Supreme Court quashes criminal sentence for burglary where statutory mitigation was inapplicable due to maximum penalty exceeding eight years.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court partially quashed a first-instance judgment sentencing a defendant to ten months of restricted liberty for burglary with forced entry. The prosecution argued that the lower court incorrectly applied Article 37a § 1 of the Criminal Code, which allows restricted liberty only when the statutory maximum penalty does not exceed eight years. The court found this provision inapplicable because the maximum penalty for the charged offense exceeds eight years, rendering the sentence legally flawed.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37a § 1 k.k.; Art. 279 § 1 k.k.: The court may impose restricted liberty under Article 37a § 1 of the Criminal Code only if the statutory maximum penalty for the offense does not exceed eight years of imprisonment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
V KK 283/24 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 października 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk (przewodniczący)SSN Waldemar Płóciennik (sprawozdawca)SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie K. K. skazanego z art. 279 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 22 października 2024 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w Radziejowie z dnia 20 lipca 2023 r., sygn. akt II K 45/23, uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w Radziejowie do ponownego rozpoznania. Waldemar Płóciennik Andrzej Tomczyk Eugeniusz Wildowicz
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 20 lipca 2023 r., sygn. akt II K 45/23, Sąd Rejonowy w Radziejowie uznał K. K. za winnego popełnienia w dniu 23 stycznia 2023 r. w miejscowości B., gm. O. przestępstwa kradzieży z włamaniem, które zakwalifikował z art. 279 § 1 .k.k. i za to podstawie wskazanego przepisu, po zastosowaniu art. 37a § 1 k.k. wymierzył mu karę 10 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na mocy art. 35 § 1 k.k. na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w rozmiarze 30 godzin miesięcznie. Wyrok ten zawierał również rozstrzygnięcia o zaliczeniu na poczet orzeczonej kary okresu rzeczywistego pozbawienia oskarżonego wolności w sprawie, o zwrocie na rzecz oskarżonego dowodu rzeczowego i o kosztach.Orzeczenie to nie zostało zaskarżone przez strony i uprawomocniło się 28 lipca 2023 r.Kasację od opisanego wyroku wywiódł na niekorzyść skazanego Prokurator Generalny, który wskazał, że zaskarża wyrok „w zakresie orzeczenia o karze” i zarzucił „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 37a § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k., poprzez zastosowanie przepisu art. 37a § 1 k.k. i wymierzenie oskarżonemu K.
K. , na jego podstawie kary 10 miesięcy ograniczenia wolności za przypisane mu przestępstwo z art. 279 § 1 k.k., w sytuacji, gdy przepis ten może być stosowany tylko w odniesieniu do przestępstw zagrożonych karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat, podczas gdy czyn spenalizowany w art. 279 § 1 k.k. zagrożony jest karą pozbawienia wolności od roku do 10 lat”. Odwołując się do tego zarzutu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Radziejowie do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Skazanemu K.
K. przypisano popełnienie występku zakwalifikowanego z art. 279 § 1 k.k. Opisane w tym przepisie przestępstwo kradzieży z włamaniem zagrożone jest karą od roku do 10 lat pozbawienia wolności. Rozstrzygając o karze, Sąd powołał się na wskazany przepis oraz odwołał się do regulacji z art. 37a § 1 k.k. i w konsekwencji wymierzył skazanemu karę 10 miesięcy ograniczenia wolności. Tymczasem przepis art. 37a § 1 k.k., w wersji obowiązującej w dacie popełnia czynu stanowił, że jeżeli przestępstwo jest zagrożone tylko karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat, a wymierzona kara pozbawienia wolności nie byłaby surowsza od roku, sąd może zamiast tej kary orzec karę ograniczenia wolności nie niższą od 3 miesięcy albo grzywnę nie niższą niż od 100 stawek dziennych, jeżeli jednocześnie orzeka środek karny, środek kompensacyjny lub przepadek.
Pomijając fakt, iż Sąd nie orzekł żadnego z wymienionych środków ani przepadku, zauważyć należy, iż zastosowanie regulacji zawartej w omawianym przepisie w ogóle nie było możliwe przy zastosowanej kwalifikacji prawnej z art. 279 § 1 k.k. Wprawdzie kradzież z włamaniem w typie podstawowym zagrożona jest wyłącznie karą pozbawienia wolności, lecz górny próg zagrożenia ustawowego przekracza wskazaną w art. 37a § 1 k.k. granicę 8 lat pozbawienia wolności. Wymierzenie skazanemu kary ograniczenia wolności wiązało się więc z rażącą obrazą prawa materialnego, która miała istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku.W świetle powyższych uwag podniesiony w kasacji zarzut ocenić należało jako oczywiście zasadny, co umożliwiło uwzględnienie wniesionego nadzwyczajnego środka zaskarżenia na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
Pociągnęło to za sobą konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku, lecz jedynie w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze, bowiem tak zakreślono w kasacji zakres zaskarżenia, co koresponduje zresztą z treścią postawionego zarzutu, i przekazania sprawy w tej części Sądowi Rejonowemu w Radziejowie do ponownego rozpoznania. W toku ponowionego postępowania Sąd będzie zobowiązany do uwzględnienia powyższych uwag oraz respektowania obowiązującego prawa. [J.J.][ms] Waldemar Płóciennik Andrzej Tomczyk Eugeniusz Wildowicz