznania;
3. zasądzić od skazanego D. H. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Pisemnego uzasadnienia wymaga obecnie rozstrzygnięcie z pkt 2. postanowienia. Jego treść wynika z faktu, że za dwa przestępstwa skarbowe opisane w pkt VIII i IX części dyspozytywnej wyroku Sądu Rejonowego w T. z dnia 4 października 2021 r., sygn. akt II K […], D. H. wymierzono kary samoistnej grzywny. Wyrok ten obrońca ówczesnego oskarżonego zaskarżył w całości, a po jego utrzymaniu w mocy przez Sąd Okręgowy w T., w całości zaskarżył kasacją wyrok tego Sądu, co oznacza że zaskarżył ten wyrok również w odniesieniu do skazań za przestępstwa skarbowe. Było to jednak niedopuszczalne, w sytuacji, gdy – jak zaznaczono – D. H. wymierzono za nie kary samoistnej grzywny, a w kasacji nie podniesiono zarzutu zaistnienia uchybienia wymienionego w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 2 i 4 pkt 1 k.p.k.).Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w pkt 2 postanowienia. [as]